Skip to main content

Terug naar normaal

Altijd op vakantie realiseer ik me hoe goed ik het thuis heb.
Vakantie is zalig. Ik ben dol op nieuwe dingen ontdekken, op de tijd samen, op het avontuur.
Maar uiteindelijk is vakantie maar voor even en gaat het om het gewone dagelijkse leven waar je het meeste van hebt. Dan kun je maar beter zoveel fijns in dat dagelijkse leven stoppen, dat je eigenlijk niet eens vakantie nodig hebt.

Zo'n zin had ik weer, in lekker thuis. In mijn eigen routines, van ochtendkoffie op de dijk. Hardlopen en wandelen in het gure weer. Vuurtje stoken. Yoga met Adriene. Lekker werken. De katten knuffelen. De kippen bestuderen. Rondjes om het erf. De boodschappen doen. De gewone dingen.

Alleen had ik er niet op gerekend dat een virusje me te pakken zou krijgen. Week 1 van het nieuwe jaar begon ik met koorts. En spierpijn alsof ik door een vrachtwagen was overreden. Niks geen energie voor alle leuke dingen thuis. Maar koest houden en rustig aan. Doen wat moet en slapen.

Nou ja, nu kon ik in ieder geval niet te hard van start. Week 1 bestond dus vooral uit:

Staren naar het vuur.


Knuffelen met de katten.



Blogjes maken en nagenieten van de mooie reis.



Af en toe heel snel de dijk over, maar deze week was wel heel guur en koud, zeker als je lijf 30 graden is gewend.


Vroeg op en de kinderen uitzwaaien.


Nog maar eens de katten knuffelen.


Werken. Er moet gewoon gewerkt worden.


Januaritakken in huis. Nog een beetje de winterse geur van eucalyptus, maar wel de belofte op nieuw van de bloesemtakken.


Nog maar een kopje thee.


En weer op de bank met een spinnend dekentje.


Genieten van de lichtjes in de donkere ochtend. Ook dat is zoiets. Dan leef ik zo toe naar 21 december, de kortste dag. Maar ieder jaar blijkt weer dat het dan eerst 's morgens nog langer donker blijft. En dat het nog echt best een hele tijd duurt voor je 's morgens ook weer verschil merkt en ziet dat de zon vroeger opstaat.


Maar zelfs in zo'n niet fitte week is er veel moois. Dit jaar schrijf ik iedere dag op de achterkant van mijn Flowcalender de leuke en fijne dingen in de dag. Juist die gewone dingen.

Januari is de maand van het extra waarderen van het bijzondere in het gewone.


Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more