Skip to main content

Iphonefotootjes

De week weer in een handvol kiekjes.

Lunchwandeling naar het weiland. Sinds ik via mijn Up terugzag dat ik de laatste tijd op mijn volle kantoordagen (ma-di-do) niet zo makkelijk meer de 10.000 stappen haalde, probeer ik weer bewuster om ook dan even wat extra te lopen. 


Lekker bramen geplukt. 


Plankje. Ook dat doe ik niet meer zo trouw. Maar deze dag probeerde ik er weer eentje, tot groot plezier van Sammy, die meelifte.


Deze week zijn we weer aan het opbouwen in de tuin. Na het werken achter de computer dus aan de slag met sjouwen, slepen, tillen, straten. Maar het gaat zo mooi worden!


Het Juulspad. Gemaakt van oude geeltjes die we van Juuls kregen.


Een lief pakket van een lief vriendinnetje, die me een hart onder de herfstriem wilde steken. Word ik blij van.


Lotte en Juuls vieren samen hun verjaardag, ze zijn bijna alweer jarig, maar dat mag de pret niet drukken. Ze hebben een heel programma verzonnen. Wij hoeven dat alleen maar in te vullen met de speurtocht. Kunnen wij wel. Leuk! Het is het laatste 'kinderfeestje' waarbij wij mee organiseren. Een end of an era.


Sammy doet ook aan yoga. De downward facing cat.


#goedemorgen


Sammietje doet haar naam eer aan: Piep! (gedoopt tot Sammietje Piep)



Het IJsselmeer een paar minuten later.


Ik maak verse groentesoep van groente uit de moestuin.


Lekkere interval! Het wilde even niet zo met rennen. Had van die zware benen en voelde me zo moe. Misschien ook niet zo raar, met al die tuinactiviteiten erbij. Maar ik dub dan tussen 'niet zeuren en doorzetten' en 'lief zijn voor jezelf en extra rust nemen'. Dat laatste werkte ook niet echt goed, van extra slaap en op de bank werd ik alleen maar vermoeider. Dus maar schop onder mijn kont en gaan.


Groente voor en na de grill.


Ik kocht een nieuw lekker vest. Type deken. Voor op de bank, of buiten bij het vuur.


Vorderingen in de tuin.


Fijn van de herfst. Weer kaarsjes aan. De haard aan. Spinnende kat op schoot.


En met donkere avonden en niet meer na het eten lang buiten kunnen spelen, breekt de tijd weer aan voor andere dingen: fotoboek maken. Ik moet 2014 nog doen, maar ben eerst aan het vakantieboek van deze zomer begonnen.


Mooi boek. Mee naar school voor de kinderboekenweek.


De ochtend is grijs.


Donderdagmiddag. Na het werk naar Hoorn met mijn auto volgeladen met vier kinderen die allemaal naar het Talententheater gaan. Fijn, kunnen wij als ouders afwisselen met brengen en halen. Ik combineer het brengen met een wandeling door de stad.



Op de terugweg is het licht zo mooi dat ik mijn auto aan de kant zet en de dijk op klim om te genieten van het licht, de lucht en het uitzicht.





Dit soort momenten moet je gewoon even pakken. Dan maar wat later thuis, wat later koken. De to do lists kunnen wel wachten (het is druk, want volgende week ben ik er een week niet en er moet van alles af). Maar ik laat me niet gekmaken. Nu is nu.



Thuis zijn ze zo opgeschoten. Want het allermeeste werk wordt door Joost en de klusser gedaan. Ik hobbel er af en toe maar een beetje bij.



Het huis is nu zo open naar het water. Ik vind het echt mooi worden. Je ziet opeens dat het huis echt zijn charme heeft.


Nu nog meer echt aan het water. Geen donker bos ertussen.


Vrijdagochtend wilde ik een klein stukje lopen, maar het ging zo lekker. Ik liep op wolkjes en liep zo door, meer dan 11 km. Fijn!


Ik maakte een heerlijke Thaise curry.


En na het werk, lopen, straatje straten (ik heb een heel stuk helemaal zelf gestraat, zo leuk!), boodschappen doen, verjaarsvoorbereidingen, was opruimen en nog meer, vond ik het echt tijd om languit op de bank te gaan. Met spinnende kat op schoot.


Comments

Anonymous said…
Neem meer rust, je ziet er afgetobt uit.

Renate.
Heidy said…
Jolanda, wat woon jij toch super mooi zo aan het water. Wat geniet ik toch altijd weer van je verhalen en foto's. Wat een werk wordt er verzet zeg, ben benieuwd naar het eindresultaat. Ik zou ook graag aan het water wonen maar ben dan weer bang dat we verder van de bewoonde wereld af komen te wonen en de kids zo ver moeten fietsen naar school en straks naar de kroeg. Maar toch blijft het trekken dat water! Mijn man vaart al zijn hele leven (werkt bij een baggerbedrijf) en wil ook het liefst aan het water wonen! Misschien ooit nog eens! Al wil ik niet zoveel tuin erbij want de helft van het jaar woon ik dus alleen met de kids en wil dan niet zoveel in de tuin werken! De andere helft van het jaar is mijn man natuurlijk thuis maar ook hij heeft geen groene vingers. Maar dromen mag altijd toch?

Groetjes Heidy

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more