Skip to main content

Logeerpartij - dag 1

Mijn nichtjes Fie en Milou kwamen logeren. Bepakt en bezakt, zoals dat gaat, kwamen ze aan. Gezellig! Lotte puzzelde met Fie, de puzzelkampioen. Ik ging met Milou de tuin in, om de laatste appeltjes te plukken en een enorme pan verse appelmoes te maken. 



Natuurlijk ook een appeltje gewoon eten.


Toen het begon te schemeren gingen we naar de intocht van Sinterklaas. Het was de eerste keer dat Fie en Milou Sinterklaas binnenhaalden en Fie vond het wel een beetje spannend. Gelukkig kon ze dicht bij Lotte blijven.


Er staan al veel kinderen te wachten en te zingen.


Zou hij wel komen?




Er waren al wel pieten vooruit gekomen, in een bootje, en Fie en Milou kregen pepernoten.


Lekker hoor!


En kijk daar nou, in de verte? wat zijn dat voor lichtjes?


Het is de boot van Sinterklaas!!!!


Ja, het is 'm echt!





Zwaaien!


Ze mochten ook nog hun schoen zetten. Daar hadden ze superveel zin in. "want ik denk dat ik het poezenhorloge in mijn schoen krijg", want de pepernotenpiet had gevraagd wat ze graag wilde van Sinterklaas en hij vond dit een heel mooi cadeau. Ik probeerde nog voorzichtig de verwachting een beetje te managen door uit te leggen dat je in je schoen vaak een klein cadeautje krijgt en op pakjesavond grotere cadeaus. Maar nee hoor, zei Milou beslist "een poezenhorloge is ook heel klein hoor".

Gezongen, gebadderd, tandengepoetst, slaappakken aan en voorlezen maar. Lotte las voor uit Otje en uit een ander boek.



Welterusten lieve meisjes!!!!

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …