Skip to main content

Florida - deel 4 - de Everglades

Vanuit de Keys reden we door naar de Everglades. Van te voren wist ik niet zo goed wat handig was als verblijfplek. Het is zo'n groot gebied. Ik had me er niet echt supergoed in verdiept, maar vond een motel in Everglades City, precies tussen de Keys en onze volgende plek in. Kon niet misgaan, dacht ik. Wat ik wel een beetje vergat is dat kerstavond precies daar zou zijn en dus eerste kerstdag daar zou beginnen. Maakte ons op zich ook niet veel uit, maar dit zijn wel de drukke dagen. Gelukkig beseften we dat net op tijd en hadden we per e-mail al een airboat gereserveerd, vanuit de Keys. Die op de weg tussen de Keys en Everglades City bleek te starten. Mooi dat we dat dus niet daar gingen uitzoeken, dan hadden we weer terug moeten rijden.

Anyhow, er was nog net 1 tijdstip beschikbaar en ruim op tijd arriveerden we op de juiste plek. Waar een man in een barretje heel blij was ons te zien. Hij was eigenlijk vrij en verveelde zich en omdat hij vaker klandizie had aan de klanten van de airboat, wilde hij wel graag lunch voor ons maken. Ook hij vond het Awesome dat we uit Nederland kwamen en awesome dat hij daar woonde en awesome dat hij voor ons het allerlekkerste broodje gegrilde kip kon bereiden. Hij vertelde dat hij gepensioneerd was en vroeger altijd in pak een kantoorleven leidde. Dit beviel hem veel beter, op slippers en met lange haren in een staart. Hij vertelde over de indianen die aan de overkant woonde en dat het gebied waar zijn bar/cafe was in de indianenstaat lag en dus niet onder Amerikaanse law viel. Het leek een beetje een rare snuiter, maar hij wist ontzettend veel te vertellen over de indianen, hoe rijk ze waren door het casino, en hoe het bezit wat ze hebben niet meer gebruikt mag worden zodra iemand overleden is. Huizen worden neergehaald en een hele mooie dure auto stond daar werkloos, omdat die niet meer in gebruik mocht zijn. 

"I'll make your day" riep hij ook nog, en gooide een boterham in het water. Loom kwam een enorme krokodil aangezwommen. Zijn huisgast. 


Kennelijk kon hij niet het bordje lezen.


Wat een joekel.


Hij leerde de meisjes een spelletje, ze moesten een ring aan een touwtje over een haakje zien te werpen. 'It's not a game, it's an addiction'.

Zo vloog de tijd voorbij en opeens hoorden we vanuit de verte een enorm kabaal. Daar kwam de airboat aan. 


Terwijl de gids 'm voltankte maakte ik nog wat foto's van het gebied.


En daar gingen we dan. Koptelefoon op, waardoor we de gids (amper) konden horen, haren in de wind en zoeven maar. Alsof we vlogen. op een vliegend tapijt, door het gras.


Hij had een uitgebreid verhaal over een vogel in de verte. Die een gewone blauwe reiger bleek te zijn ;). 

Verder gingen we. Kicken hoor, echt vet.

Het landschap was een beetje sprookjesachtig, van grasland, naar gedeeltes met witte bomen met nog een beetje groen eraan. Zo nu en dan stopte de gids en zonder de herrie van de motor konden we goed van zijn uitleg genieten.


Het mangrovedeel vond ik heel mooi. 


Tussen de bomen gingen we, heel langzaam nu. Spaans mos hangend in de bomen, spiegeling op het water, allerlei bijzondere planten.



In het grote kanaal keken we goed rond. Dit was het territorium van een hele grote krokodil. Hij vertelde hoe gevaarlijk ze konden worden als ze gevoerd werden, dat dan de natuurlijke angst voor mensen die ze hebben verdwijnt en ze kunnen aanvallen. Hij vertelde ook hoe zijn vader eens een krokodil had gejaagd en hem dood mee naar huis had genomen. Zijn broertje en hij, nog klein, gingen op zijn rug zitten (van de krokodil, niet van de vader) alsof het een bankje was. En toen bleek het bankje nog te leven.....


