Skip to main content

Iphonefoto's van december

Een watje ben ik, maar ik vind het zo zwaar, dat opstaan als het buiten donker is. Echt, ik vind het vreselijk. Het is dan ook afzien en aftellen, tot de schoolvakantie begint.

Eenmaal uit mijn bed gaat het wel. En dan is de ochtend vaak ook best een beetje mooi.



Vrienden zijn in Thailand, waar Joost en ik een generatie terug ook samen hebben rondgereisd. Ik snuffel op zolder door het oude fotoboek. Wat waren we nog jong. Nu bijna twee keer zo oud!


Zie je wel, het wordt gewoon bijna niet licht. Heeft iemand stokjes voor mijn ogen?


Isa fietst daar al in de verte naar school. En dan heeft ze nog het eerste uur vrij ook. Toch staan de lantaarnpalen nog aan.


In de miezerregen loop ik een rondje hard. Misschien hebben veel mensen in hun hoofd dat het tot nu toe een regenachtige vieze herfst was, maar echt, ik kan me de vorige keer dat ik hardliep in de regen niet eens meer herinneren. Was vergeten hoe lekker dat eigenlijk is! (nou stormde het er nu niet bij, dat scheelt)




We hebben een paar dagen een logeetje. Gezellig hoor!


Ik eet een mandarijntje. Bijna kunst met die blaadjes er nog aan. En zo lekker sappig zijn deze!


Tadaaaa. Het toppunt van zinloosheid volgens Joost.


Tip voor wie zich ook wil laven aan zinloze bezigheden: stop als je klaar bent met puzzelen de randjes in een los zakje. Dat maakt het een heel stuk makkelijker voor de volgende puzzelaar!


Ik maakte een visgraatvlecht bij Lotte. Best wel knap van mezelf, vind ik. Al valt het in het niet bij de haren van kindjes met Volendamse moeders hier op school, maar dat gen mis ik.


Zie je dat, in de hoek? Daar wordt na een eindeloze soap van tien monteurs die kwamen en gingen, te kleine graafmachientjes, geen graafmachientjes, vergunningen die opeens nodig bleken, monteurs die bij mij voor de deur stonden maar bij een andere klus in het dorp moesten zijn (ik wilde ze bijna gijzelen), tig telefoontjes naar de servicedienst en slecht traag internet via een binnenkabel die -alsof we in India woonden- door de bomen, over het hek, door het gras, de sloot en over de weg 150 meter lang ons toch een klein beetje verbond met de echte wereld.

Het heeft een maand of drie geduurd, maar we zijn er weer!


Mijn dagelijkse wandeling/hardlopen gaat nog door. Nog geen dag gemist, hoe lastig het soms ook is. Heel raar, want het is maar een half uurtje en die zou iedereen toch wel moeten kunnen vrijmaken. Maar soms past het gewoon amper in een dag. Toch lukte het iedere keer weer en stond ik stiekem versteld van mijn eigen creativiteit om het te combineren met andere bezigheden. En ik vind het zo leuk en lekker!



Je komt van die mooie dingen tegen!


Bij de post was alvast een lief cadeautje voor mijn verjaardag! Gaaf!


De meiden aan het omkleden. Ik word er vrolijk van, deze bewogen foto vol ruis.


Ik heb gezelschap tijdens mijn ochtendkoffie.




Reclame: op www.bundleapp.com kun je nu voor zo'n 4 euro (de verzendkosten) een fotoboekje maken van foto's uit je telefoon. Ik probeerde het uit en had er binnen 10 minuten eentje in elkaar geklikt. Zo bladerde ik door mijn mooie kiekjes. Leuker nog dan digitaal, toch?


Kijk eens wat een blij hoofd?


Dat was omdat ik moeiteloos 15 km had gelopen. Op de makkelijke manier: 800 meter hardlopen, 400 meter wandelen en dan een keer of 13. Echt, dit is dé manier om qua afstand weer net even uit je comfortzone te komen en te genieten van een mooie loop. Hiermee tikte ik ook de 111 km aan, en het was hier nog maar 18 december!


Kerstoptreden van Lotte in een mooie kerk. Altijd zo sfeervol. Een mooie start van de vakantie!


Comments

Corinne said…
Ondanks de donkere dagen heb je toch weer mooie foto's gemaakt. Ik geniet altijd van je leuke blogjes. Fijne vakantie! Geniet ervan.
Sandra said…
Heel mooie foto's. Ik geniet ook altijd zo van jouw foto's op instagram.
Maar je bent niet de enige die moeite heeft met deze donkere tijd. Ik vind het zo vreselijk om 's ochtends in het donker van huis te gaan en 's avonds als het alweer donker is thuis te komen. Vanaf morgen gaan de dagen weer lengen en vanaf half januari ga ik 's avonds weer naar huis in de schemering. Wens jou alvast hel fijne feestdagen!
Anonymous said…
Ik ben een stille meelezer maar wil toch even zeggen dat ik je foto's altijd zo mooi vind.
Ik wens jou en je gezin hele fijne dagen en een mooi 2016 toe!
Ernie
Anonymous said…
Ha Jolanda, je reisverhalenvan achter naar voor gelezen/gekeken: wat een prachtige foto's en vakantie weer!! Miste je op fb, even kijken of alles nog goed was :-) Je was avonturen en mooie herinneringen aan t maken, zo bleek. Groetjes Angelique H

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more