Skip to main content

Herwaarderen van het gewone

Januari is de maand om het bijzonder in het gewone opnieuw te waarderen.
Dat zei ik in een eerder logje.

Maar zo makkelijk is het niet altijd gedaan dan gezegd.

Want -en ik voel me er ook nog eens een verwend nest om, ben per slot van rekening net terug van twee heerlijke weken in tropisch Florida- januari is niet mijn maand.

Dat grijze en grauwe van de afgelopen weken drukt zo op mijn stemming. En dat niet alleen, mijn lijf is er gewoon moe van. Stom voelt dat, helemaal opgeladen en vol energie kwam ik terug, en nu ben ik lusteloos en is vijf rustige kilometertjes hardlopen al bijna teveel van het goede.

Sja, life sucks sometimes en het hoort er gewoon bij. Niets aan te doen en het gaat vanzelf wel weer over. Ik probeer er ook niet teveel aan toe te geven en te blijven focussen op de mooie en positieve dingen. Ze op te zoeken. En te accepteren dat mijn energiepeil niet altijd is zoals ik dat graag zou willen. Komt wel weer.

Maar echt hoor, misschien lijkt het soms zo, omdat ik voornamelijk de blije dingen deel, maar het is echt niet alleen rozegeur en maneschijn. Gelukkig niet misschien, want dat zou ook maar saai worden.

Extra belangrijk om het mooie in iedere dag te zien.
Ik noteer het, op de achterkant van mijn Flowkalender.


En ik ga naar buiten, in ieder geval in de ochtend even, de dijk over. Blik over het weidse water.


Er was zo'n prachtige regenboog, aan het einde van de dag.



Niet alleen die regenboog was mooi, maar de lage zon zette alles in zo'n bijzonder licht, zeker met die donkere lucht erachter.


Bij de post zaten zulke lieve foto's van mijn nichtjes. Schatjes!


Een van de ochtenden vorige week was zo mooi. Zo bijzonder.



Ik zat er en wachtte tot de zon boven het water uitpiepte. Hallo nieuwe dag!


De rest van de dag was weer voornamelijk grauw en grijs, dat dan weer wel.


Ik heb de moed opgevat en ben begonnen aan mijn Blurbboek. Ik liep inmiddels zo achter. De zomervakantie van 2013 moet nog, heel 2014, 2015, de zomervakantie van 2015, Ibiza, Florida natuurlijk. Het is bijna maar goed dat ik zo weinig meemaak deze dagen ;).

Het is weer een enorme klus. Maar ook wel weer leuk en bijzonder, in de tussentijd zijn de meiden alweer twee jaar ouder geworden. Het blijft leuk om terug te kijken (en oh, wat was ik fit in de eerste maanden van 2014.... gewoon jaloers op mezelf ;))


We vierden het leven met een gezellig etentje in een restaurant in de buurt waar we nog niet eerder geweest waren.


Met een auto volgeladen vol lekkere en gezonde boodschappen reed ik terug door de polder en stopte ik expres even. Wat een weidsheid, wat een ruimte. Wat hebben we het goed. (dat het drie tellen later enorm begon te hagelen, dat vergeet ik even)


Weinig energie is ook: veel tukjes op de bank en met de kat op schoot.


Ik kookte lekker voor Joost, de meiden waren allebei ergens logeren en we hadden de avond voor onszelf.


Ik maakte een rustig en kort loopje. Deze maand is niet voor het prestatiegerichte hardlopen. Ik loop gewoon drie keer per week, wat ik kan en waar ik zin in heb, voor de lekker. Dit is de maand van de yoga. Ik vertel er later wel over, maar 1 ding kan ik al wel zeggen: het is zo leuk en fijn en lekker! Precies wat ik nodig heb.


Nog maar weer een ochtendje. We hebben er al ruim tien minuten bij in de ochtend.


Ik las een boek uit. De film zag ik al eerder in de bioscoop met Isa. Die was ook erg mooi en indrukwekkend, maar zo op papier komt het toch weer anders binnen. Natte plekken op mijn kussen.


Weer zulk mooi winterlicht.


Ik haal het voorjaar gewoon maar in huis.


De kleuren van de ochtendlucht. Zoveel dezelfde soorten plaatjes en ik krijg er nooit genoeg van.


Deze jongen heeft geen enkel probleem met de winter.


En deze nog, die had iemand anders gemaakt tijdens de cross. Zo mooi.


Comments

Fleur said…
Ja, nou ja Jo; soms is het ondanks al het moois dat je ziet en opschrijft en foto's maakt en vast houdt, gewoon simpel even niet genoeg. Je kunt niet meer doen dan wat je nu al doet. De tijd heeft geleerd dat het weer oke wordt. Knusse!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more