Skip to main content

Dubai dag 3: zelf op avontuur - de Creek


De derde en laatste dag slaap ik heerlijk uit. Suus en Andrew zijn al vroeg naar hun werk. Ik heb de dag voor mezelf. Lekker ontbijten met een grote bak yoghurt en fruit. Gisteren heb ik goed opgelet hoe ik moet lopen, van en naar de metro. Vandaag ga ik nog een nieuwe kant van Dubai ontdekken, na het moderne van de malls en de jachthaven en het rustige van de wijk Bastakiya wil ik nu graag naar de overkant van de Creek toe, waar de souks zijn en die blauwe boten die ik de tweede dag al zo gaaf vond.


Ik heb er zin in! Lekker veel foto's maken, voor thuis.


 Ik krijg het voor elkaar om meteen al 'te verdwalen'. Het appartementengebouw heeft twee uitgangen en ik loop de verkeerde richting op, maar ik heb het al snel door en langs deze mooie waterpijpetalage loop ik de goede kant op: richting de Mall of the Emirates, waar de metro is.


Nog even voor de zekerheid een foto van het gebouw van Suus maken, dan kan ik op de terugweg de weg nog vinden ;).


Kijk, daar is de skislope. Daar waar het binnen vriest, ook als het in de zomer boven de 40 graden is. Waar een pinguinkolonie woont en de enige overdekte zwarte piste ter wereld is. Gekte.


Via de mall loop ik naar de metro.


Het is overal zo schoon en glimmend.



Ook de metrohaltes zelf zijn prachtig. Dit is de halte waar ik uitstap.



Ik wandel een heel eind langs de Creek. Vergis me wel een beetje in de warmte, het is zo'n beetje het midden van de dag en er is amper schaduw. Dan is een graad of 28 voor mij wel een beetje veel van het goede. Voor de Dubaimensen is het echter koel. Ze lopen nu met winterjassen en sjaals. Kun je nagaan....


De boten vind ik zo fotogeniek. Het zijn voornamelijk vrachtschepen, dhows, die naar Iran, Jemen, en andere landen rondom de Perzische golf varen. Ze vervoeren van alles. Oude kantoormeubelen, autobanden, zakken met meel en er staat van alles uitgestald op de kade.

















Prachtig vind ik het, het contrast van die oude houten boten en die moderne gebouwen. Het is een wondere wereld. En nergens voel ik me onveilig. De sfeer op straat is heel relaxed. Het drukste is het misschien in de souks, waar ik wel een aantal keer aangesproken word, of ik goud wil kopen, of mooie zonnenbrillen, of een tas. Maar ook hier is niemand vervelend. In Turkije en Aziƫ heb ik me veel ongemakkelijker gevoeld.


Verschillende kruiden en specerijen.



In tegenstelling tot de rustige oude wijk gisteren, is het hier een drukte van belang. Net alsof ik in India loop. Geweldig vind ik het. Ik struin lekker door alle steegjes en straatjes, door de souks en langs gekke etalages.










Plotseling sta ik voor het Heritage house, een beetje een openluchtmuseum. Het is gratis en ik neem er een kijkje. Best de moeite waard. Een beetje zoals in het Tropenmuseum. En gek genoeg weer geen enkele toerist/bezoeker.










Dan begint mijn maag een beetje te rommelen, het is lunchtijd....

Comments

Anonymous said…
Ik ben er zes jaar geleden ook drie dagen geweest. Ik heb genoten van je foto's! Wat leuk om bekende en ook veel onbekende dingen te zien, dank! Eline

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more