Skip to main content

Terug naar de basis


Een van de leuke dingen van op reis gaan, is het thuiskomen.
Na een prima nachtvlucht, waar ik twee films keek en twee uurtjes sliep, was ik wel toe aan koffie. Het waren maar een paar dagen, maar de wereld daar is zo compleet anders, dat ik weer met hele verse ogen naar mijn eigen wereld keek. Wat is Schiphol eigenlijk vies. Vooral het station. Na de blinkende vloeren, viel hier vooral op hoe het vuil naast de overvolle prullenbakken lag en hoe de vloeren kleefden van viezigheid en kauwgomresten. Ik nipte aan mijn koffie.


Met de trein reed ik terug naar mijn basis. Back to the basics. In de dubbele betekenis van het woord. Terug naar de basis van mijn lieve gezin. Heerlijk om te weten waar je naar terugreist. Terug naar de basis van het simpele leven. Zonder al die winkels, die opsmuk, die hoge flats. Wat waardeerde ik de mooie ochtendlucht opeens extra. En het lege land. De fietsers. De bomen, bijna kaal nu. De modderige weilanden. Het pastelkleurige ochtendlicht. Water, niet zwembadturquoise, maar spiegelend donker. Wat woon ik toch mooi en wat is Nederland toch fijn.



Ik haalde diep adem. Heerlijk, frisse lucht, niet dat hele warme. En ik luisterde, naar alle ganzen en vogels. Niet naar het gezoem van de airco's en alle auto's en bouwactiviteiten. Ik keek rond, met uitzichten overal om me heen, dat weidse waar ik zo enorm van ben gaan houden. En ik realiseer me nog meer dat ik geen stadmeisje meer ben. Hoe leuk het ook is voor een paar dagen, maar ik hoor thuis in de prut.

En dat was het. In de tuin zijn ze druk bezig met het inplanten. Het gaat geweldig mooi worden, ik zie het al helemaal voor me. Maar nu is het nog een vieze prutbende.


Aan de andere kant van de dijk is het stil. Ik ben weer thuis.


Maandag is een rare dag. Ik slaap nog twee uurtjes en ga dan aan het werk. Maar mijn hoofd is er niet bij. Kort nachtje, al die indrukken. Die avond lig ik er vroeg in. Dinsdagochtend breng ik Isa naar de bus. Het is grijs en grauw. Het regent. Het is nog donker. Maar ik ben blij. Blij om thuis te zijn en nog blijer dat ik me niet zo voel als vorig jaar rond deze tijd. 


Als de basis goed is, heb je niet veel nodig. Een uitzicht. De zon die opkomt. Ook al is dat altijd hetzelfde, het is iedere dag weer anders.



Weer aan het werk. Het is druk. Ik heb een hoop in te halen. Mijn luie stagiaire is niet van plan me te helpen.


Woensdag loop ik weer in mijn eigen polder. In de zalige frisse lucht. Wat een fantastisch loopweer.



In mijn nieuwe loopbroek. Met alle mooie herinneringen van Dubai en Suus in mijn hoofd, maar nu weer lekker thuis.


Er gaat niets boven een oerhollands landschap.


De kortste dagen zijn bijna aangebroken. Op die bewolkte dagen lijkt het alsof het helemaal niet echt licht wordt. Nog een paar weken en de dagen gaan alweer lengen. Ik kijk naar weer een nieuwe zonsopkomst.







Zwaai Lotte uit. Fijne dag!


Donderdag is het stralend weer. Ik heb er amper tijd voor. Zoveel werk in te halen. Geeft niets, het gaat lekker, ik voel me opgeladen. En ik maak tijd om tussendemiddag een korte wandeling langs de dijk te maken. Waar mijn buren netjes voor me poseren.


Voor ik het weet is het weer donker. Ik kan nog net met mijn hoofd uit het raam een mooi plaatje schieten.


En dan is het alweer vrijdag. Vorige week werd ik wakker in Dubai. Nu ben ik weer thuis. Terug bij mijn basis.



En ik zag dat het goed was.


Comments

elsy said…
fanatstic pictures of dubai but your home is much nicer and more real

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …