Byebye September


De laatste dag van september alweer. De dagen zijn al zoveel korter. Het is een beetje een rare tijd. Met de nare winter van afgelopen jaar in mijn achterhoofd heb ik voor dit jaar voorzorgsmaatregelen genomen. Een paar keer naar de zon. Binnenkort al. Verder probeer ik te doen wat me al een tijd goed bevalt. Veel bewegen, veel naar buiten, mijn energie wat beter proberen te verdelen. En er niet teveel mee bezig zijn. Dat laatste is lastig, want door er bewust niet teveel mee bezig te zijn, ben je er natuurlijk toch mee bezig. De geest is een raar ding. De afgelopen weken merkte ik een paar keer zo'n zware stemming. Maar hee, het regende de hele tijd. Iedereen was er chagrijnig en moe van. Niets bijzonders toch. Dit jaar komt 't vast goed. Binnenkort al lekker naar de zon.
Maar met die gedachten ben ik natuurlijk toch meer dan goed is bezig met 'wat als'. Nou ja, niets aan te doen, is ook niet aan te ontkomen. We'll cross that bridge when we come to it.

Maar zoveel mogelijk bij de dag en kijken naar het moois. Daar ben ik gelukkig al behoorlijk in geoefend ;).


Een mooie zonsopkomst. Met al die prachtige dagen van de afgelopen tijd, lijkt die stomme regen weer verleden tijd.


Mijn Up was zoek. Het is ook maar zo'n klein dingetje. Hij was uit mijn broekzak gevallen. Denk ik. Ben overal geweest waar ik dacht dat het gebeurd kon zijn. Maar helaas. Ik heb een nieuwe aangeschaft, vind het zo leuk. Merk ook dat ik met deze kortere dagen die 10.000 niet meer met gemak haal. Zeker op werkdagen kom ik maar tot de 6000-8000. Goed om te weten. Kijken of ik er wat aan kan doen.


Na het werk kijken bij Isa die een hele gave les met Moon krijgt.


Wandelingetje tijdens de vioolles van Lotte. In de regen, maar ik wil er toch even uit. En het is prachtig buiten. Die wolken zijn imposant.







Eten met vriendinnen. Gezellig. Altijd goed!



Mooie mistige ochtenden. De natuur is voor mij toch wel een terugkomend iets om blij van te worden.




Steeds meer blad in de tuin.


Lottes kalender, lieverd.


Ze zoeken elkaar steeds meer op. Nog steeds geen overduidelijke liefde. Maar dat komt misschien nog.


Avondlicht. Zo mooi.


Ik gaf mezelf het boek Shoot cadeau, van www.zilverblauw.nl. Erg leuk. Niet heel veel nieuws qua theorie, maar prachtig vormgegeven en met hele mooie foto's. Altijd goed om terug te komen bij de dingen die je graag doet. Ik pakte direct mijn camera ook weer vaker bij.



Veel regen betekent ook veel mooie wolken.



Voor een kantoordag nog een wandeling maken in het Amstelpark. Het was maar 25 minuutjes, maar het scheelt zoveel. Nu voelde de dag een beetje als vakantie.


Wandelingetjes in Edam.



Bij Lotte in de klas zijn ze met een gaaf project bezig. De waterwolf.


Ik maakte van de gelegenheid gebruik om de zolder op te ruimen. In de zes jaar dat we hier wonen was dat er nog steeds niet goed van gekomen. Het is zo'n fijne plek.


Mijn scraps. Wat waren ze klein he?


Foto's van de zwangerschap van Lotte. Ik was hier geloof ik 37 weken. Wat bijzonder was dat toch, een kind in mijn buik.


Nog wat details. Een oud schilderij, een kopie van het bruggetje van Monet, ooit gemaakt tijdens schilderles in mijn studententijd. Eindelijk ingelijst.



De achterkant van de opgeruimde ruimte: achter de kast staan alle dozen/spullen die ik nog moet uitzoeken, niet weg wilde gooien. Nog best een bende. Dat gaat nog een dagje kosten. Misschien over zes jaar ofzo?


Ik ben moe deze weken. Paar nachten slecht geslapen, maar ook gewoon vermoeid. Waar ik andere jaren probeerde me erover heen te zetten, gooi ik het nu eens over een andere boeg. Wel lekker bewegen, want in the end voel ik me daar altijd een stuk beter door, maar 'find what feels good'. En dat was op een vrijdagmiddag een lekkere fietstocht in plaats van hardlopen.


Pareltjes.


Deze vind ik zo leuk. Mijn grote dochter. Een beauty is het, die het leven volop leeft. Ik ben hartstikke trots op haar!


#goedemorgen


Met mijn camera maakte ik mooie foto's. Maar deze met mijn Iphone vind ik zelf zo bijzonder.



Het was een schitterende zondagochtend.



Zondagmiddag: klaar met rondje hardlopen.


Het ontwerp voor de waterwolf. Alle kinderen maakten een eigen ontwerp en een kunstenaar voegde allerlei elementen uit die ontwerpen samen in dit eindontwerp. Design 2.0. Geweldig!



Laat oktober maar beginnen!

Superbloedmaan

Omdat natuurverschijnsels de perfecte gelegenheden zijn om mooie herinneringen te maken, zetten Lotte en ik onze wekker in de nacht van zondag op maandag.

Vanuit het zolderraam keken we de donkere nacht in. 4.48 uur. Precies op tijd voor het hoogtepunt van de bloedmaan. De maan op zijn dichtst bij de aarde, en in volledige verduistering. Rood gekleurd.

Met onze hoofden dicht tegen elkaar en mijn arm om haar zachte gebadjasde lijf aan knuffelden we. Lotte vertelde me van de sterren, dat had ze geleerd op kamp deze zomer. We zagen Venus schitteren boven het IJsselmeer. Hoorden een paar vogels en keken naar de maan. In de donkere nacht fluisterden we.

De volgende maansverduistering bij de supermaan is pas als Lotte 29 is. Dan zouden we deze nog herinneren. "Maar die kijk ik niet samen met jou, tenzij ik kom logeren". 

De volgende ochtend vroeg pas maakte ik foto's. Maar het beeld van die nacht zal ik altijd onthouden.







De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu