Skip to main content

De Waterwolf


Dit is Rob. Kunstenaar. Met kunst en met kinderen.


Dit is de juf van groep zeven/acht van Lotte. 

Samen organiseerden ze het project Waterwolf. Als een van vele scholen maken ze een waterwolf, ter nagedachtenis aan de overstromingen van 1916, bijna 100 jaar geleden. Van Marken tot Amsterdam tot ons kleine dorpje ontwerpen ze op scholen een waterwolf die ze vervolgens in een dag in elkaar zetten. In januari gaat in estafettevorm de fik erin. Dat zal me een spektakel geven.


Al eerder was er een gezamenlijke designsessie. Ieder kind ontwierp zijn eigen waterwolf en Rob stelde uit alle ontwerpen De WaterWolf samen, opgebouwd uit details van iedereen. Geweldig!

En dat was maar het begin van een fantastisch project. Waar ik in mijn werkpraktijk vaak organisaties tegenkom waar projecten maandenlang duren en waar de samenwerking regelmatig best wat beter kan, ging dit zo soepel en gesmeerd.


Echt bijzonder om te zien. Ieder kind was aan het werk. Met elkaar, in steeds wisselende groepjes, die gedeeltelijk vooraf waren afgesproken, maar die gedurende de dag zich aanpasten aan wat het handigste was en wie waarin het meeste zin had. 


Kijk ze nu eens werken, die klas. Vol concentratie en met enorm veel plezier bouwden ze in no time de waterwolf op. Met een buik vol spijkerbroekschubben. Een wollen nek, een lieve kant met paarsroze vlammen en een kwade kant met jute. Een eenhoorn op zijn kop en een rug vol witte papierroosjes. Een natuurstaart gevuld met stro en versierd met gevlochten wilgentenen. Twee ogen, zo mooi.


De kinderen verzonnen zelf manieren om de dingen zo handig mogelijk aan te pakken. Veranderden het design hier en daar waar nodig. En Rob en de juf hielden iedereen aan het werk, al gebeurde dat bijna moeiteloos.



Zo mooi om te zien hoe ze allemaal bezig zijn.


Een sfeertje, zo relaxed en gezellig, terwijl het echt een enorme klus was om het in één dag af te krijgen.


Er werd zo hard gewerkt, door iedereen.





Overal ontstonden de kleine detail: kettingen van eikels voor om de voorpoten. Een tattoo, uitgezaagd uit triplex, flapvoeten van glanzend groene stof, met takken als botten.


Extra vlechten en echte tanden.



De ogen waren zo schitterend en ook weer in samenwerking gemaakt.


Een boos oog, vlammend expressief en een lief oog met zachte kleuren.



Niet alleen het fijne gedetailleerde werk, ook slopen en zagen. Iedereen kwam aan bod.


Het schiet al op.



De school veranderde in één grote werkplaats. Overal zaagsel, hooi, draadjes, restjes stof. Alles stond op zijn kop.








Maar ook daar werd voor gezorgd, tegen het einde van de dag ruimde iedereen wat op. Er werd geveegd, alles netjes teruggezet. Echt bijzonder om te zien.



Moet je nou eens kijken wat ontzettend prachtig!



Ik mocht de hele dag meehelpen.


De laatste hand werd gelegd, of bijna dan, want de punten moeten nog op de rug en de lampion nog aan de eenhoorn, maar die moesten nog drogen.


Voor nu kreeg de waterwolf een plek in de gemeenschappelijke ruimte, met de hele klas erbij op de foto. Ik ben hartstikke trots op ze allemaal!




Een powerwolf, een powerproject!


De andere drie klassen van de school vonden 'm ook geweldig. Logisch. Een kunstwerk, dat is het!


Comments

wilmi said…
Wow wat een gaaf project zeg! Echt, en dat allemaal in 1 dag. Super wat een samenwerking! (en wat gaaf dat je mocht helpen)
Wow, wat een geweldig project!
pieke said…
wat geweldig! mooi project, prachtig resultaat!
Jolanda said…
Wat ontzettend gaaf!! Dit vergeten ze nooit meer. Prachtig!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more