Fissa van Juuls en Lotte: Expeditie Robinson meets Camel Trophy

Als ze het 'fissa' noemen, in plaats van een feestje, dan weet je dat er een nieuw tijdperk is aangebroken. 

Lotte is al bijna weer jarig en ook voor Juuls is het al even geleden, maar gisteren was het dan eindelijk zover: hun feestje. Eh, Fissa.

Ze hadden zelf bedacht hoe ze het wilden, zelf een deel van de inkoop gedaan, zelf de taart gebakken. Wij hoefden alleen maar voor de 'verrassingsspeurtocht' te zorgen. En dat hadden we gedaan.


Teams gemaakt. Requisieten paraat.


De meiden versierden nog even de taart (die daar wel heel eng op een randje staat zie ik nu).



En daar was iedereen. Gezellig!



In de tuin cadeautjes verstoppen en uitpakken. Verwend werden ze.



Daarna begon de 'speurtocht'. Een soort Expiditie Robinson Meets Camel Trophy.

De eerste opdracht: vanaf de bus ballen mikken in bakken. Terwijl je teamleden zonder te praten aanwijzingen moesten geven, want vanaf het dak zag je niet waar de bal in moet.





Proef 2: Water halen met de brommer. Naar de andere kant van de tuin rijden en dan via de kabelbaan het water in een bakje gieten. Wie het eerst het bakje vol had, had gewonnen. Teamwork, behendigheid en snelheid.




Het meeste water waren ze al verloren voor ze in de kabelbaan zaten.




Lachen natuurlijk.






Proef 3: Rad Van Angst. Een ouderwetse. Dingen proeven en raden.




Ehm, een beetje zuur is dit...... (azijn)


Tijd voor proef 4. Tochtje in de jeep (goed vasthouden). En dan stop roepen, zo dicht mogelijk op het paaltje.




Dat is nog best lastig inschatten.....




De winnaars! Champagne!




En warm worden bij het vuur, popcorn bakken in de popcornpan. Het was gelukkig stralend weer. Maar met die wind was het echt wel fris.





Bij een Fissa horen natuurlijk selfies.


Met selfiestick.


Met het popcornbakken hadden ze de laatste letters verzameld en puzzelden ze het woord:
C O L O R R U N.
Daarmee verdienden ze de laatste aanwijzing 'Go to the beach'.


Sja, en dan?


Het duurde even voor ze doorhadden dat ze moesten graven.


Maar toen vonden ze de schat.




Een kist vol kleurpoeder!



Eerst opwarmen binnen. Pizza's maken.





Toen vertrokken ze naar de caravan. Waar ze niet gingen slapen, zeiden ze. Het zag er gezellig uit, tijdens de controles die we om en om uitvoerden (even gluren). Maar in de nacht deed ik zelf geen oog dicht. Het stormde nogal. Hoorde ik ze nou? Zou het wel goed gaan? Zouden ze het niet koud hebben?

Om 7 uur trippelden ze naar binnen. Met bleke koppies. Maar aan het ontbijt kletsten ze gezellig verder.



Wel een beetje moe.



Tijd voor de afronding van het feest. Oude kleren aan. Naar buiten. Waar het intussen door de wind bijna gevoelstemperatuur standje vriezen was.....



Het werd chaos. :)











Nou, snel op de foto dan maar.


Even lachen.



En lekker naar huis. Naar een warme douche en bijkomen op de bank.



3 comments:

Jolanda said...

Wat een TOP feest!! euhh Fissa!
Onvergetelijk. Ze zullen het hier het hele jaar nog over hebben. :-)

Sil said...

Wauw, wat een feest! :-)
Geweldig! Weer een fantastische herinnering erbij!

Anonymous said...

Wat geweldig!
Femke

Dit vinden anderen leuk nu