Superbloedmaan

Omdat natuurverschijnsels de perfecte gelegenheden zijn om mooie herinneringen te maken, zetten Lotte en ik onze wekker in de nacht van zondag op maandag.

Vanuit het zolderraam keken we de donkere nacht in. 4.48 uur. Precies op tijd voor het hoogtepunt van de bloedmaan. De maan op zijn dichtst bij de aarde, en in volledige verduistering. Rood gekleurd.

Met onze hoofden dicht tegen elkaar en mijn arm om haar zachte gebadjasde lijf aan knuffelden we. Lotte vertelde me van de sterren, dat had ze geleerd op kamp deze zomer. We zagen Venus schitteren boven het IJsselmeer. Hoorden een paar vogels en keken naar de maan. In de donkere nacht fluisterden we.

De volgende maansverduistering bij de supermaan is pas als Lotte 29 is. Dan zouden we deze nog herinneren. "Maar die kijk ik niet samen met jou, tenzij ik kom logeren". 

De volgende ochtend vroeg pas maakte ik foto's. Maar het beeld van die nacht zal ik altijd onthouden.







No comments:

Dit vinden anderen leuk nu