Skip to main content

Practice ease

Practice ease. Wijze woorden van mijn 'yogajuf' Tara Stiles. 

Waar het op neer komt is dat je wel keihard kunt werken aan een bepaald doel. Maar dat het uiteindelijk gaat om de weg erheen. Want de manier waarop je dingen doet, die neem je altijd met je mee. Zo leek ik vorige week een beetje op Sammy, als ze haar eigen staart achterna rent. Tollend rondjes rennen, op niets af. In mijn hoofd dan. En dan is ons doel allang niet meer 'hard werken zodat we later kunnen reizen en prettig kunnen leven'. Dat doel heb ik nooit in mijn kaartenbakje gehad. Later is nu. De dingen doen die je leuk en belangrijk vindt, moet je zoveel mogelijk nu doen. 

En toen zag ik dit berichtje:

If you aim at a goal, you may get the goal, someday.
But it turns out it's not the goal that's important. It's how you get there. Because how you move through your life, how you get there, is how you're going to feel, about wherever you land.
If it's a push and struggle, filled with stress and tension, you'll still feel stressed and worn out when you get there. You'll immediately begin to think, it must be some other goal I really need. This place I wanted to be, it isn't very good at all!
It matters, how you feel along the way. If it feels good to you along the way, it will feel good wherever you are. You'll just always feel good. What you create will feel good. The people around you will feel good.
Practice feeling good the whole way, and make feeling good your goal. No pain no gain is out. 

Het herinnerde me eraan dat het een kwestie van oefenen is. Niet op de lange termijn, maar juist nu. Vandaag. Als je simpeler wil leven, met meer tijd en aandacht voor het kleine geluk, dan moet je daar tijd voor maken en dus meer tijd en aandacht geven aan die kleine dingen om je heen. En dat deed ik dan maar. Gewoon weer opnieuw.


Mooie zon.


Rondje rennen en extra letten op de knisperende bladeren.


We hebben er maar weer eens een puzzel bijgepakt. Dat hoort bij de herfst.


Nog meer bladeren.


In de natuur is altijd schoonheid te vinden.


Gewoon vlak onder je neus.


De lekkerste verwarmende soep voor de herfst:
Snijd een flink stuk gember klein, een ui in ringen en bak deze glazig. Doe een zak geschilde zoete aardappels (in kleinere stukjes) erbij en bak het even aan. Flink wat kerrie erover, scheutje tabasco, beetje citroen. Bouillon erbij. Staafmixeren. Blikje/pakje kokosmelk erbij. Nog een keer staafmixeren. Favo soep van ons allemaal.


Mist. Grauw. Bluh.


Explosie in de bloemenbos.



Deze foto is niet van mij, maar van ijsvogels.nl. Gisteren zag ik er al eentje. Razendsnel flitste er een streep blauw over het water, vlak bij het huis van de buren. Een blije schok ging door me heen. Een ijsvogeltje. Wat bijzonder! En vanmiddag, zag ik m weer; toen ik even in de caravan zat te lummelen (in het kader van 'meer lummelen doet de mensheid goed'-if in ieder geval het jolandamens). Ik tuurde wat voor me uit en moest even focussen voor ik doorhad wat er op de schutting zat. Een grote snavel. En blauw. Zo blauw! Wat een cadeautje op de maandag. Een 'teken' dat het werkt, dat 'practice ease'.

Comments

Willy said…
Mooie woorden én foto's! X
max said…
Gaaf he die vogeltjes? Hier zitten ze inmiddels ook en soms sta ik even stil, hoor het geluid en kijk om me heen en ja! Daar vliegt dan het ijsvogeltje. Elke keer word ik er ook weer blij van.

Zag dat je nog aan het lopen bent. Lekker buiten. Ik ook! Ik deed twee keer een 120 km route met de hond afgelopen zomer in de UK. Geweldig natuurlijk. De tweede keer hebben we ook buiten onderweg geslapen met de tent :-)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …