Skip to main content

Iphonefotootjes

De week weer in een handvol kiekjes.

Lunchwandeling naar het weiland. Sinds ik via mijn Up terugzag dat ik de laatste tijd op mijn volle kantoordagen (ma-di-do) niet zo makkelijk meer de 10.000 stappen haalde, probeer ik weer bewuster om ook dan even wat extra te lopen. 


Lekker bramen geplukt. 


Plankje. Ook dat doe ik niet meer zo trouw. Maar deze dag probeerde ik er weer eentje, tot groot plezier van Sammy, die meelifte.


Deze week zijn we weer aan het opbouwen in de tuin. Na het werken achter de computer dus aan de slag met sjouwen, slepen, tillen, straten. Maar het gaat zo mooi worden!


Het Juulspad. Gemaakt van oude geeltjes die we van Juuls kregen.


Een lief pakket van een lief vriendinnetje, die me een hart onder de herfstriem wilde steken. Word ik blij van.


Lotte en Juuls vieren samen hun verjaardag, ze zijn bijna alweer jarig, maar dat mag de pret niet drukken. Ze hebben een heel programma verzonnen. Wij hoeven dat alleen maar in te vullen met de speurtocht. Kunnen wij wel. Leuk! Het is het laatste 'kinderfeestje' waarbij wij mee organiseren. Een end of an era.


Sammy doet ook aan yoga. De downward facing cat.


#goedemorgen


Sammietje doet haar naam eer aan: Piep! (gedoopt tot Sammietje Piep)



Het IJsselmeer een paar minuten later.


Ik maak verse groentesoep van groente uit de moestuin.


Lekkere interval! Het wilde even niet zo met rennen. Had van die zware benen en voelde me zo moe. Misschien ook niet zo raar, met al die tuinactiviteiten erbij. Maar ik dub dan tussen 'niet zeuren en doorzetten' en 'lief zijn voor jezelf en extra rust nemen'. Dat laatste werkte ook niet echt goed, van extra slaap en op de bank werd ik alleen maar vermoeider. Dus maar schop onder mijn kont en gaan.


Groente voor en na de grill.


Ik kocht een nieuw lekker vest. Type deken. Voor op de bank, of buiten bij het vuur.


Vorderingen in de tuin.


Fijn van de herfst. Weer kaarsjes aan. De haard aan. Spinnende kat op schoot.


En met donkere avonden en niet meer na het eten lang buiten kunnen spelen, breekt de tijd weer aan voor andere dingen: fotoboek maken. Ik moet 2014 nog doen, maar ben eerst aan het vakantieboek van deze zomer begonnen.


Mooi boek. Mee naar school voor de kinderboekenweek.


De ochtend is grijs.


Donderdagmiddag. Na het werk naar Hoorn met mijn auto volgeladen met vier kinderen die allemaal naar het Talententheater gaan. Fijn, kunnen wij als ouders afwisselen met brengen en halen. Ik combineer het brengen met een wandeling door de stad.



Op de terugweg is het licht zo mooi dat ik mijn auto aan de kant zet en de dijk op klim om te genieten van het licht, de lucht en het uitzicht.





Dit soort momenten moet je gewoon even pakken. Dan maar wat later thuis, wat later koken. De to do lists kunnen wel wachten (het is druk, want volgende week ben ik er een week niet en er moet van alles af). Maar ik laat me niet gekmaken. Nu is nu.



Thuis zijn ze zo opgeschoten. Want het allermeeste werk wordt door Joost en de klusser gedaan. Ik hobbel er af en toe maar een beetje bij.



Het huis is nu zo open naar het water. Ik vind het echt mooi worden. Je ziet opeens dat het huis echt zijn charme heeft.


Nu nog meer echt aan het water. Geen donker bos ertussen.


Vrijdagochtend wilde ik een klein stukje lopen, maar het ging zo lekker. Ik liep op wolkjes en liep zo door, meer dan 11 km. Fijn!


Ik maakte een heerlijke Thaise curry.


En na het werk, lopen, straatje straten (ik heb een heel stuk helemaal zelf gestraat, zo leuk!), boodschappen doen, verjaarsvoorbereidingen, was opruimen en nog meer, vond ik het echt tijd om languit op de bank te gaan. Met spinnende kat op schoot.


Comments

Anonymous said…
Neem meer rust, je ziet er afgetobt uit.

Renate.
Heidy said…
Jolanda, wat woon jij toch super mooi zo aan het water. Wat geniet ik toch altijd weer van je verhalen en foto's. Wat een werk wordt er verzet zeg, ben benieuwd naar het eindresultaat. Ik zou ook graag aan het water wonen maar ben dan weer bang dat we verder van de bewoonde wereld af komen te wonen en de kids zo ver moeten fietsen naar school en straks naar de kroeg. Maar toch blijft het trekken dat water! Mijn man vaart al zijn hele leven (werkt bij een baggerbedrijf) en wil ook het liefst aan het water wonen! Misschien ooit nog eens! Al wil ik niet zoveel tuin erbij want de helft van het jaar woon ik dus alleen met de kids en wil dan niet zoveel in de tuin werken! De andere helft van het jaar is mijn man natuurlijk thuis maar ook hij heeft geen groene vingers. Maar dromen mag altijd toch?

Groetjes Heidy

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more