Skip to main content

Stressed

Pluk de dag
Geniet van het moment
Geluk zit vaak in kleine dingen

Allemaal motto's die ik graag nastreef. Je zou bijna zeggen dat ik een heel harmonieus zen typje ben. Maar schijn bedriegt. Want niets menselijks is mij vreemd en ik word ook best eens bevangen door stress en bijbehorende rotgevoelens.

Kijk, Ibiza was natuurlijk geweldig. Een en al genieten. En ook Malmo was super om mee te maken. Maar de keerzijde is wel dat het werk zich gewoon opstapelde. Vooral in mijn hoofd. Dat in deze tijd met korter wordende dagen toch al niet zo goed functioneert. Kortsluiting. Sja, dat heb je wel eens. Maar niet getreurd. Het hoort erbij. Ik ondernam meteen stappen. Unplugde wat. De binnenkomende indrukken filteren. Kletste aan de andere kant juist bij voor wat TLC. Plande aan de ene kant het werk wat strakker, en nam aan de andere kant juist gewoon een middag vrij. Was niet meer boos op mezelf dat ik in de drukte van van 7 uur 's morgens vertrekken en 19 uur 's avonds pas thuiskomen geen tijd meer had gemaakt voor yoga. (hoe dom kun je zijn trouwens, om daar boos op jezelf van te worden). 
Bikkelde de dag door met hard en geconcentreerd werken en ik heb ze weer op een rijtje hoor.

Tijd voor geplukte momenten.


Een enorme bos bloemen van Joost. Zo lief.


Lichtjes in huis. Dat is dan weer het voordeel van die avonden die zo vroeg beginnen.


Met Lotte had ik toch nog een herfstvakantiedagje. Isa was naar een keuring, die was om half 6 de deur al uit en had haar eigen leuke dingen, maar Lotte wilde wel met me mee. Naar het Zaans Museum, de Zaanse schans en Wormerveer.


De platen uit de Verkade-albums vind ik zo mooi.




Lotte kocht een speculaasplank en bakte die avond nog heerlijke speculaas.



Prachtig, de natuur is tijdloos.



Maar dit design is ook schitterend.



Nog wat bloeiends in de tuin.



De ochtendzon die een blad in vuur en vlam zet.


Het IJsselmeer, zo vlak en rustig.



Hier werd nog steeds heel hard gewerkt (niet meer door mij, ik ben even afgehaakt)



Ik maakte er wel foto's van.



Struinde met Sammy door de tuin. Ze durfde niet door het natte gras.



En liep met me mee terwijl ze in mijn capuchon zat en op mijn schouder over de weilanden uitkeek.


Ik liep een rondje hard over dit weggetje. Het leek wel van goud.


En ik zag de zon ondergaan over de Oostvaardersplassen.



Waar ik een nieuw avontuur beleefde. Je moet regelmatig eerste keren hebben toch? Mijn eerste kapsalon. Iets waarvan ik altijd dacht dat het heel vies was, maar dat viel best mee. Eigenlijk heel lekker.


Sammy ontdekte een nieuwe veer en hield me van mijn werk.


Rood en blauw.



De deur uit voor de zon opging. Speciaal vroeg weg gegaan, zodat ik nog een wandelingetje kon maken. Ik weet hoe goed dat me doet, zeker als ik een hele dag 'opgesloten' zit in een schemerige ruimte. Maar er was veel meer file dan normaal en de ochtend gleed aan me voorbij terwijl ik in de auto zat. Gelukkig was ik door de extra speling niet te laat.



's Avonds zag ik de maan opkomen voor ik thuis was. Een prachtig gezicht.


En gelukkig ging de zon de volgende dag weer op. Hup, aan het werk, want door de dag buiten de deur is al het werk weer blijven liggen en er is zoveel bij te werken.


Toen zag ik ook nog weer nog een dood roodborstje. Tegen het raam gevlogen. En toen moest ik keihard huilen. (suffe muts die ik ben).


Tijd voor actie. Even de stekker eruit. Gewoon maar lekker wandelen door de gele bladeren die zo lekker knisperen.



En 's avonds op de bank met twee katten op schoot. Thee erbij en een tijdschrift. Even niks.


Dat doet een mens goed. De komende tijd schakel ik gewoon lekker even terug.



En schop ik mezelf wel de deur uit voor een lunchwandeling (waardoor ik daarna weer tien keer frisser en effectiever kon werken).


Ik vond een gele paprika op het strandje (dacht even dat ik aan het hallucineren was geslagen).


En goud aan de bomen.


Vlak voor de laatste grote klus van vandaag (de BTW-aangifte, die ik altijd weer te lang uitstel) ging ik nog even de zon in om een kop thee te drinken. Batterij opgeladen en GAAN maar weer.


Met succes, want nu ben ik klaar!

Comments

wilmi said…
Fijn dat je weer "bij" bent!
En die zon doet ook zoveel goed...
mooie blog, vanalles wat,
ik hou ervan.
Anonymous said…
Wat maak je toch een mooie foto's. Talentvol ben je. Groetjes, Turfie

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more