Skip to main content

Warm in mijn buik

Bij Kerst en winter heb ik nog steeds van die nostalgische beelden. Een beetje Bolderburen. Een beetje Linus. Een boom halen in de sneeuw. Buiten op een slee onder een deken, met een flakkerend kaarsje en dan naar je warme huis rijden, waar de kachel brandt. 

Ik heb van die prentenboeken, die me dat nostalgische gevoel geven. Van de bloemenkinderen en de kabouterkindertjes. Dat gevoel van terug naar de natuur. 

En hoewel de werkelijkheid van de winter gewoon bestaat uit wind, grijs, nat, in plaats van dikke pakken sneeuw, neem ik je even mee in de nostalgische winter. Lekker knus. Warm kopje thee erbij. Kaneelbroodjes in de oven.

Veilig en warm.

Kunnen we allemaal vast goed gebruiken...















Comments

Anonymous said…
Dankjewel voor de mooie sfeervolle plaatjes!

Yvonne
Petra said…
Ooh heerlijk ik voel het helemaal met je mee. Maar zo in strijd met de werkelijkheid als ik nu zo naar buiten kijk. Ik ben die wind en grijze luchten zo verschrikkelijk zat. Bedankt voor de prachtige plaatjes z'n gevoel van nostalgie zo leuk en genieten met grote G.
Vriendelijke groet Petra.
Anonymous said…
ook heerlijk als de wind langs het huis loeit .. grijze luchten die voorbij jagen ... net zoals deze laatste weken van het jaar voorbij jagen ..
alles heeft z-n charme , en ik ben blij dat we het allemaal nog mogen aanschouwen !
Lentebloemen said…
Heerlijke plaatjes zeg!
En de kinderen van de Bolderburen was als kind (en stiekem nu nog ;) mijn lievelingsboek!!!

Nu lees ik het onze meiden weer voor!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more