Skip to main content

Iphonefoto's van december

Een watje ben ik, maar ik vind het zo zwaar, dat opstaan als het buiten donker is. Echt, ik vind het vreselijk. Het is dan ook afzien en aftellen, tot de schoolvakantie begint.

Eenmaal uit mijn bed gaat het wel. En dan is de ochtend vaak ook best een beetje mooi.



Vrienden zijn in Thailand, waar Joost en ik een generatie terug ook samen hebben rondgereisd. Ik snuffel op zolder door het oude fotoboek. Wat waren we nog jong. Nu bijna twee keer zo oud!


Zie je wel, het wordt gewoon bijna niet licht. Heeft iemand stokjes voor mijn ogen?


Isa fietst daar al in de verte naar school. En dan heeft ze nog het eerste uur vrij ook. Toch staan de lantaarnpalen nog aan.


In de miezerregen loop ik een rondje hard. Misschien hebben veel mensen in hun hoofd dat het tot nu toe een regenachtige vieze herfst was, maar echt, ik kan me de vorige keer dat ik hardliep in de regen niet eens meer herinneren. Was vergeten hoe lekker dat eigenlijk is! (nou stormde het er nu niet bij, dat scheelt)




We hebben een paar dagen een logeetje. Gezellig hoor!


Ik eet een mandarijntje. Bijna kunst met die blaadjes er nog aan. En zo lekker sappig zijn deze!


Tadaaaa. Het toppunt van zinloosheid volgens Joost.


Tip voor wie zich ook wil laven aan zinloze bezigheden: stop als je klaar bent met puzzelen de randjes in een los zakje. Dat maakt het een heel stuk makkelijker voor de volgende puzzelaar!


Ik maakte een visgraatvlecht bij Lotte. Best wel knap van mezelf, vind ik. Al valt het in het niet bij de haren van kindjes met Volendamse moeders hier op school, maar dat gen mis ik.


Zie je dat, in de hoek? Daar wordt na een eindeloze soap van tien monteurs die kwamen en gingen, te kleine graafmachientjes, geen graafmachientjes, vergunningen die opeens nodig bleken, monteurs die bij mij voor de deur stonden maar bij een andere klus in het dorp moesten zijn (ik wilde ze bijna gijzelen), tig telefoontjes naar de servicedienst en slecht traag internet via een binnenkabel die -alsof we in India woonden- door de bomen, over het hek, door het gras, de sloot en over de weg 150 meter lang ons toch een klein beetje verbond met de echte wereld.

Het heeft een maand of drie geduurd, maar we zijn er weer!


Mijn dagelijkse wandeling/hardlopen gaat nog door. Nog geen dag gemist, hoe lastig het soms ook is. Heel raar, want het is maar een half uurtje en die zou iedereen toch wel moeten kunnen vrijmaken. Maar soms past het gewoon amper in een dag. Toch lukte het iedere keer weer en stond ik stiekem versteld van mijn eigen creativiteit om het te combineren met andere bezigheden. En ik vind het zo leuk en lekker!



Je komt van die mooie dingen tegen!


Bij de post was alvast een lief cadeautje voor mijn verjaardag! Gaaf!


De meiden aan het omkleden. Ik word er vrolijk van, deze bewogen foto vol ruis.


Ik heb gezelschap tijdens mijn ochtendkoffie.




Reclame: op www.bundleapp.com kun je nu voor zo'n 4 euro (de verzendkosten) een fotoboekje maken van foto's uit je telefoon. Ik probeerde het uit en had er binnen 10 minuten eentje in elkaar geklikt. Zo bladerde ik door mijn mooie kiekjes. Leuker nog dan digitaal, toch?


Kijk eens wat een blij hoofd?


Dat was omdat ik moeiteloos 15 km had gelopen. Op de makkelijke manier: 800 meter hardlopen, 400 meter wandelen en dan een keer of 13. Echt, dit is dé manier om qua afstand weer net even uit je comfortzone te komen en te genieten van een mooie loop. Hiermee tikte ik ook de 111 km aan, en het was hier nog maar 18 december!


Kerstoptreden van Lotte in een mooie kerk. Altijd zo sfeervol. Een mooie start van de vakantie!


Comments

Corinne said…
Ondanks de donkere dagen heb je toch weer mooie foto's gemaakt. Ik geniet altijd van je leuke blogjes. Fijne vakantie! Geniet ervan.
Sandra said…
Heel mooie foto's. Ik geniet ook altijd zo van jouw foto's op instagram.
Maar je bent niet de enige die moeite heeft met deze donkere tijd. Ik vind het zo vreselijk om 's ochtends in het donker van huis te gaan en 's avonds als het alweer donker is thuis te komen. Vanaf morgen gaan de dagen weer lengen en vanaf half januari ga ik 's avonds weer naar huis in de schemering. Wens jou alvast hel fijne feestdagen!
Anonymous said…
Ik ben een stille meelezer maar wil toch even zeggen dat ik je foto's altijd zo mooi vind.
Ik wens jou en je gezin hele fijne dagen en een mooi 2016 toe!
Ernie
Anonymous said…
Ha Jolanda, je reisverhalenvan achter naar voor gelezen/gekeken: wat een prachtige foto's en vakantie weer!! Miste je op fb, even kijken of alles nog goed was :-) Je was avonturen en mooie herinneringen aan t maken, zo bleek. Groetjes Angelique H

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …