Skip to main content

Terug naar de basis


Een van de leuke dingen van op reis gaan, is het thuiskomen.
Na een prima nachtvlucht, waar ik twee films keek en twee uurtjes sliep, was ik wel toe aan koffie. Het waren maar een paar dagen, maar de wereld daar is zo compleet anders, dat ik weer met hele verse ogen naar mijn eigen wereld keek. Wat is Schiphol eigenlijk vies. Vooral het station. Na de blinkende vloeren, viel hier vooral op hoe het vuil naast de overvolle prullenbakken lag en hoe de vloeren kleefden van viezigheid en kauwgomresten. Ik nipte aan mijn koffie.


Met de trein reed ik terug naar mijn basis. Back to the basics. In de dubbele betekenis van het woord. Terug naar de basis van mijn lieve gezin. Heerlijk om te weten waar je naar terugreist. Terug naar de basis van het simpele leven. Zonder al die winkels, die opsmuk, die hoge flats. Wat waardeerde ik de mooie ochtendlucht opeens extra. En het lege land. De fietsers. De bomen, bijna kaal nu. De modderige weilanden. Het pastelkleurige ochtendlicht. Water, niet zwembadturquoise, maar spiegelend donker. Wat woon ik toch mooi en wat is Nederland toch fijn.



Ik haalde diep adem. Heerlijk, frisse lucht, niet dat hele warme. En ik luisterde, naar alle ganzen en vogels. Niet naar het gezoem van de airco's en alle auto's en bouwactiviteiten. Ik keek rond, met uitzichten overal om me heen, dat weidse waar ik zo enorm van ben gaan houden. En ik realiseer me nog meer dat ik geen stadmeisje meer ben. Hoe leuk het ook is voor een paar dagen, maar ik hoor thuis in de prut.

En dat was het. In de tuin zijn ze druk bezig met het inplanten. Het gaat geweldig mooi worden, ik zie het al helemaal voor me. Maar nu is het nog een vieze prutbende.


Aan de andere kant van de dijk is het stil. Ik ben weer thuis.


Maandag is een rare dag. Ik slaap nog twee uurtjes en ga dan aan het werk. Maar mijn hoofd is er niet bij. Kort nachtje, al die indrukken. Die avond lig ik er vroeg in. Dinsdagochtend breng ik Isa naar de bus. Het is grijs en grauw. Het regent. Het is nog donker. Maar ik ben blij. Blij om thuis te zijn en nog blijer dat ik me niet zo voel als vorig jaar rond deze tijd. 


Als de basis goed is, heb je niet veel nodig. Een uitzicht. De zon die opkomt. Ook al is dat altijd hetzelfde, het is iedere dag weer anders.



Weer aan het werk. Het is druk. Ik heb een hoop in te halen. Mijn luie stagiaire is niet van plan me te helpen.


Woensdag loop ik weer in mijn eigen polder. In de zalige frisse lucht. Wat een fantastisch loopweer.



In mijn nieuwe loopbroek. Met alle mooie herinneringen van Dubai en Suus in mijn hoofd, maar nu weer lekker thuis.


Er gaat niets boven een oerhollands landschap.


De kortste dagen zijn bijna aangebroken. Op die bewolkte dagen lijkt het alsof het helemaal niet echt licht wordt. Nog een paar weken en de dagen gaan alweer lengen. Ik kijk naar weer een nieuwe zonsopkomst.







Zwaai Lotte uit. Fijne dag!


Donderdag is het stralend weer. Ik heb er amper tijd voor. Zoveel werk in te halen. Geeft niets, het gaat lekker, ik voel me opgeladen. En ik maak tijd om tussendemiddag een korte wandeling langs de dijk te maken. Waar mijn buren netjes voor me poseren.


Voor ik het weet is het weer donker. Ik kan nog net met mijn hoofd uit het raam een mooi plaatje schieten.


En dan is het alweer vrijdag. Vorige week werd ik wakker in Dubai. Nu ben ik weer thuis. Terug bij mijn basis.



En ik zag dat het goed was.


Comments

elsy said…
fanatstic pictures of dubai but your home is much nicer and more real

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more