Skip to main content

En zo rollen we december in....


De donkere dagen zijn aangebroken hoor. Die kortste dagen van het jaar, waarbij je het gevoel hebt dat het nog midden in de nacht is als je moet opstaan. Die dagen waarbij je het binnen maar extra gezellig probeert te maken en zoveel mogelijk momenten opzoekt om van te genieten.

Even knuffelen met Sammy, die wel heel erg aanhalig is.

Lotte is druk met haar surprise. Hij wordt wel supermooi dit jaar. Ze steekt er ook echt heel veel tijd in. Leuk om te zien!


Wat een verhaal. Rocky was kwijt en is weer gevonden! Na Dubai had ik nog lekker met 'm geknuffeld. Rocky is een buitenkat, graag op pad, maar er gaat geen dag voorbij dat hij er niet is. Loopt met me mee als ik een rondje weiland doe, komt thuis eten. Halverwege de week begon het op te vallen dat het wel heel rustig was. Waar was dat beest? Overal zoeken. In alle schuren, bussen, auto's, caravans. En maar roepen. Ro-cky! Bij de buren gevraagd en overal langs de weg gekeken. De knoop in mijn maag werd groter en groter. En toen was hij al drie dagen weg en had ik al heel hard gehuild. Tot Joost opeens zacht gemauw hoorde. Van buiten. Van onder de vlonder. Die was open geweest om wat te repareren en daarna weer afgesloten. Zonder dat we door hadden dat Rocky onder het terras was geslopen. Al die tijd was hij dus heel vlak bij geweest. Heb ik boven zijn hoofd staan roepen. Hij had kennelijk wat muizen te pakken weten te krijgen, want hij zag er niet zo uitgehongerd uit. Wat was ik blij en opgelucht.



Joost heeft voor ons een nieuwe puzzel meegenomen. Decembercadeautje. Wat lief. Heerlijk altijd, lekker suf puzzelen, beetje kletsen, kopje thee erbij.


Ik verwende mezelf met mooie bloemen. Kan ik zo blij van worden.


Al helemaal in de decembersfeer.


Dit weekend verhuisde een vriendin. We besloten haar er een beetje doorheen te slepen met zijn allen. De een had heerlijke soep gemaakt, de ander nam wierookstokjes mee om goede geesten te lokken. Ik haalde lekkere nootjes en wat kaarsjes, anderen hielpen weer. Joost was de dag ervoor met vrienden al van hot naar her gereden. Het is niet niks, vrienden die scheiden en een logistieke operatie tussen vier huizen. Maar met elkaar probeerden we er maar wat van te maken.


Heel veel liefde in het nieuwe huisje gestopt. We vonden het allemaal al superknus.


Best wel heel erg fijn om vrienden te hebben en te zijn om op te bouwen.


In de grijze dagen maar even focussen op de kleur in de dag.


Die had ik gelukkig net in huis gehaald, dus dat komt goed uit.


Getver. Ik vind het maar niks hoor. Dat grijze weer. Die storm. Die regen. En mijn nek doet pijn, iets verrekt tijdens het tillen tijdens het verhuizen. Ik mopper de hele dag en duik om 19 uur mijn bed in.


De volgende ochtend maar weer vrolijk beginnen. Een yoghurtshake en een bordje fruit voor ons allemaal. Met kaki, kennen jullie dat? Ons favoriete fruit van het moment!


De storm is gaan liggen. Het IJsselmeer ligt er prachtig bij.


Ik krijg online steun vanwege mijn geklaag over mijn nek en bewijs dat ik een warme sjaal om heb.


Nog maar even naar het IJsselmeer kijken.


En naar een mooie zwaan.


Altijd goed in grauwe dagen: jezelf verwennen. Ik bedacht 'wat is nou lekker van de winter?' en vond dat het dan zo fijn was om heerlijke warme voeten te hebben in comfortabele instaplaarzen. Deze zag ik ergens online en ik was meteen verliefd. Ze zijn gevoerd met zachte fleece en hebben een heerlijk voetbed. Ze zijn van TOMs,  een bedrijf dat ook nog eens heel milieuvriendelijk werkt en een paar schoenen doneert aan iemand die het nodig heeft, per verkocht paar. Ik was om en een blij meisje.


De giraf is klaar.



Door het werken net de prachtige zonsondergang gemist. Maar het staartje laat zien hoe mooi het was.


Mijn nekpijn lijkt al minder, het is vooral nog stijf. Ik kan alleen rechtdoor kijken en geen ja of nee schudden. Maar rustig op de bank met koffie verkeerd en de Flow.


Piep. Er komt een melding binnen. Sinds april heb ik 2,5 miljoen stappen gezet! Holy moly! Dat is helemaal tot het puntje van Italië. Geinig toch?


Vol goede moed begin ik aan een kort rondje hardlopen. Maar AUW. Het doet heel veel pijn. Mijn nek. Ik probeer zo rustig mogelijk te gaan. Het is te koud om te wandelen en zo hobbel ik het korte rondje snel naar huis. Ik voel me heul erg Zielig! Dacht dat het wat beter ging, maar kennelijk moet ik toch nog even wat langer me koest houden. Niet Leuk.


En dan sluit ik de trivia af  met een oproepje. Een vriendin heeft haar huis te koop gezet. Niet zomaar een huis, een geweldig familiehuis, op en top afgewerkt en zo ontzettend cool ingericht. Met grote tuin. Met prachtige veranda. Met geweldige keuken. Met mooie houtkachel. Eigenlijk met alles wat je je kunt wensen. Landelijk gelegen in de Beemster en toch vlak bij Amsterdam. Ken je iemand of ben je iemand die daar in geïnteresseerd is? Kijk dan snel op:
https://koophuiszuidoostbeemster.wordpress.com/ 


Comments

Willy said…
Wat een geweldige giraf, een supersurprise! Succes met je nek, nog even rustig aan doen. X
Ik heb altijd een Buff om tijdens het hardlopen in de winter. Ook tegen de stijve nek. En een thermo ondershirt. Gewoon wat tips.
En wat een mooi huis wat te koop staat zeg! Heb helaas niet zoveel geld om het te kunnen kopen anders zou ik het zeker overwegen!

Een fijne dag!
Groet, Conny (alias Papillon) - papillon60.blogspot.nl

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …