Skip to main content

Iphonefotootjes

Wat een drukke, gekke weken, als ik zo terugkijk in mijn Iphonefotootjes. Zo vierde ik de verjaardag van Milou, zo zat ik op Ibiza, om vervolgens te eten op een terras in Malmo. Hartstikke leuk allemaal, en fijn om nu dan thuis weer even terug in de dagelijkse routine van de 'gewone dingen' te komen.


Hoera Milou is vijf!


De hele familie legt het vast ;).


En pfjoei, daar zit ik in het vliegtuig, een paar uur later dan het feestje van Milou zie ik de zon opkomen boven Ibiza.


Nog even terugdenken aan die heerlijke dagen. Die zon op je huid, de heerlijke ontbijtjes. De gezelligheid. Het was Zo Fijn.



In zee he? Gewoon lekker zwemmen in zee!


Fijne herinneringen, en dan thuis weer genieten van een Hollandsch Ontbijtje. Met koffie en pannenkoekjes van rijpe bananen, het restje kwark en havermout. Omdat de rest van de koelkast leeg was. Terwijl ik weg was, zorgde Joost voor huis, nam hij niet alleen mijn werk over, maar ook dat van de collega van zijn andere bedrijf die ook op vakantie was. En hij werkte in de tuin. Geen tijd dus voor de huishoudelijke klussen. Die berg was en de lege koelkast nam ik graag voor mijn rekening.


Ze worden steeds een beetje vriendschappelijker.


Heel fijn, vakantie. Maar veel werk is blijven liggen. Zondag en maandag breng ik door achter de computer om een beetje bij te werken. Ook wel weer prima, het is toch regenachtig weer.


En 's avonds genieten van het eerste bokbiertje van het jaar. Ultiem herfstgevoel!


Er lag een roodborstje op het pad. Waarschijnlijk tegen het raam opgevlogen. Het koste hem zijn leven. Arm beestje.


En hoppa. Na een uur of vijf cruisen zaten we op de boot. Van Duitsland naar Denemarken.


Urenlang langs prachtige herfstkleuren. De bomen zijn geel, oranje, rood, groen, bruin. De lucht is zwaar en donker.


De brug over naar Zweden.


En dan ben je opeens in een totaal andere wereld. Gek is dat eigenlijk, hoe makkelijk en snel dat kan.




Wat een verademing. Ik gebruik mijn blog nooit voor politieke of maatschappelijke kwesties, hou het vooral bij klein en persoonlijk, maar ik kan wel zeggen dat mijn hart huilt om wat er gebeurt in de wereld. Ik ben een watje, ik kan niet eens het journaal kijken zonder tranen, hou het maar bij koppen snellen van het online nieuws, anders komt het teveel binnen.
Maar ik vind het vreselijk om te zien hoe er in Nederland wordt gereageerd op de vluchtelingen. Hoe het ook anders kan, zagen we in Malmo.


En omdat ik ook zelf echt iets wil doen, heb ik me aangemeld als vrijwilliger. Bij ons in het dorp. Om zo op hele kleine schaal iets te kunnen bijdragen.


Nog wat mooie plaatjes van Zweden.



En weer thuis. Na een dag in de auto heb ik hoofdpijn. Even uitwaaien op mijn eigen land. De zon zakt weer, de koeien kijken me aan. Er is eigenlijk niets veranderd. Ik ben weer thuis.



Om de herfst een beetje fris tegemoet te treden -het is niet mijn beste tijd van het jaar-, heb ik Rise Morning Yoga gekocht. Een pakketje van mijn favoriete YouTubejuf. Want, ja, er is heel veel gratis op internet te vinden, en nee, ik vind het niet erg om ervoor te betalen. Zo draag ik graag bij aan alle gave lessen die ze online heeft staan. Rise is dus niet gratis, het bestaat uit 7 video's van zo'n 20-35 minuten, specifiek voor ochtendyoga. Heerlijk rustig, prachtig gefilmd, de perfecte manier om de dag te starten. Ik heb er nu twee gedaan en vind het heerlijk!



En, ook weer een rondje hardgelopen! Twee weken kwam het er niet van. Dat was even wennen, het zit zo in mijn systeem, dat als ik niet ziek ben, ik eigenlijk toch wel drie keer per week wil lopen. Maar het was wel even goed. Het moet ook geen obsessie worden natuurlijk. In Ibiza struinden we genoeg en de week erna was veel te druk.

Ik ben dan altijd wel een beetje bang dat ik het ben verleerd, dat ik het niet meer kan. Maar het viel gelukkig mee. Ik liep een zalig half uur door de polder en kwam opgeladen en blij thuis, helemaal vergeten hoe heerlijk het is, na het lopen.


En nu is het weekend. Heerlijk thuis. Zin in alle gewone dingen. In de Flow stond er een heel artikel over, over de kunst om de schoonheid te zien in het gewone. Het is iets waar ik dol op ben, want hoe zalig het ook is, zo'n paar dagen Ibiza of nieuwe indrukken opdoen in Zweden, het mooie en het fijne is ook vlak om je heen. In je eigen buurt.

Comments

Papillon said…
Leuke blog! Ik wil je blog graag volgen maar zie nergens een 'volgen' button. Ik heb 'm maar op de leeslijst gezet, zodat ik af en toe eens kan kijken.
Ben blij te lezen dat ik niet de enige ben wiens hart bloed en niet meer naar het nieuws kan kijken....
Groet uit de Randstad.
jojoco said…
@papillon, leuk dat je plezier beleeft aan mijn blog. Heb inderdaad geen volgknop oid. Mijn log is voornamelijk mijn eigen externe geheugen, alhoewel ik het ook heel leuk vind als het anderen een glimlach brengt. Het idee dat ik allemaal volgers op mijn site heb, vind ik dan weer een beetje raar, vandaar geen echte volgfunctie. Maar iedereen die langsdwarrelt is natuurlijk van harte welkom om lekker rond te kijken!
Ik begrijp het ;-)
Mijn blog is ook een soort dagboek voor mij. Naast mijn (echt privé) dagboek op papier schrijf ik op mijn blog wat ik verder kwijt wil. Is een soort verslaving. Je kunt mij eventueel als je zin hebt volgen op http://papillon60.blogspot.nl. Niet zoveel foto's, meer tekst en een beetje minder carpe diem....
Groet,
Papillon

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more