In de verte zagen we opeens wat aan komen drijven.


OMG wat een e-norm beest.


De gids vertelde uitgebreid zijn verhalen terwijl de krok steeds naderbij kwam.


Ik vond het wel een beetje griezelig hoor.


Het is toch bijna niet echt?


De terugtocht was ook weer prachtig.




En omdat Lotte zijn engels niet zo goed kon verstaan plukte hij voor haar een bloem. Ik weet niet zo goed wat ik daar nou weer van moet denken. Mensen die er krokodillen brood geven, prachtige bloemen plukken. Het is natuurlijk een toeristische trekpleister geworden, maar heel erg beschermd kwam het niet over....


Heel erg spannend en indrukwekkend was het wel!

Het plaatsje Everglades City bleek een superslaperig stadje te zijn. Er was nog net een supermarkt open om wat inkopen voor de volgende dag te doen. Maar de supermarkt leek wel uit het Oostblok. Half lege schappen, Toen ik vroeg of ze nog vers brood zouden krijgen (ze waren open op kerstochtend) wees de dame van de kassa het schap met brood aan. Dit was wat ze had en pas volgende week kwam er weer nieuw brood. Ah. Toch wisten Joost en ik allerlei lekkers voor een kerstontbijt bij elkaar te verzamelen.

Als Kerstavond diner gingen we naar het naastgelegen restaurant. De frituurlucht was duidelijk aanwezig en alles was gefrituurd. Toen ik vroeg of ze er ook nog iets van een salade bij kon krijgen, kreeg ik een bakje met drie stukjes tomaat en 5 bladen sla in stukjes gescheurd. Daarbij heel vet gefrituurde friet. Vette prawns. Vette krokodil (die gekweekt werd in krokodillenfarms). Allemaal vette bende. Eigenlijk was alleen het ijskoude biertje heel lekker. Maar goed, het hoort erbij ;).








De volgende morgen besloot ik de steen uit mijn maag weg te wandelen met een prachtige wandeling. 



(de supermarkt)


De zon kwam op en een paar fietsers tikten tegen hun pet en wensten me Merry Christmas. 


Ik liep een heel stuk, langs de weg (alles gaat langs de weg)



Wat later vond ik een weg langs de rivier. 



Enorme huizen met grote veranda's. Vaak omgeven met een screen van muggengaas. Logisch. Hier zaten piepkleine steekbeesten die me flink te pakken namen, ondanks dat ik me van top tot teen had ingesmeerd. Ook Lotte had al hele lelijke plekken.


Zie je die molen en die kussende figuurtjes in de tuin staan? 


Maar wel mooi hoor, het voelde zo bijzonder om zo op een nieuwe plek Kerst te beginnen.


Toen ik thuis kwam, verzorgde ik met Joost het kerstontbijt. Het brood van een week oud roosterden we. We hadden een soort quacamole gevonden en een pakje spek. Dat spek bakten we uit in de magnetron, had ik op internet opgezocht. Tussen tissues. Tomaat en komkommer ertussen en BLT sandwiches maken. Watermeloen erbij. Bloem op tafel. Kleine notenmuffins. Oploskoffie. Het bureautje schoven we aan het bed, zodat we net een echte Kersttafel hadden. Lotte had haar kerstmuts op.

Heel anders dan het typische plaatje van kerst, maar wel heel erg leuk!

Comments

Francine said…
Dat was ongetwijfeld iemand met Dutch voorouders.

En ja, het everything fried eten herinner ik me nog goed uit Georgia. Ik vond dat zoooo raar. Werd er ook echt misselijk van. 't is maar wat je gewend bent. Vonden jullie het brood niet heel erg zoet?
jojoco said…
@Francine, veel van dat vieze kleffe zoete brood inderdaad, tot we de publix ontdekten waar we heerlijk vers stokbrood en zelfs een soort van volkoren brood konden kopen!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …