Skip to main content

Fissa van Juuls en Lotte: Expeditie Robinson meets Camel Trophy

Als ze het 'fissa' noemen, in plaats van een feestje, dan weet je dat er een nieuw tijdperk is aangebroken. 

Lotte is al bijna weer jarig en ook voor Juuls is het al even geleden, maar gisteren was het dan eindelijk zover: hun feestje. Eh, Fissa.

Ze hadden zelf bedacht hoe ze het wilden, zelf een deel van de inkoop gedaan, zelf de taart gebakken. Wij hoefden alleen maar voor de 'verrassingsspeurtocht' te zorgen. En dat hadden we gedaan.


Teams gemaakt. Requisieten paraat.


De meiden versierden nog even de taart (die daar wel heel eng op een randje staat zie ik nu).



En daar was iedereen. Gezellig!



In de tuin cadeautjes verstoppen en uitpakken. Verwend werden ze.



Daarna begon de 'speurtocht'. Een soort Expiditie Robinson Meets Camel Trophy.

De eerste opdracht: vanaf de bus ballen mikken in bakken. Terwijl je teamleden zonder te praten aanwijzingen moesten geven, want vanaf het dak zag je niet waar de bal in moet.





Proef 2: Water halen met de brommer. Naar de andere kant van de tuin rijden en dan via de kabelbaan het water in een bakje gieten. Wie het eerst het bakje vol had, had gewonnen. Teamwork, behendigheid en snelheid.




Het meeste water waren ze al verloren voor ze in de kabelbaan zaten.




Lachen natuurlijk.






Proef 3: Rad Van Angst. Een ouderwetse. Dingen proeven en raden.




Ehm, een beetje zuur is dit...... (azijn)


Tijd voor proef 4. Tochtje in de jeep (goed vasthouden). En dan stop roepen, zo dicht mogelijk op het paaltje.




Dat is nog best lastig inschatten.....




De winnaars! Champagne!




En warm worden bij het vuur, popcorn bakken in de popcornpan. Het was gelukkig stralend weer. Maar met die wind was het echt wel fris.





Bij een Fissa horen natuurlijk selfies.


Met selfiestick.


Met het popcornbakken hadden ze de laatste letters verzameld en puzzelden ze het woord:
C O L O R R U N.
Daarmee verdienden ze de laatste aanwijzing 'Go to the beach'.


Sja, en dan?


Het duurde even voor ze doorhadden dat ze moesten graven.


Maar toen vonden ze de schat.




Een kist vol kleurpoeder!



Eerst opwarmen binnen. Pizza's maken.





Toen vertrokken ze naar de caravan. Waar ze niet gingen slapen, zeiden ze. Het zag er gezellig uit, tijdens de controles die we om en om uitvoerden (even gluren). Maar in de nacht deed ik zelf geen oog dicht. Het stormde nogal. Hoorde ik ze nou? Zou het wel goed gaan? Zouden ze het niet koud hebben?

Om 7 uur trippelden ze naar binnen. Met bleke koppies. Maar aan het ontbijt kletsten ze gezellig verder.



Wel een beetje moe.



Tijd voor de afronding van het feest. Oude kleren aan. Naar buiten. Waar het intussen door de wind bijna gevoelstemperatuur standje vriezen was.....



Het werd chaos. :)











Nou, snel op de foto dan maar.


Even lachen.



En lekker naar huis. Naar een warme douche en bijkomen op de bank.



Comments

Jolanda said…
Wat een TOP feest!! euhh Fissa!
Onvergetelijk. Ze zullen het hier het hele jaar nog over hebben. :-)
Sil said…
Wauw, wat een feest! :-)
Geweldig! Weer een fantastische herinnering erbij!
Anonymous said…
Wat geweldig!
Femke

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more