Skip to main content

Terug naar normaal

Altijd op vakantie realiseer ik me hoe goed ik het thuis heb.
Vakantie is zalig. Ik ben dol op nieuwe dingen ontdekken, op de tijd samen, op het avontuur.
Maar uiteindelijk is vakantie maar voor even en gaat het om het gewone dagelijkse leven waar je het meeste van hebt. Dan kun je maar beter zoveel fijns in dat dagelijkse leven stoppen, dat je eigenlijk niet eens vakantie nodig hebt.

Zo'n zin had ik weer, in lekker thuis. In mijn eigen routines, van ochtendkoffie op de dijk. Hardlopen en wandelen in het gure weer. Vuurtje stoken. Yoga met Adriene. Lekker werken. De katten knuffelen. De kippen bestuderen. Rondjes om het erf. De boodschappen doen. De gewone dingen.

Alleen had ik er niet op gerekend dat een virusje me te pakken zou krijgen. Week 1 van het nieuwe jaar begon ik met koorts. En spierpijn alsof ik door een vrachtwagen was overreden. Niks geen energie voor alle leuke dingen thuis. Maar koest houden en rustig aan. Doen wat moet en slapen.

Nou ja, nu kon ik in ieder geval niet te hard van start. Week 1 bestond dus vooral uit:

Staren naar het vuur.


Knuffelen met de katten.



Blogjes maken en nagenieten van de mooie reis.



Af en toe heel snel de dijk over, maar deze week was wel heel guur en koud, zeker als je lijf 30 graden is gewend.


Vroeg op en de kinderen uitzwaaien.


Nog maar eens de katten knuffelen.


Werken. Er moet gewoon gewerkt worden.


Januaritakken in huis. Nog een beetje de winterse geur van eucalyptus, maar wel de belofte op nieuw van de bloesemtakken.


Nog maar een kopje thee.


En weer op de bank met een spinnend dekentje.


Genieten van de lichtjes in de donkere ochtend. Ook dat is zoiets. Dan leef ik zo toe naar 21 december, de kortste dag. Maar ieder jaar blijkt weer dat het dan eerst 's morgens nog langer donker blijft. En dat het nog echt best een hele tijd duurt voor je 's morgens ook weer verschil merkt en ziet dat de zon vroeger opstaat.


Maar zelfs in zo'n niet fitte week is er veel moois. Dit jaar schrijf ik iedere dag op de achterkant van mijn Flowcalender de leuke en fijne dingen in de dag. Juist die gewone dingen.

Januari is de maand van het extra waarderen van het bijzondere in het gewone.


Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more