Skip to main content

Terug naar normaal

Altijd op vakantie realiseer ik me hoe goed ik het thuis heb.
Vakantie is zalig. Ik ben dol op nieuwe dingen ontdekken, op de tijd samen, op het avontuur.
Maar uiteindelijk is vakantie maar voor even en gaat het om het gewone dagelijkse leven waar je het meeste van hebt. Dan kun je maar beter zoveel fijns in dat dagelijkse leven stoppen, dat je eigenlijk niet eens vakantie nodig hebt.

Zo'n zin had ik weer, in lekker thuis. In mijn eigen routines, van ochtendkoffie op de dijk. Hardlopen en wandelen in het gure weer. Vuurtje stoken. Yoga met Adriene. Lekker werken. De katten knuffelen. De kippen bestuderen. Rondjes om het erf. De boodschappen doen. De gewone dingen.

Alleen had ik er niet op gerekend dat een virusje me te pakken zou krijgen. Week 1 van het nieuwe jaar begon ik met koorts. En spierpijn alsof ik door een vrachtwagen was overreden. Niks geen energie voor alle leuke dingen thuis. Maar koest houden en rustig aan. Doen wat moet en slapen.

Nou ja, nu kon ik in ieder geval niet te hard van start. Week 1 bestond dus vooral uit:

Staren naar het vuur.


Knuffelen met de katten.



Blogjes maken en nagenieten van de mooie reis.



Af en toe heel snel de dijk over, maar deze week was wel heel guur en koud, zeker als je lijf 30 graden is gewend.


Vroeg op en de kinderen uitzwaaien.


Nog maar eens de katten knuffelen.


Werken. Er moet gewoon gewerkt worden.


Januaritakken in huis. Nog een beetje de winterse geur van eucalyptus, maar wel de belofte op nieuw van de bloesemtakken.


Nog maar een kopje thee.


En weer op de bank met een spinnend dekentje.


Genieten van de lichtjes in de donkere ochtend. Ook dat is zoiets. Dan leef ik zo toe naar 21 december, de kortste dag. Maar ieder jaar blijkt weer dat het dan eerst 's morgens nog langer donker blijft. En dat het nog echt best een hele tijd duurt voor je 's morgens ook weer verschil merkt en ziet dat de zon vroeger opstaat.


Maar zelfs in zo'n niet fitte week is er veel moois. Dit jaar schrijf ik iedere dag op de achterkant van mijn Flowcalender de leuke en fijne dingen in de dag. Juist die gewone dingen.

Januari is de maand van het extra waarderen van het bijzondere in het gewone.


Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …