Skip to main content

Florida - deel 10 The end

Het einde kwam in zicht. De klappers voor de meiden hadden we voor het laatst bewaard. Allereerst een hele shopdag. Het eerste half uur gingen we samen en daarna lieten we ze los in de Florida mall. Gek genoeg vond ik het een beetje spannend en had ik ze wel honderd suffe waarschuwingen gegeven: niet met vreemden mee gaan. Als er iets is, ga dan naar een beveiligingsiemand of bel ons op of sms ons. Blijf bij elkaar. Isa rolde op het laatst met haar ogen en zei 'ik ga ook alleen naar Amsterdam hoor, dat is veel gevaarlijker'. 

Toch hield ik mijn telefoon goed in de gaten in de paar uurtjes dat Joost en ik samen op pad gingen, vast de kaartjes voor Wet n Wild kopen. Behalve een sms dat het supergoed ging en heel gezellig was, was er geen nieuws. Evengoed gingen we al eerder dan de afgesproken tijd terug en benutte ik de tijd door ook voor mezelf nog een nieuwe spijkerbroek bij de GAP te kopen. 

De meisjes waren goed geslaagd en helemaal happy! Ze hadden lang niet al hun geld opgemaakt en allemaal leuke dingen, niet alleen voor zichzelf, maar ook een paar kleine cadeautjes voor vriendinnen. Een succes al met al.

De tweede klapper was Wet n Wild. Ik had me op het allerergste voorbereid. Overal had aangegeven gestaan dat de week rond kerst 10 uit 10 scoorde qua drukte. Ik zou me er gewoon maar helemaal aan overgeven. Maar wat bleek: ook nu was het rustig. Kennelijk is oudejaarsdag een prima dag voor een waterpark. Ik denk dat de meeste mensen naar Disney gaan, omdat die wel lang geopend zijn en niet om 5 uur al sluiten. We kwamen een uurtje na openingstijd aan, hadden geen zin gehad om ons te haasten, maar het was nog superrustig. Ik werd er helemaal springerig van. Misschien herinner je dat nog wel, dat je het liefste overal naar toe wil rennen, maar dat dat niet mag in een zwembad en dat je dan gek snel gaat lopen, een beetje glibberend. Dat gevoel had ik, toen we de eerste glijbanen uitkozen. Nergens rijen, we konden zo doorlopen. En oh, wat waren er spectaculaire bij! Wel intensief, want toch steeds meer dan honderd traptreden op trippelen. 

Ik heb geen foto's, we hadden geen waardevolle spullen bij ons, maar van internet heb ik het een en ander geplukt. Het is een 'oud' park, gaat aan het einde van het jaar sluiten, omdat er een nieuw waterpark wordt gebouwd, ook niet zo mooi versierd als Disneywaterparken, maar er waren heel veel gave glijbanen. Op matjes, in tubes, op vlotten, in bootjes. supercool allemaal.

Deze ging kneiterhard, en we konden wedstrijdje doen tegen elkaar.


Deze was ook gaaf: eerst heel steil naar beneden en dan werd je uitgespuugd in een soort stomende trechter, om er onderuit -plons- in het badje te vallen om daar gered te worden door een Baywatchbadmeester die heel hard 'This way madam' riep. 


Deze was cool. De Disco, met zijn vieren op een vlot, keiharde discomuziek, lichten, eerst allerlei bochten en dan ook uitkomen in een trechter.


Vanaf boven had je mooi uitzicht op de stad.


De brainwash, leek heel eng, maar viel mee. In het donker, ook weer met allerlei effecten en stoom, om uit te komen in een soort halfpipe.


Deze ging ook knetterhard, helemaal in het donker, met lichteffecten.



Dan was er nog de lazy river en een golfslagbad en ligbedjes. We hebben ons er de hele dag vermaakt. Wat een mazzel hadden we!


Thuis gekomen staken we het vuur aan. Toch een beetje oudejaarsavondsfeertje creƫren, al hadden we al besloten dat we de Hollandse tijdzone zouden aanhouden. De volgende dag vlogen we terug naar huis en bovendien waren we nog steeds niet gewend aan laat naar bed gaan, we stonden iedere dag vroeg op, maar sliepen ook vroeg.


Met de top2000 op mijn Iphone in een soepkop als versterker was ik aan het koken. Lotte had via Facetime contact met haar vriendinnen. Om 12 uur telden we af met zijn allen (zes uur Floridatijd) en Happy New Year!!!!!


We grilden gehaktballetjes voor bij de pastasaus en proostten op een mooi nieuw jaar. Toch voelde het een beetje gek hoor, zonder vrienden, zonder vuurwerk, op tijd naar bed. 

Lotte maakte me dan ook wakker, vlak voor Florida 12 uur. Ze wilde toch nog vuurwerk zien. Ik sloeg een badhanddoek om en we slopen naar buiten, op onze blote voeten. En ja hoor, daar in de verte, boven de daken van de huizen zagen we de sterretjes van het vuurwerk in de lucht. Best een magisch moment, zo met zijn tweetjes in het donker op straat. 

Wederom anders dan het plaatje, maar een oud jaar om nooit te vergeten.


Het nieuwe jaar begon ik met dat wat ik graag doe: op blote voeten in het gras. Een ochtendwandelingetje. Foto's nemen van dingen die ik mooi vind.




We pakten de koffers in, namen afscheid van het huis en reden onze laatste rit terug naar Miami. Nog een hele leuke rit: via Palm Beach, waar we lunchten aan het water en langs alle dure huizen reden. Een heel stuk langs de kust, via Lake Worth, South Palm Beach naar Delray Beach, vooral dat laatste zag er uit als leuk plaatsje. Maar wij hadden niet veel tijd meer, we moesten naar het vliegveld.


Reuze soepel verliep het allemaal: auto terugbrengen, inchecken, douane, geen lange rijen, niets. De eerste vlucht naar Rome was ook prima. Best een beetje kunnen dutten. In Rome landden we in de kou, een gekke gewaarwording. De tweede vlucht had een uurtje vertraging, maar tegen de avond landden we dan toch op Amsterdam Schiphol Airport. Home sweet home! Wat was het leuk geweest en wat is het weer heerlijk om thuis te zijn!

Comments

Hester said…
Jouw oog voor mooie dingen vind ik zo bijzonder! Soms vraag ik me af wat je hier allemaal vast zou leggen, ik zie zo weinig��, misschien meer bewust bij stil staan?!? Kun je geen trainingen geven?
Liefs, mijnmomenten (Hester)

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more