Skip to main content

Dubai dag 2: Running along the beach en de oude wijk Bastakiya


De wekker ging al vroeg, om half 7. Dat moest ook wel, want we wilden graag hardlopen langs het strand en in de vroege morgen gaat dat nog wel. Met de taxi naar het strand vlak bij de Burj el Arab, het superdeluxe hotel. Er ligt een fantastische verende loopbaan, wel een kilometer of 7 langs het strand. Een gedeelte waar niet zoveel hoogbouw is en er echt een beachsfeertje hangt. Wat super om hier hard te lopen. Al had ik het zwaar hoor. Het was toch al tegen de 30 graden. Geen schaduw. Ik plofte zowat uit elkaar. Ben het ook niet gewend die warmte na de grijze kou van Nederland. Maar we deden rustig aan, wandelden tussendoor en genoten van de mooie uitzichten.








Na het rennen nam ik een snelle duik in zee en douchte ik me af, om verfrist de taxi in te stappen. Terug bij Suus moest ik het een beetje bezuren, die warmte. Ik had hoofdpijn en was trillerig en besloot nog even te gaan slapen, terwijl Suus en Andrew boodschappen deden. Voor hen gaat het gewone leven gewoon door. Het is geen vakantie vieren daar. Ze maken best lange dagen en moeten ook in het weekend regelmatig iets voor school doen.

's Middags gingen Suus en ik weer samen op pad, naar een gebied waar zij nog niet was geweest in de anderhalf jaar dat ze er woont. Dat krijg je ervan, als hardwerkende expat. Maar nu samen gingen we op ontdekkingstocht. Het 'oude' Dubai, al stelde de stad een jaar of 40 nog amper wat voor. We bezochten het Dubai Museum en dronken wat op een terras aan de Creek.








Een compleet andere wereld opeens hier. Veel meer de sfeer van Istanbul, of India ofzo. Houten boten die naar Iran varen aan de overkant. Kleine taxibootjes varen af en aan. We zaten heerlijk, de zon zakte al wat lager, een briesje erbij, een smoothie. Echt een vakantiegevoel.



Die tegenstellingen maken Dubai zo bijzonder, want vlak naast de oude boten torenen de skyscrapers hoog de lucht in.


Een fantastische wijk is Bastakiya, de oudste woonwijk van Dubai, gebouwd in de jaren zestig en prachtig gerestaureerd. En heel gek, waar het in de malls superdruk was, lag deze wijk er bijna verlaten bij. Kleine steegjes. Zandkleurige huizen met windtorens. Dat zijn die hoge torens met houtjes aan de zijkant en sleuven die je ziet. Dat is airco zonder stroom. Gaaf he?


Mooie details.


Van die prachtige binnenpleintjes. En -hoera!- groen hier! In Dubai is vrijwel geen groen te vinden. Logisch, want in de zomer is het er zo heet, dat alles wat niet geïrrigeerd wordt, verdort. Misschien vond ik dat nog wel de gekste ervaring in Dubai, dat het bijna alleen maar steen is, wat je er kunt vinden.



Deze wijk was echt leuk. We struinden er een beetje rond. Er waren overal een soort van galeries, met kunst van jonge kunstenaars uit de regio.










Grappige kunstwerken: tegen de muur waren metalen objecten gehangen, met een lichtje eronder, waardoor er allemaal schaduwbeelden ontstonden. Geinig he?


Hip barretje. (zonder gasten)


Coole zeefdrukken.




Die hierboven is ook grappig.



Heerlijk rondstruinen, tot we trek kregen en op zoek gingen naar iets te eten.


En, min of meer bij toeval, kwamen we bij een heel geinig tentje uit, met heerlijke hapjes.


Even bijkomen ;).


Het was al donker toen we weer thuiskwamen en we deden niet veel meer. We aten nog het restje Indiaas op, dat we meekregen uit het favorestaurantje van Suus en Andrew, vlak bij hun huis. En daarna vroeg naar bed. De volgende dag was zondag: de eerste dag van de week in Dubai, waar het op vrijdag en zaterdag weekend is. 

Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more