Thursday, July 16, 2015

De paden op

Het miezert. Hijgend ren ik mijn hoofd leeg. De keuken die ik schoon wil hebben. De bedden die nog verschoond moeten worden. Het laatste werk dat in mijn inbox staat.
Stap voor stap laat ik het achter.

Als de heuvel te steil wordt en het zanderige pad te zwaar, ga ik wandelen. Mijn hartslag zakt, ik adem in en ruik het natte bos.

Wat heb je toch weinig nodig. Alle pré-vakantiestress smelt weg. Stapstapstap. De tassen pakken we morgen wel in. Boodschappen doen, no problem. Die tuin, we kijken wel wat er lukt en anders hebben de huisoppassers er een leuk klusje aan ;). 

Ik kijk om me heen en zie de prachtige duinen. Je kunt altijd op pad om de natuur op te zoeken.

Dan zie ik dat ik gebeld ben. Isa. Ze is met twee vriendinnen een buitenrit aan het maken. Haar verdiende geld direct weer aan het opmaken. Er is een meisje van een paard afgevallen. Het paard van 1,80 is daarna bovenop het meisje gaan staan. Ze is halfdood volgens Isa, maar ze is op een andere pony getild en ze stappen terug.

Mijn adem stokt. Het leven is zo kwetsbaar. Ik vind het maar eng, dat paardrijden. Maar ja, je kunt ook thuis uitglijden en vallen. Of met hardlopen over een boomstronk struikelen. 

Toch kan het leven van het een op andere moment totaal anders zijn. Een paar zomers terug was dat voor mijn lieve vriendin Fleur zo. In de zomer zit ze extra in mijn hoofd. Nu loopt het goed af voor dit meisje, horen we later gelukkig, maar het kan zo maar.

Pluk de dag. 

Ik adem nog eens diep in. In mijn oren klassieke muziek. Ik dartel de heuvel af, springend over stronken en boomwortels. Leef, mensen, leef.  




























(die laatste twee zijn van een fotoshoot die Isa met een vriendin deed. Wat wordt ze groot en wat blijft ze altijd mijn kleine meisje waar ik bezorgd over zal blijven)

Tuesday, July 14, 2015

Bij-na vakantie

Nog heel even en dan kan echt de stekker uit de computer. De laatste dingen, het is bijna gedaan. Het is even wennen om deel te zijn van een bedrijf dat altijd maar doorgaat. Als free lancer gaf ik mezelf altijd de heel zomer gewoon vrij. Dat kan nu niet. Mijn free lancer ik is al een weekje klaar, de rest van mezelf donderdagavond. ;).

Maar ik mag niet zeuren hoor en dat doe ik ook niet. De zomer is er toch wel en ik geniet ervan. Met volle teugen. Het leven is mooi. We halen Lotte en vriendin op bij kamp. Twee moeie en blije meisjes. 


Het is goed toeven in de tuin. Wat een zaligheid is dat toch.



Biertje. Fruit. Slippers. Een luie kat. Ogen dicht.




Deze kwam ik tegen. Don't grow up, it's a trap! Blijf dromen. Blijf fantaseren. Die harde boze wereld, laat die maar bestaan in de ogen van andere mensen. Wij hebben ons eigen paradijs.


Ook in dat eigen paradijs regent het wel eens. Op een station waar ik net Isa heb afgezet. Ik moet nodig plassen en er staat een rondje hardlopen op het programma. En uitgerekend dan lukt het me amper om de uitgang van de nieuwbouwwijk te vinden. Als ik een kwartier later in de bosjes hurk, slaak ik een zucht van verlichting. Ik zie weer groen en weilanden in plaats van steen en aangeharkte tuintjes. En een lege blaas rent ook een stuk fijner, kan ik je vertellen.


Klaar! Met moeite, het wil niet zo, het is me te warm, ondanks de regen. Toch 9 km gedaan.


Zomerse festiviteiten gaan door. Gin tonic op de steiger. Vuurtje erbij. (misschien moet ik gewoon niet zoveel drinken als ik beter wil sporten) (maar ik los het anders op: ik sport gewoon wat minder intensief om optimaal te genieten van de zomer, dat kan ook)



Wandelingetje met Lotte, zij op haar pennyboard.


Ochtendyoga terwijl de regen het gras in de tuin verwent.




Met de komende warmte in Italië en de tip van een sportappmaatje besluit ik deze zomer eens te gaan springtouwen. Ik probeer het even met een kermisding en koop dan een betere bij de sportzaak. 7 euro. Nu drie dagen bezig, 5 a 10 minuten max en een spierpijn! Maar ik vind het hartstikke leuk, benieuwd hoe ik dat de komende weken blijf doen.


Even de kuiten rekken met een avondwandeling. In de regen.


Lotte en ik laten ons er niet door weerhouden. Alles is juist mooi met die druppels.


Nieuwe verse dag. Kopje thee aan het strand.


Kijken tot de einder om daarna achter de computer te kruipen.


Geoogst! Uit eigen tuin! Vind je dat nou niet knap?


En deze bijna vakantie middag sluit ik af met een tukje in de caravan. Dat voelt al als vakantie!


Saturday, July 11, 2015

Sum-sum-summertime


Het is zomer, echt zomer. Zo'n heerlijke tijd, met lange avonden, veel etentjes, veel te veel drank (wijntje hier, biertje daar), de tijd waarbij er extra uren in de dag lijken te zitten omdat er na je werk nog een hele nieuwe dag begint.

Ik at heerlijke tapa's met lieve vriendin en kon mijn hart luchten over die arme Lotte. En gezellig bijkletsen natuurlijk, dat ook. Waar zou je zijn zonder vrienden?


De tuin is zo mooi. 


Lekker chillen aan het einde van de dag.



En de moestuin gaat goed. De tomaten groeien. En er hangen heuze reuzenkomkommers!



Rondje tuin.


Alleen de aardbeien willen dit jaar weer niet. Hoe zou dat nou komen?


Nog meer gezelligheid en lieve vrienden. Vakantie vieren! Pluk de dag!


Megalekkertoetje.


De volgende dag vond ik dit.


Ben maar snel wat lekkers gaan plukken om het te vergeten. Hele bunch verse frambozen.


Snacktime!


Werk klaar, vandaag wel lekker op tijd. Tijd voor zomer! Zwemmen. Boek uitlezen. Biertje. Hangmat. The good life.



We zijn kinderloos en halen een pizza.


Ik snoei nog even in de tuin en maak deze hortensia's vrij. Ze staan er al sinds we er wonen, maar de struik was zo lelijk en oud en uit verhouding dat ik de afgelopen drie jaar, volgens instructies die ik had opgezocht, de struik heb verjongt. En het heeft geholpen. Wat een bloemen! En zo mooi, dat paarsblauwe. Wow!


Joost en ik gaan nog even cruisen. Avontuur. Vrije avond.



Biertje drinken op het strand. Zei ik al dat de zomer zo fijn was?


Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails