Skip to main content

Dubai dag 3: Dubai Mall en de Palm


De laatste plaatjes van Dubai. Lunchtijd. Ik had trek en bedacht 'even snel' met de metro naar de Dubai Mall te gaan, daar zijn zoveel eettentjes. Daarmee vergiste ik me in de afstanden die je loopt. Niet alleen de metrostations zijn groot, ook vanaf de metro naar de Mall is het best een stukje lopen.
(deze dagen liep ik vrijdag 22.520 stappen, zaterdag 19.328 en zondag zelfs het record van 27.802 stappen)



Wat plaatjes om een indruk te krijgen van de mall. Steeds meer kerstversiering.














Ik at een heerlijke noodlesoup, loempiaatjes en een dikke shake van avocado en banaan en kon er weer helemaal tegen. Huppetee, weer op pad. Met de metro naar het begin van de Palm Jumeirah. Het kunstmatige eiland in de vorm van een palmboom, waarop een enorm vijfsterrenhotel is gebouwd, met een zwemparadijs en waar ook allerlei huizen zijn gebouwd. De ouders van Victoria Beckham schijnen er te wonen. Het eiland was een project van 12 miljard dollar. Je kunt wel nagaan hoe duur een optrekje hier is ;).

Wel grappig: in dubai heb je in de metro speciale coupes voor vrouwen met kinderen. Deze staan in het roze aangegeven en zijn vaak een stukje rustiger (de huilende kinderen niet meegerekend).


Ik moest even zoeken naar het begin van de monorail. Dubai is niet echt ingesteld op wandelaars en ik verdwaalde een beetje bij de American University en de hotels die openbare toegang tot de stranden onmogelijk maken op dit stukje.



Maar natuurlijk vond ik uiteindelijk het begin van de monorail. Wel grappig, want zo zweef je een beetje boven de palm en krijg je toch een indruk van de palmbladeren, die je eigenlijk vooral vanuit de lucht goed kunt zien.


Uitzicht op hotel Atlantis.


De huizen. Een klein appartement in een flat kost hier al zo'n miljoen euro, ik durf niet te raden wat een huisje hier kost.


Op het bovenste puntje van de Palm hoopte ik nog een duik te kunnen nemen in de zee. Maar helaas. Alles afgeschermd voor de hotelgasten en de buitenzijde van de palm is niet toegankelijk. Ik wandelde dus maar een stuk langs de autoweg en had wel een mooi uitzicht op de zee en Dubai.




En aan de andere kant op de ondergaande zon.



Genieten van het strand lukte dus niet, maar wel kon ik, hoe verrassend ;), een mall bezoeken.


Ook hier weer Disneyachtige taferelen.







Toch vind ik het wel geweldig hoor, je kunt het zo gek niet bedenken of het is gebouwd. De maakbare wereld in het kwadraat. 


De zon ging net onder toen ik weer in de monorail terug zat. De laatste uitzichten op de stad.





En de volgende bouwputten. Dat gaat gewoon maar door. Hele series arbeiders uit onder meer Pakistan en India zijn ingevlogen, wonen in arme sloppenwijken en worden iedere dag per bus vervoerd naar de bouwplaatsen. Keihard werken, want in de zomer bij meer dan 40 graden gaat alles gewoon door. Die enorme scheiding tussen arm en rijk geven Dubai wel een zwart rafelrandje. Aan de andere kant, als je ziet hoe verschillende nationaliteiten en geloven hier naast elkaar leven, dan is het in Nederland ook niet zo best gesteld.




Nog één keertje samen uit eten met Suus! Het was heerlijk om haar weer te zien en lekker bij te kletsen. Leuk ook om te weten hoe ze woont en hoe het leven daar is.



Ze nam me mee naar het restaurant van Jamie Oliver, vlak bij de Burj El Arab.




We aten heerlijk, en in dit restaurant konden we zelfs een glaasje wijn bestellen! Gezellig!


En toen was het alweer voorbij. Zondagnacht om 3 uur vertrok mijn vliegtuig. Terug naar de kou. Terug naar Nederland. Terug naar waar het toch uiteindelijk mijn allerliefste thuis is.


Comments

Anonymous said…
Leuk verslag weer met verhalen en foto's. Al die malls, zo anders dan de IJselmeerfoto's en natuurfoto's (past toch beter, en elke dag anders, de natuur). Groetjes, Angelique
wilmi said…
Wow zeg, wat indrukwekkend! Heel leuk om zoveel foto's te zien, dank voor het delen. Ik geloof dat het me helemaal zou duizelen tussen al die malls en wolkenkrabbers...

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more