Skip to main content

Dubai dag 2: Running along the beach en de oude wijk Bastakiya


De wekker ging al vroeg, om half 7. Dat moest ook wel, want we wilden graag hardlopen langs het strand en in de vroege morgen gaat dat nog wel. Met de taxi naar het strand vlak bij de Burj el Arab, het superdeluxe hotel. Er ligt een fantastische verende loopbaan, wel een kilometer of 7 langs het strand. Een gedeelte waar niet zoveel hoogbouw is en er echt een beachsfeertje hangt. Wat super om hier hard te lopen. Al had ik het zwaar hoor. Het was toch al tegen de 30 graden. Geen schaduw. Ik plofte zowat uit elkaar. Ben het ook niet gewend die warmte na de grijze kou van Nederland. Maar we deden rustig aan, wandelden tussendoor en genoten van de mooie uitzichten.








Na het rennen nam ik een snelle duik in zee en douchte ik me af, om verfrist de taxi in te stappen. Terug bij Suus moest ik het een beetje bezuren, die warmte. Ik had hoofdpijn en was trillerig en besloot nog even te gaan slapen, terwijl Suus en Andrew boodschappen deden. Voor hen gaat het gewone leven gewoon door. Het is geen vakantie vieren daar. Ze maken best lange dagen en moeten ook in het weekend regelmatig iets voor school doen.

's Middags gingen Suus en ik weer samen op pad, naar een gebied waar zij nog niet was geweest in de anderhalf jaar dat ze er woont. Dat krijg je ervan, als hardwerkende expat. Maar nu samen gingen we op ontdekkingstocht. Het 'oude' Dubai, al stelde de stad een jaar of 40 nog amper wat voor. We bezochten het Dubai Museum en dronken wat op een terras aan de Creek.








Een compleet andere wereld opeens hier. Veel meer de sfeer van Istanbul, of India ofzo. Houten boten die naar Iran varen aan de overkant. Kleine taxibootjes varen af en aan. We zaten heerlijk, de zon zakte al wat lager, een briesje erbij, een smoothie. Echt een vakantiegevoel.



Die tegenstellingen maken Dubai zo bijzonder, want vlak naast de oude boten torenen de skyscrapers hoog de lucht in.


Een fantastische wijk is Bastakiya, de oudste woonwijk van Dubai, gebouwd in de jaren zestig en prachtig gerestaureerd. En heel gek, waar het in de malls superdruk was, lag deze wijk er bijna verlaten bij. Kleine steegjes. Zandkleurige huizen met windtorens. Dat zijn die hoge torens met houtjes aan de zijkant en sleuven die je ziet. Dat is airco zonder stroom. Gaaf he?


Mooie details.


Van die prachtige binnenpleintjes. En -hoera!- groen hier! In Dubai is vrijwel geen groen te vinden. Logisch, want in de zomer is het er zo heet, dat alles wat niet geïrrigeerd wordt, verdort. Misschien vond ik dat nog wel de gekste ervaring in Dubai, dat het bijna alleen maar steen is, wat je er kunt vinden.



Deze wijk was echt leuk. We struinden er een beetje rond. Er waren overal een soort van galeries, met kunst van jonge kunstenaars uit de regio.










Grappige kunstwerken: tegen de muur waren metalen objecten gehangen, met een lichtje eronder, waardoor er allemaal schaduwbeelden ontstonden. Geinig he?


Hip barretje. (zonder gasten)


Coole zeefdrukken.




Die hierboven is ook grappig.



Heerlijk rondstruinen, tot we trek kregen en op zoek gingen naar iets te eten.


En, min of meer bij toeval, kwamen we bij een heel geinig tentje uit, met heerlijke hapjes.


Even bijkomen ;).


Het was al donker toen we weer thuiskwamen en we deden niet veel meer. We aten nog het restje Indiaas op, dat we meekregen uit het favorestaurantje van Suus en Andrew, vlak bij hun huis. En daarna vroeg naar bed. De volgende dag was zondag: de eerste dag van de week in Dubai, waar het op vrijdag en zaterdag weekend is. 

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …