Skip to main content

Last Christmas

Last Christmas.

Of beter: the last Christmas.

De allerlaatste kerstviering op de lagere school. 
Ik weet nog dat de meiden allebei nog een stuk kleiner waren en ik de kinderen uit groep 8 zo volwassen vond, zeker met het Kerstfeest. Vooral de meisjes, die dan opeens geen meisjes meer waren, maar plotsklaps er 5 jaar ouder uitzagen dan hun mannelijke klasgenootjes.

En nu was mijn eigen kleine meisje zo'n dame geworden.


Bij ons thuis hadden ze zich voorbereid. Worstenbroodjes maken voor school. Haren in de krul. Make up op. Jurkjes aan. Giechelen. Wat een prachtige meiden!
Lotte die mijn hakken paste. Lynn die lekker op haar eigen dr Adams liep en Juuls die paradeerde op de enorme palen die ze had gekregen en de hele middag al rondliep op die schoenen zonder moeite. Dat belooft nog wat!






Op school was het knus en gezellig. Kerstbomen. Lichtjes. In de gemeenschappelijke ruimte alle tafels gedekt. Dat is het voordeel van een klein schooltje. Kerst is dan echt een feest van samen vieren. En samen wil zeggen: met de hele school.


Er hing een uitgelaten gespannen sfeer. Iedereen mooi aangekleed. Bijna vakantie. Daar is iedereen wel aan toe, want er zaten heel wat bleke koppies tussen.


En gek is dat, waar ik vroeger iedereen kende op school, kende ik nu nog maar een paar van die kleine hummeltjes die rondliepen. Je groeit er uit. Ook als sentimentele moeder. 


Proost Lotte, op je allerlaatste schoolkerst.


Bij de deur vormde groep 7-8 een koortje. Terwijl er af en aan gelopen werd met zelfgemaakte hapjes zongen zij het ene liedje na het andere.




Veel plezier!

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …