Skip to main content

De laatste zomerdagen


21 september is de zomer voorbij en begint de herfst weer. De weken met het mooie licht komen eraan. Met kastanjes en bokbier. Haardvuur en paddestoelen. Gekleurd blad aan de bomen.

Na het eten lopen Joost en ik een stukje door de polder. Over de mooie dijk.





Later in de week stop ik op de weg terug naar huis voor een wandelingetje. Even uitwaaien tussen het racen door.


De zon gaat mooi onder.


Lekker weekendeten.


Roze in de lucht in de avond.


En roze in de vroege ochtend.


Heel fijn: we hebben de hulp weer gevraagd te komen. Na twee jaar zelf doen is dat extra luxe. Zo'n schoon huis. En dat duurde toch zeker een uur.


Deze drie bonen komen uit de moestuin.


De herfst sluipt Edam binnen.


Op avontuur. Roadtrip naar Friesland.


Lotte had een tekening gemaakt, zodat ze de viool niet konden vergeten.


En zondag was de morgen zo mooi, dat ik opstond en een stiekem plannetje uit ging voeren.


Vorig jaar was ik ziek tijdens de Damloop, maar wilde het toch proberen en stapte ik na 5 km uit. De echte wedstrijd zou later komen, bij de Halve van Amsterdam. Die liep ik weliswaar uit, maar ik had er echt geen plezier in. Op de een of andere manier fok ik mezelf bij wedstrijden kennelijk zo op, dat het niet lekker wil. Weet niet wat het is, want ik probeer gewoon zen te doen en relaxed te relativeren. Het is geen rocket science ofzo, dat lopen van mij, ik ben maar traag, hoef ook niets te verbeteren, maar de laatste keren bij wedstrijden ging het toch iedere keer mis. De raadsels van de menselijke geest. Of gewoon pech, dat kan natuurlijk ook. Ik besloot echter een jaartje geen wedstrijden te doen en alleen voor de leuk en de lekker te lopen. En dat deed ik deze zondagochtend dus ook. Vroeg. De zon was net op. Heerlijk loopweer was het, fris, een paar spettertjes zelfs, bewolkt, niet te harde wind. En ik liep zo ontspannen en blij. Steeds 1200 meter hardlopen, 300 meter wandelen. Erg ontspannen, het kostte amper moeite. Pas bij de 13km voelde ik een beetje vermoeidheid opkomen en was het geen 'klein ommetje' meer. Maar toen was ik er ook bijna en kon ik het tempo makkelijk volhouden en de laatste kilometer zelfs nog het snelste doen in 6.06 minuten.

Daarna was ik blij. 16,1 km in de pocket, zonder stress, met de adrenalinekick van een fijne loop.


Kon ik in de middag met een gerust hart genieten van de gezelligheid en aanmoedigen! Want het is en blijft een feest, die Damloop!


En zo ging er weer een week voorbij.....


Comments

Anonymous said…
Nee, dit jaar de herfst begint op 23 september. Precies om te zijn naar 10:20 ! :)
Ella

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more