Skip to main content

Herwaarderen van het gewone

Januari is de maand om het bijzonder in het gewone opnieuw te waarderen.
Dat zei ik in een eerder logje.

Maar zo makkelijk is het niet altijd gedaan dan gezegd.

Want -en ik voel me er ook nog eens een verwend nest om, ben per slot van rekening net terug van twee heerlijke weken in tropisch Florida- januari is niet mijn maand.

Dat grijze en grauwe van de afgelopen weken drukt zo op mijn stemming. En dat niet alleen, mijn lijf is er gewoon moe van. Stom voelt dat, helemaal opgeladen en vol energie kwam ik terug, en nu ben ik lusteloos en is vijf rustige kilometertjes hardlopen al bijna teveel van het goede.

Sja, life sucks sometimes en het hoort er gewoon bij. Niets aan te doen en het gaat vanzelf wel weer over. Ik probeer er ook niet teveel aan toe te geven en te blijven focussen op de mooie en positieve dingen. Ze op te zoeken. En te accepteren dat mijn energiepeil niet altijd is zoals ik dat graag zou willen. Komt wel weer.

Maar echt hoor, misschien lijkt het soms zo, omdat ik voornamelijk de blije dingen deel, maar het is echt niet alleen rozegeur en maneschijn. Gelukkig niet misschien, want dat zou ook maar saai worden.

Extra belangrijk om het mooie in iedere dag te zien.
Ik noteer het, op de achterkant van mijn Flowkalender.


En ik ga naar buiten, in ieder geval in de ochtend even, de dijk over. Blik over het weidse water.


Er was zo'n prachtige regenboog, aan het einde van de dag.



Niet alleen die regenboog was mooi, maar de lage zon zette alles in zo'n bijzonder licht, zeker met die donkere lucht erachter.


Bij de post zaten zulke lieve foto's van mijn nichtjes. Schatjes!


Een van de ochtenden vorige week was zo mooi. Zo bijzonder.



Ik zat er en wachtte tot de zon boven het water uitpiepte. Hallo nieuwe dag!


De rest van de dag was weer voornamelijk grauw en grijs, dat dan weer wel.


Ik heb de moed opgevat en ben begonnen aan mijn Blurbboek. Ik liep inmiddels zo achter. De zomervakantie van 2013 moet nog, heel 2014, 2015, de zomervakantie van 2015, Ibiza, Florida natuurlijk. Het is bijna maar goed dat ik zo weinig meemaak deze dagen ;).

Het is weer een enorme klus. Maar ook wel weer leuk en bijzonder, in de tussentijd zijn de meiden alweer twee jaar ouder geworden. Het blijft leuk om terug te kijken (en oh, wat was ik fit in de eerste maanden van 2014.... gewoon jaloers op mezelf ;))


We vierden het leven met een gezellig etentje in een restaurant in de buurt waar we nog niet eerder geweest waren.


Met een auto volgeladen vol lekkere en gezonde boodschappen reed ik terug door de polder en stopte ik expres even. Wat een weidsheid, wat een ruimte. Wat hebben we het goed. (dat het drie tellen later enorm begon te hagelen, dat vergeet ik even)


Weinig energie is ook: veel tukjes op de bank en met de kat op schoot.


Ik kookte lekker voor Joost, de meiden waren allebei ergens logeren en we hadden de avond voor onszelf.


Ik maakte een rustig en kort loopje. Deze maand is niet voor het prestatiegerichte hardlopen. Ik loop gewoon drie keer per week, wat ik kan en waar ik zin in heb, voor de lekker. Dit is de maand van de yoga. Ik vertel er later wel over, maar 1 ding kan ik al wel zeggen: het is zo leuk en fijn en lekker! Precies wat ik nodig heb.


Nog maar weer een ochtendje. We hebben er al ruim tien minuten bij in de ochtend.


Ik las een boek uit. De film zag ik al eerder in de bioscoop met Isa. Die was ook erg mooi en indrukwekkend, maar zo op papier komt het toch weer anders binnen. Natte plekken op mijn kussen.


Weer zulk mooi winterlicht.


Ik haal het voorjaar gewoon maar in huis.


De kleuren van de ochtendlucht. Zoveel dezelfde soorten plaatjes en ik krijg er nooit genoeg van.


Deze jongen heeft geen enkel probleem met de winter.


En deze nog, die had iemand anders gemaakt tijdens de cross. Zo mooi.


Comments

Fleur said…
Ja, nou ja Jo; soms is het ondanks al het moois dat je ziet en opschrijft en foto's maakt en vast houdt, gewoon simpel even niet genoeg. Je kunt niet meer doen dan wat je nu al doet. De tijd heeft geleerd dat het weer oke wordt. Knusse!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …