De laatste zomerdagen


21 september is de zomer voorbij en begint de herfst weer. De weken met het mooie licht komen eraan. Met kastanjes en bokbier. Haardvuur en paddestoelen. Gekleurd blad aan de bomen.

Na het eten lopen Joost en ik een stukje door de polder. Over de mooie dijk.





Later in de week stop ik op de weg terug naar huis voor een wandelingetje. Even uitwaaien tussen het racen door.


De zon gaat mooi onder.


Lekker weekendeten.


Roze in de lucht in de avond.


En roze in de vroege ochtend.


Heel fijn: we hebben de hulp weer gevraagd te komen. Na twee jaar zelf doen is dat extra luxe. Zo'n schoon huis. En dat duurde toch zeker een uur.


Deze drie bonen komen uit de moestuin.


De herfst sluipt Edam binnen.


Op avontuur. Roadtrip naar Friesland.


Lotte had een tekening gemaakt, zodat ze de viool niet konden vergeten.


En zondag was de morgen zo mooi, dat ik opstond en een stiekem plannetje uit ging voeren.


Vorig jaar was ik ziek tijdens de Damloop, maar wilde het toch proberen en stapte ik na 5 km uit. De echte wedstrijd zou later komen, bij de Halve van Amsterdam. Die liep ik weliswaar uit, maar ik had er echt geen plezier in. Op de een of andere manier fok ik mezelf bij wedstrijden kennelijk zo op, dat het niet lekker wil. Weet niet wat het is, want ik probeer gewoon zen te doen en relaxed te relativeren. Het is geen rocket science ofzo, dat lopen van mij, ik ben maar traag, hoef ook niets te verbeteren, maar de laatste keren bij wedstrijden ging het toch iedere keer mis. De raadsels van de menselijke geest. Of gewoon pech, dat kan natuurlijk ook. Ik besloot echter een jaartje geen wedstrijden te doen en alleen voor de leuk en de lekker te lopen. En dat deed ik deze zondagochtend dus ook. Vroeg. De zon was net op. Heerlijk loopweer was het, fris, een paar spettertjes zelfs, bewolkt, niet te harde wind. En ik liep zo ontspannen en blij. Steeds 1200 meter hardlopen, 300 meter wandelen. Erg ontspannen, het kostte amper moeite. Pas bij de 13km voelde ik een beetje vermoeidheid opkomen en was het geen 'klein ommetje' meer. Maar toen was ik er ook bijna en kon ik het tempo makkelijk volhouden en de laatste kilometer zelfs nog het snelste doen in 6.06 minuten.

Daarna was ik blij. 16,1 km in de pocket, zonder stress, met de adrenalinekick van een fijne loop.


Kon ik in de middag met een gerust hart genieten van de gezelligheid en aanmoedigen! Want het is en blijft een feest, die Damloop!


En zo ging er weer een week voorbij.....


1 comment:

Anonymous said...

Nee, dit jaar de herfst begint op 23 september. Precies om te zijn naar 10:20 ! :)
Ella

Dit vinden anderen leuk nu