Skip to main content

De Waterwolf


Dit is Rob. Kunstenaar. Met kunst en met kinderen.


Dit is de juf van groep zeven/acht van Lotte. 

Samen organiseerden ze het project Waterwolf. Als een van vele scholen maken ze een waterwolf, ter nagedachtenis aan de overstromingen van 1916, bijna 100 jaar geleden. Van Marken tot Amsterdam tot ons kleine dorpje ontwerpen ze op scholen een waterwolf die ze vervolgens in een dag in elkaar zetten. In januari gaat in estafettevorm de fik erin. Dat zal me een spektakel geven.


Al eerder was er een gezamenlijke designsessie. Ieder kind ontwierp zijn eigen waterwolf en Rob stelde uit alle ontwerpen De WaterWolf samen, opgebouwd uit details van iedereen. Geweldig!

En dat was maar het begin van een fantastisch project. Waar ik in mijn werkpraktijk vaak organisaties tegenkom waar projecten maandenlang duren en waar de samenwerking regelmatig best wat beter kan, ging dit zo soepel en gesmeerd.


Echt bijzonder om te zien. Ieder kind was aan het werk. Met elkaar, in steeds wisselende groepjes, die gedeeltelijk vooraf waren afgesproken, maar die gedurende de dag zich aanpasten aan wat het handigste was en wie waarin het meeste zin had. 


Kijk ze nu eens werken, die klas. Vol concentratie en met enorm veel plezier bouwden ze in no time de waterwolf op. Met een buik vol spijkerbroekschubben. Een wollen nek, een lieve kant met paarsroze vlammen en een kwade kant met jute. Een eenhoorn op zijn kop en een rug vol witte papierroosjes. Een natuurstaart gevuld met stro en versierd met gevlochten wilgentenen. Twee ogen, zo mooi.


De kinderen verzonnen zelf manieren om de dingen zo handig mogelijk aan te pakken. Veranderden het design hier en daar waar nodig. En Rob en de juf hielden iedereen aan het werk, al gebeurde dat bijna moeiteloos.



Zo mooi om te zien hoe ze allemaal bezig zijn.


Een sfeertje, zo relaxed en gezellig, terwijl het echt een enorme klus was om het in één dag af te krijgen.


Er werd zo hard gewerkt, door iedereen.





Overal ontstonden de kleine detail: kettingen van eikels voor om de voorpoten. Een tattoo, uitgezaagd uit triplex, flapvoeten van glanzend groene stof, met takken als botten.


Extra vlechten en echte tanden.



De ogen waren zo schitterend en ook weer in samenwerking gemaakt.


Een boos oog, vlammend expressief en een lief oog met zachte kleuren.



Niet alleen het fijne gedetailleerde werk, ook slopen en zagen. Iedereen kwam aan bod.


Het schiet al op.



De school veranderde in één grote werkplaats. Overal zaagsel, hooi, draadjes, restjes stof. Alles stond op zijn kop.








Maar ook daar werd voor gezorgd, tegen het einde van de dag ruimde iedereen wat op. Er werd geveegd, alles netjes teruggezet. Echt bijzonder om te zien.



Moet je nou eens kijken wat ontzettend prachtig!



Ik mocht de hele dag meehelpen.


De laatste hand werd gelegd, of bijna dan, want de punten moeten nog op de rug en de lampion nog aan de eenhoorn, maar die moesten nog drogen.


Voor nu kreeg de waterwolf een plek in de gemeenschappelijke ruimte, met de hele klas erbij op de foto. Ik ben hartstikke trots op ze allemaal!




Een powerwolf, een powerproject!


De andere drie klassen van de school vonden 'm ook geweldig. Logisch. Een kunstwerk, dat is het!


Comments

wilmi said…
Wow wat een gaaf project zeg! Echt, en dat allemaal in 1 dag. Super wat een samenwerking! (en wat gaaf dat je mocht helpen)
Wow, wat een geweldig project!
pieke said…
wat geweldig! mooi project, prachtig resultaat!
Jolanda said…
Wat ontzettend gaaf!! Dit vergeten ze nooit meer. Prachtig!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …