Skip to main content

Verbranding van de waterwolf

In het najaar had Lottes klas een prachtige waterwolf gemaakt. (kijk maar
En vandaag zou de fik erin gaan. Ter nagedachtenis aan de waternoodsramp in 1916 gingen er langs de hele kuststrook van Amsterdam tot Hoorn mytische waterwolven in vlammen op.


Verbranding Waterwolven 13 januari from Studio Harm Hasenaar on Vimeo.


Met de hele school werd de wolf naar het water gebracht. 





Allerlei pers en media waren erbij.


Nog een laatste blik op het prachtige dier, nu op zijn plek aan het water.



De babywaterwolf, gemaakt door de kleuters, staat er parmantig naast.


In de schemering staan de kinderen te kijken.


Een piepklein maansikkeltje in de lucht en het mooie kerkje van ons dorp vormt met de knotwilg een prachtig silhouet.


Ook vanuit Amsterdam was een waterwolf gebracht, zo stonden er drie op het strand bij ons dorp.



Om half 6 was het zover. De vlam ging erin.




En daar gingen ze. Met open monden en een beetje gespannen koppies bekeken de kinderen hoe het kunstwerk werd opgevroten door de vlammen. Een beetje zonde, maar ook heel spectaculair.








De blikjesbuik in de vlammen.



Totdat op het ijzeren frame alles opgevroten was door het vuur. Toen was er warme choco en gluhwijn. Kon iedereen zijn handen warmen.

Comments

Anonymous said…
Ik zag een item hierover op het jeugdjournaal en moest aan je denken vanwege je eerder geschreven blog :-)

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more