Skip to main content

Herwaarderen van het gewone

Januari is de maand om het bijzonder in het gewone opnieuw te waarderen.
Dat zei ik in een eerder logje.

Maar zo makkelijk is het niet altijd gedaan dan gezegd.

Want -en ik voel me er ook nog eens een verwend nest om, ben per slot van rekening net terug van twee heerlijke weken in tropisch Florida- januari is niet mijn maand.

Dat grijze en grauwe van de afgelopen weken drukt zo op mijn stemming. En dat niet alleen, mijn lijf is er gewoon moe van. Stom voelt dat, helemaal opgeladen en vol energie kwam ik terug, en nu ben ik lusteloos en is vijf rustige kilometertjes hardlopen al bijna teveel van het goede.

Sja, life sucks sometimes en het hoort er gewoon bij. Niets aan te doen en het gaat vanzelf wel weer over. Ik probeer er ook niet teveel aan toe te geven en te blijven focussen op de mooie en positieve dingen. Ze op te zoeken. En te accepteren dat mijn energiepeil niet altijd is zoals ik dat graag zou willen. Komt wel weer.

Maar echt hoor, misschien lijkt het soms zo, omdat ik voornamelijk de blije dingen deel, maar het is echt niet alleen rozegeur en maneschijn. Gelukkig niet misschien, want dat zou ook maar saai worden.

Extra belangrijk om het mooie in iedere dag te zien.
Ik noteer het, op de achterkant van mijn Flowkalender.


En ik ga naar buiten, in ieder geval in de ochtend even, de dijk over. Blik over het weidse water.


Er was zo'n prachtige regenboog, aan het einde van de dag.



Niet alleen die regenboog was mooi, maar de lage zon zette alles in zo'n bijzonder licht, zeker met die donkere lucht erachter.


Bij de post zaten zulke lieve foto's van mijn nichtjes. Schatjes!


Een van de ochtenden vorige week was zo mooi. Zo bijzonder.



Ik zat er en wachtte tot de zon boven het water uitpiepte. Hallo nieuwe dag!


De rest van de dag was weer voornamelijk grauw en grijs, dat dan weer wel.


Ik heb de moed opgevat en ben begonnen aan mijn Blurbboek. Ik liep inmiddels zo achter. De zomervakantie van 2013 moet nog, heel 2014, 2015, de zomervakantie van 2015, Ibiza, Florida natuurlijk. Het is bijna maar goed dat ik zo weinig meemaak deze dagen ;).

Het is weer een enorme klus. Maar ook wel weer leuk en bijzonder, in de tussentijd zijn de meiden alweer twee jaar ouder geworden. Het blijft leuk om terug te kijken (en oh, wat was ik fit in de eerste maanden van 2014.... gewoon jaloers op mezelf ;))


We vierden het leven met een gezellig etentje in een restaurant in de buurt waar we nog niet eerder geweest waren.


Met een auto volgeladen vol lekkere en gezonde boodschappen reed ik terug door de polder en stopte ik expres even. Wat een weidsheid, wat een ruimte. Wat hebben we het goed. (dat het drie tellen later enorm begon te hagelen, dat vergeet ik even)


Weinig energie is ook: veel tukjes op de bank en met de kat op schoot.


Ik kookte lekker voor Joost, de meiden waren allebei ergens logeren en we hadden de avond voor onszelf.


Ik maakte een rustig en kort loopje. Deze maand is niet voor het prestatiegerichte hardlopen. Ik loop gewoon drie keer per week, wat ik kan en waar ik zin in heb, voor de lekker. Dit is de maand van de yoga. Ik vertel er later wel over, maar 1 ding kan ik al wel zeggen: het is zo leuk en fijn en lekker! Precies wat ik nodig heb.


Nog maar weer een ochtendje. We hebben er al ruim tien minuten bij in de ochtend.


Ik las een boek uit. De film zag ik al eerder in de bioscoop met Isa. Die was ook erg mooi en indrukwekkend, maar zo op papier komt het toch weer anders binnen. Natte plekken op mijn kussen.


Weer zulk mooi winterlicht.


Ik haal het voorjaar gewoon maar in huis.


De kleuren van de ochtendlucht. Zoveel dezelfde soorten plaatjes en ik krijg er nooit genoeg van.


Deze jongen heeft geen enkel probleem met de winter.


En deze nog, die had iemand anders gemaakt tijdens de cross. Zo mooi.


Comments

Fleur said…
Ja, nou ja Jo; soms is het ondanks al het moois dat je ziet en opschrijft en foto's maakt en vast houdt, gewoon simpel even niet genoeg. Je kunt niet meer doen dan wat je nu al doet. De tijd heeft geleerd dat het weer oke wordt. Knusse!

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more