Skip to main content

Iphonefotootjes

Wat een drukke, gekke weken, als ik zo terugkijk in mijn Iphonefotootjes. Zo vierde ik de verjaardag van Milou, zo zat ik op Ibiza, om vervolgens te eten op een terras in Malmo. Hartstikke leuk allemaal, en fijn om nu dan thuis weer even terug in de dagelijkse routine van de 'gewone dingen' te komen.


Hoera Milou is vijf!


De hele familie legt het vast ;).


En pfjoei, daar zit ik in het vliegtuig, een paar uur later dan het feestje van Milou zie ik de zon opkomen boven Ibiza.


Nog even terugdenken aan die heerlijke dagen. Die zon op je huid, de heerlijke ontbijtjes. De gezelligheid. Het was Zo Fijn.



In zee he? Gewoon lekker zwemmen in zee!


Fijne herinneringen, en dan thuis weer genieten van een Hollandsch Ontbijtje. Met koffie en pannenkoekjes van rijpe bananen, het restje kwark en havermout. Omdat de rest van de koelkast leeg was. Terwijl ik weg was, zorgde Joost voor huis, nam hij niet alleen mijn werk over, maar ook dat van de collega van zijn andere bedrijf die ook op vakantie was. En hij werkte in de tuin. Geen tijd dus voor de huishoudelijke klussen. Die berg was en de lege koelkast nam ik graag voor mijn rekening.


Ze worden steeds een beetje vriendschappelijker.


Heel fijn, vakantie. Maar veel werk is blijven liggen. Zondag en maandag breng ik door achter de computer om een beetje bij te werken. Ook wel weer prima, het is toch regenachtig weer.


En 's avonds genieten van het eerste bokbiertje van het jaar. Ultiem herfstgevoel!


Er lag een roodborstje op het pad. Waarschijnlijk tegen het raam opgevlogen. Het koste hem zijn leven. Arm beestje.


En hoppa. Na een uur of vijf cruisen zaten we op de boot. Van Duitsland naar Denemarken.


Urenlang langs prachtige herfstkleuren. De bomen zijn geel, oranje, rood, groen, bruin. De lucht is zwaar en donker.


De brug over naar Zweden.


En dan ben je opeens in een totaal andere wereld. Gek is dat eigenlijk, hoe makkelijk en snel dat kan.




Wat een verademing. Ik gebruik mijn blog nooit voor politieke of maatschappelijke kwesties, hou het vooral bij klein en persoonlijk, maar ik kan wel zeggen dat mijn hart huilt om wat er gebeurt in de wereld. Ik ben een watje, ik kan niet eens het journaal kijken zonder tranen, hou het maar bij koppen snellen van het online nieuws, anders komt het teveel binnen.
Maar ik vind het vreselijk om te zien hoe er in Nederland wordt gereageerd op de vluchtelingen. Hoe het ook anders kan, zagen we in Malmo.


En omdat ik ook zelf echt iets wil doen, heb ik me aangemeld als vrijwilliger. Bij ons in het dorp. Om zo op hele kleine schaal iets te kunnen bijdragen.


Nog wat mooie plaatjes van Zweden.



En weer thuis. Na een dag in de auto heb ik hoofdpijn. Even uitwaaien op mijn eigen land. De zon zakt weer, de koeien kijken me aan. Er is eigenlijk niets veranderd. Ik ben weer thuis.



Om de herfst een beetje fris tegemoet te treden -het is niet mijn beste tijd van het jaar-, heb ik Rise Morning Yoga gekocht. Een pakketje van mijn favoriete YouTubejuf. Want, ja, er is heel veel gratis op internet te vinden, en nee, ik vind het niet erg om ervoor te betalen. Zo draag ik graag bij aan alle gave lessen die ze online heeft staan. Rise is dus niet gratis, het bestaat uit 7 video's van zo'n 20-35 minuten, specifiek voor ochtendyoga. Heerlijk rustig, prachtig gefilmd, de perfecte manier om de dag te starten. Ik heb er nu twee gedaan en vind het heerlijk!



En, ook weer een rondje hardgelopen! Twee weken kwam het er niet van. Dat was even wennen, het zit zo in mijn systeem, dat als ik niet ziek ben, ik eigenlijk toch wel drie keer per week wil lopen. Maar het was wel even goed. Het moet ook geen obsessie worden natuurlijk. In Ibiza struinden we genoeg en de week erna was veel te druk.

Ik ben dan altijd wel een beetje bang dat ik het ben verleerd, dat ik het niet meer kan. Maar het viel gelukkig mee. Ik liep een zalig half uur door de polder en kwam opgeladen en blij thuis, helemaal vergeten hoe heerlijk het is, na het lopen.


En nu is het weekend. Heerlijk thuis. Zin in alle gewone dingen. In de Flow stond er een heel artikel over, over de kunst om de schoonheid te zien in het gewone. Het is iets waar ik dol op ben, want hoe zalig het ook is, zo'n paar dagen Ibiza of nieuwe indrukken opdoen in Zweden, het mooie en het fijne is ook vlak om je heen. In je eigen buurt.

Comments

Papillon said…
Leuke blog! Ik wil je blog graag volgen maar zie nergens een 'volgen' button. Ik heb 'm maar op de leeslijst gezet, zodat ik af en toe eens kan kijken.
Ben blij te lezen dat ik niet de enige ben wiens hart bloed en niet meer naar het nieuws kan kijken....
Groet uit de Randstad.
jojoco said…
@papillon, leuk dat je plezier beleeft aan mijn blog. Heb inderdaad geen volgknop oid. Mijn log is voornamelijk mijn eigen externe geheugen, alhoewel ik het ook heel leuk vind als het anderen een glimlach brengt. Het idee dat ik allemaal volgers op mijn site heb, vind ik dan weer een beetje raar, vandaar geen echte volgfunctie. Maar iedereen die langsdwarrelt is natuurlijk van harte welkom om lekker rond te kijken!
Ik begrijp het ;-)
Mijn blog is ook een soort dagboek voor mij. Naast mijn (echt privé) dagboek op papier schrijf ik op mijn blog wat ik verder kwijt wil. Is een soort verslaving. Je kunt mij eventueel als je zin hebt volgen op http://papillon60.blogspot.nl. Niet zoveel foto's, meer tekst en een beetje minder carpe diem....
Groet,
Papillon

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …