Skip to main content

En zo rollen we december in....


De donkere dagen zijn aangebroken hoor. Die kortste dagen van het jaar, waarbij je het gevoel hebt dat het nog midden in de nacht is als je moet opstaan. Die dagen waarbij je het binnen maar extra gezellig probeert te maken en zoveel mogelijk momenten opzoekt om van te genieten.

Even knuffelen met Sammy, die wel heel erg aanhalig is.

Lotte is druk met haar surprise. Hij wordt wel supermooi dit jaar. Ze steekt er ook echt heel veel tijd in. Leuk om te zien!


Wat een verhaal. Rocky was kwijt en is weer gevonden! Na Dubai had ik nog lekker met 'm geknuffeld. Rocky is een buitenkat, graag op pad, maar er gaat geen dag voorbij dat hij er niet is. Loopt met me mee als ik een rondje weiland doe, komt thuis eten. Halverwege de week begon het op te vallen dat het wel heel rustig was. Waar was dat beest? Overal zoeken. In alle schuren, bussen, auto's, caravans. En maar roepen. Ro-cky! Bij de buren gevraagd en overal langs de weg gekeken. De knoop in mijn maag werd groter en groter. En toen was hij al drie dagen weg en had ik al heel hard gehuild. Tot Joost opeens zacht gemauw hoorde. Van buiten. Van onder de vlonder. Die was open geweest om wat te repareren en daarna weer afgesloten. Zonder dat we door hadden dat Rocky onder het terras was geslopen. Al die tijd was hij dus heel vlak bij geweest. Heb ik boven zijn hoofd staan roepen. Hij had kennelijk wat muizen te pakken weten te krijgen, want hij zag er niet zo uitgehongerd uit. Wat was ik blij en opgelucht.



Joost heeft voor ons een nieuwe puzzel meegenomen. Decembercadeautje. Wat lief. Heerlijk altijd, lekker suf puzzelen, beetje kletsen, kopje thee erbij.


Ik verwende mezelf met mooie bloemen. Kan ik zo blij van worden.


Al helemaal in de decembersfeer.


Dit weekend verhuisde een vriendin. We besloten haar er een beetje doorheen te slepen met zijn allen. De een had heerlijke soep gemaakt, de ander nam wierookstokjes mee om goede geesten te lokken. Ik haalde lekkere nootjes en wat kaarsjes, anderen hielpen weer. Joost was de dag ervoor met vrienden al van hot naar her gereden. Het is niet niks, vrienden die scheiden en een logistieke operatie tussen vier huizen. Maar met elkaar probeerden we er maar wat van te maken.


Heel veel liefde in het nieuwe huisje gestopt. We vonden het allemaal al superknus.


Best wel heel erg fijn om vrienden te hebben en te zijn om op te bouwen.


In de grijze dagen maar even focussen op de kleur in de dag.


Die had ik gelukkig net in huis gehaald, dus dat komt goed uit.


Getver. Ik vind het maar niks hoor. Dat grijze weer. Die storm. Die regen. En mijn nek doet pijn, iets verrekt tijdens het tillen tijdens het verhuizen. Ik mopper de hele dag en duik om 19 uur mijn bed in.


De volgende ochtend maar weer vrolijk beginnen. Een yoghurtshake en een bordje fruit voor ons allemaal. Met kaki, kennen jullie dat? Ons favoriete fruit van het moment!


De storm is gaan liggen. Het IJsselmeer ligt er prachtig bij.


Ik krijg online steun vanwege mijn geklaag over mijn nek en bewijs dat ik een warme sjaal om heb.


Nog maar even naar het IJsselmeer kijken.


En naar een mooie zwaan.


Altijd goed in grauwe dagen: jezelf verwennen. Ik bedacht 'wat is nou lekker van de winter?' en vond dat het dan zo fijn was om heerlijke warme voeten te hebben in comfortabele instaplaarzen. Deze zag ik ergens online en ik was meteen verliefd. Ze zijn gevoerd met zachte fleece en hebben een heerlijk voetbed. Ze zijn van TOMs,  een bedrijf dat ook nog eens heel milieuvriendelijk werkt en een paar schoenen doneert aan iemand die het nodig heeft, per verkocht paar. Ik was om en een blij meisje.


De giraf is klaar.



Door het werken net de prachtige zonsondergang gemist. Maar het staartje laat zien hoe mooi het was.


Mijn nekpijn lijkt al minder, het is vooral nog stijf. Ik kan alleen rechtdoor kijken en geen ja of nee schudden. Maar rustig op de bank met koffie verkeerd en de Flow.


Piep. Er komt een melding binnen. Sinds april heb ik 2,5 miljoen stappen gezet! Holy moly! Dat is helemaal tot het puntje van Itali├ź. Geinig toch?


Vol goede moed begin ik aan een kort rondje hardlopen. Maar AUW. Het doet heel veel pijn. Mijn nek. Ik probeer zo rustig mogelijk te gaan. Het is te koud om te wandelen en zo hobbel ik het korte rondje snel naar huis. Ik voel me heul erg Zielig! Dacht dat het wat beter ging, maar kennelijk moet ik toch nog even wat langer me koest houden. Niet Leuk.


En dan sluit ik de trivia af  met een oproepje. Een vriendin heeft haar huis te koop gezet. Niet zomaar een huis, een geweldig familiehuis, op en top afgewerkt en zo ontzettend cool ingericht. Met grote tuin. Met prachtige veranda. Met geweldige keuken. Met mooie houtkachel. Eigenlijk met alles wat je je kunt wensen. Landelijk gelegen in de Beemster en toch vlak bij Amsterdam. Ken je iemand of ben je iemand die daar in ge├»nteresseerd is? Kijk dan snel op:
https://koophuiszuidoostbeemster.wordpress.com/ 


Comments

Willy said…
Wat een geweldige giraf, een supersurprise! Succes met je nek, nog even rustig aan doen. X
Ik heb altijd een Buff om tijdens het hardlopen in de winter. Ook tegen de stijve nek. En een thermo ondershirt. Gewoon wat tips.
En wat een mooi huis wat te koop staat zeg! Heb helaas niet zoveel geld om het te kunnen kopen anders zou ik het zeker overwegen!

Een fijne dag!
Groet, Conny (alias Papillon) - papillon60.blogspot.nl

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more