Skip to main content

De Waterwolf


Dit is Rob. Kunstenaar. Met kunst en met kinderen.


Dit is de juf van groep zeven/acht van Lotte. 

Samen organiseerden ze het project Waterwolf. Als een van vele scholen maken ze een waterwolf, ter nagedachtenis aan de overstromingen van 1916, bijna 100 jaar geleden. Van Marken tot Amsterdam tot ons kleine dorpje ontwerpen ze op scholen een waterwolf die ze vervolgens in een dag in elkaar zetten. In januari gaat in estafettevorm de fik erin. Dat zal me een spektakel geven.


Al eerder was er een gezamenlijke designsessie. Ieder kind ontwierp zijn eigen waterwolf en Rob stelde uit alle ontwerpen De WaterWolf samen, opgebouwd uit details van iedereen. Geweldig!

En dat was maar het begin van een fantastisch project. Waar ik in mijn werkpraktijk vaak organisaties tegenkom waar projecten maandenlang duren en waar de samenwerking regelmatig best wat beter kan, ging dit zo soepel en gesmeerd.


Echt bijzonder om te zien. Ieder kind was aan het werk. Met elkaar, in steeds wisselende groepjes, die gedeeltelijk vooraf waren afgesproken, maar die gedurende de dag zich aanpasten aan wat het handigste was en wie waarin het meeste zin had. 


Kijk ze nu eens werken, die klas. Vol concentratie en met enorm veel plezier bouwden ze in no time de waterwolf op. Met een buik vol spijkerbroekschubben. Een wollen nek, een lieve kant met paarsroze vlammen en een kwade kant met jute. Een eenhoorn op zijn kop en een rug vol witte papierroosjes. Een natuurstaart gevuld met stro en versierd met gevlochten wilgentenen. Twee ogen, zo mooi.


De kinderen verzonnen zelf manieren om de dingen zo handig mogelijk aan te pakken. Veranderden het design hier en daar waar nodig. En Rob en de juf hielden iedereen aan het werk, al gebeurde dat bijna moeiteloos.



Zo mooi om te zien hoe ze allemaal bezig zijn.


Een sfeertje, zo relaxed en gezellig, terwijl het echt een enorme klus was om het in één dag af te krijgen.


Er werd zo hard gewerkt, door iedereen.





Overal ontstonden de kleine detail: kettingen van eikels voor om de voorpoten. Een tattoo, uitgezaagd uit triplex, flapvoeten van glanzend groene stof, met takken als botten.


Extra vlechten en echte tanden.



De ogen waren zo schitterend en ook weer in samenwerking gemaakt.


Een boos oog, vlammend expressief en een lief oog met zachte kleuren.



Niet alleen het fijne gedetailleerde werk, ook slopen en zagen. Iedereen kwam aan bod.


Het schiet al op.



De school veranderde in één grote werkplaats. Overal zaagsel, hooi, draadjes, restjes stof. Alles stond op zijn kop.








Maar ook daar werd voor gezorgd, tegen het einde van de dag ruimde iedereen wat op. Er werd geveegd, alles netjes teruggezet. Echt bijzonder om te zien.



Moet je nou eens kijken wat ontzettend prachtig!



Ik mocht de hele dag meehelpen.


De laatste hand werd gelegd, of bijna dan, want de punten moeten nog op de rug en de lampion nog aan de eenhoorn, maar die moesten nog drogen.


Voor nu kreeg de waterwolf een plek in de gemeenschappelijke ruimte, met de hele klas erbij op de foto. Ik ben hartstikke trots op ze allemaal!




Een powerwolf, een powerproject!


De andere drie klassen van de school vonden 'm ook geweldig. Logisch. Een kunstwerk, dat is het!


Comments

wilmi said…
Wow wat een gaaf project zeg! Echt, en dat allemaal in 1 dag. Super wat een samenwerking! (en wat gaaf dat je mocht helpen)
Wow, wat een geweldig project!
pieke said…
wat geweldig! mooi project, prachtig resultaat!
Jolanda said…
Wat ontzettend gaaf!! Dit vergeten ze nooit meer. Prachtig!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more