Skip to main content

Week 2: Bagni San Filipo

Het Italiaanse leven. Lunchen met stokbroodje Caprese. Maar dan met echte buffelmozzarella, de lekkerste tomaten en zulke smaakvolle basilicum. Het eten smaakt hier zo lekker! En het wijntje erbij ook. 



Maar we hebben niet alleen gegeten hoor, dankzij een tip van Ingrid die dit gebied beterkent, gingen we naar Bagni San Filipo. Natuurlijke bronnen.


Maar wacht even, eerst nog even dit. De katjes bij ons huis. Er liepen wel een stuk of 10 jonge katjes rond.


Deze sjieke dame was de enige die niet zo schuw was. 


Lief he? Maar nu terug naar de rit naar de baden. Door het prachtige Umbrische land.


Om de haverklap struikel je over mooie plekken en ook dit gave kasteel, helemaal boven op een heuvel was een gelukje.



Kun je je voorstellen hoe dat in de Middeleeuwen hier was?


Echt afkoelen lukte niet in de baden, dit plaatsje ligt boven op een vulkanische bron en overal stroomt er water van zo'n 40 graden uit de grond. Door het kalkrijke water zijn er allemaal poelen ontstaan en een prachtige witte wand. Net Pammukale in Turkije, maar daar was het zo'n 30 jaar geleden al megadruk en hier was het heerlijk rustig. Heerlijk gebadderd en langs de waterstroom een heel eind gelopen. Prachtig!


















Comments

soort van Yellowstone met de witte stenen (zout?)
jojoco said…
Laetitia, kalk is het, het water is zo kalkrijk, dat daardoor al die baden en witte muren zijn ontstaan. Gaaf he?

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …