Skip to main content

Dubai dag 3: Dubai Mall en de Palm


De laatste plaatjes van Dubai. Lunchtijd. Ik had trek en bedacht 'even snel' met de metro naar de Dubai Mall te gaan, daar zijn zoveel eettentjes. Daarmee vergiste ik me in de afstanden die je loopt. Niet alleen de metrostations zijn groot, ook vanaf de metro naar de Mall is het best een stukje lopen.
(deze dagen liep ik vrijdag 22.520 stappen, zaterdag 19.328 en zondag zelfs het record van 27.802 stappen)



Wat plaatjes om een indruk te krijgen van de mall. Steeds meer kerstversiering.














Ik at een heerlijke noodlesoup, loempiaatjes en een dikke shake van avocado en banaan en kon er weer helemaal tegen. Huppetee, weer op pad. Met de metro naar het begin van de Palm Jumeirah. Het kunstmatige eiland in de vorm van een palmboom, waarop een enorm vijfsterrenhotel is gebouwd, met een zwemparadijs en waar ook allerlei huizen zijn gebouwd. De ouders van Victoria Beckham schijnen er te wonen. Het eiland was een project van 12 miljard dollar. Je kunt wel nagaan hoe duur een optrekje hier is ;).

Wel grappig: in dubai heb je in de metro speciale coupes voor vrouwen met kinderen. Deze staan in het roze aangegeven en zijn vaak een stukje rustiger (de huilende kinderen niet meegerekend).


Ik moest even zoeken naar het begin van de monorail. Dubai is niet echt ingesteld op wandelaars en ik verdwaalde een beetje bij de American University en de hotels die openbare toegang tot de stranden onmogelijk maken op dit stukje.



Maar natuurlijk vond ik uiteindelijk het begin van de monorail. Wel grappig, want zo zweef je een beetje boven de palm en krijg je toch een indruk van de palmbladeren, die je eigenlijk vooral vanuit de lucht goed kunt zien.


Uitzicht op hotel Atlantis.


De huizen. Een klein appartement in een flat kost hier al zo'n miljoen euro, ik durf niet te raden wat een huisje hier kost.


Op het bovenste puntje van de Palm hoopte ik nog een duik te kunnen nemen in de zee. Maar helaas. Alles afgeschermd voor de hotelgasten en de buitenzijde van de palm is niet toegankelijk. Ik wandelde dus maar een stuk langs de autoweg en had wel een mooi uitzicht op de zee en Dubai.




En aan de andere kant op de ondergaande zon.



Genieten van het strand lukte dus niet, maar wel kon ik, hoe verrassend ;), een mall bezoeken.


Ook hier weer Disneyachtige taferelen.







Toch vind ik het wel geweldig hoor, je kunt het zo gek niet bedenken of het is gebouwd. De maakbare wereld in het kwadraat. 


De zon ging net onder toen ik weer in de monorail terug zat. De laatste uitzichten op de stad.





En de volgende bouwputten. Dat gaat gewoon maar door. Hele series arbeiders uit onder meer Pakistan en India zijn ingevlogen, wonen in arme sloppenwijken en worden iedere dag per bus vervoerd naar de bouwplaatsen. Keihard werken, want in de zomer bij meer dan 40 graden gaat alles gewoon door. Die enorme scheiding tussen arm en rijk geven Dubai wel een zwart rafelrandje. Aan de andere kant, als je ziet hoe verschillende nationaliteiten en geloven hier naast elkaar leven, dan is het in Nederland ook niet zo best gesteld.




Nog één keertje samen uit eten met Suus! Het was heerlijk om haar weer te zien en lekker bij te kletsen. Leuk ook om te weten hoe ze woont en hoe het leven daar is.



Ze nam me mee naar het restaurant van Jamie Oliver, vlak bij de Burj El Arab.




We aten heerlijk, en in dit restaurant konden we zelfs een glaasje wijn bestellen! Gezellig!


En toen was het alweer voorbij. Zondagnacht om 3 uur vertrok mijn vliegtuig. Terug naar de kou. Terug naar Nederland. Terug naar waar het toch uiteindelijk mijn allerliefste thuis is.


Comments

Anonymous said…
Leuk verslag weer met verhalen en foto's. Al die malls, zo anders dan de IJselmeerfoto's en natuurfoto's (past toch beter, en elke dag anders, de natuur). Groetjes, Angelique
wilmi said…
Wow zeg, wat indrukwekkend! Heel leuk om zoveel foto's te zien, dank voor het delen. Ik geloof dat het me helemaal zou duizelen tussen al die malls en wolkenkrabbers...

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …