Skip to main content

Week 1: in de Mulino - Piana Crixia




De eerste week huurden we een oude watermolen, op de grens van Ligurië en de Piemonte, in het Noorden van Italië. Een streek die nog niet zo toeristisch is, maar wel enorm mooi. Een prachtige plek aan de rand van een natuurgebied, een half uur van de kust vandaan.





Ultiem vakantiegevoel: een hele stapel tijdschriften. Joost had ze dit jaar gehaald en kwam met een enorme verrassingstas vol bladerplezier.





Dé attractie van het dorp: een paddestoel, of gekke piemel, zoals wij 'm noemden.







Auto had nieuwe banden nodig. We hoorden een raar geluid rechtsachter onderweg. En gelukkig viel het mee. Versnelde slijtage door de hete wegen had voor 'cubben' gezorgd. Gelukkig kon een Italiaanse garage uitstekend helpen.



Wat een prachtige plek! In de hele vroege ochtenden als het nog net geen dertig graden was, ging ik vaak op pad, wandelen en hardlopen een beetje gecombineerd, in de schitterende omgeving. Thuis kon ik dan nog rustig bijkomen en zwemmen en nog meer bijkomen voor de rest van de familie wakker werd.



Wow, ik bleef maar kijken naar Isa deze vakantie. Ze werd gek van me. Maar ze is opeens zo groot. Haar haar is zo gaan krullen, haar ogen zijn zo mooi donker, ze is bijna langer dan ik. Wat een prachtig kind heb ik gemaakt *insert grijnzende smile*.



Zo leuk, we kwamen bij een locale trattoria terecht, die al jaren hetzelfde menu heeft. Je kunt steeds kiezen tussen twee heerlijkheden. Die ravioli. Voortreffelijk! Alles versgemaakt. Het hoofdgerecht was ok, maar de tiramisu toe was ook weer onovertroffen. Zo leuk om op die gekke plekjes uit te komen.





Discozwemmen in de avond.



Isa kookte. Lotte hielp mee.



Geweldige pastasalade.



Ja, dan mag je best trots kijken. Het was zalig! Dank je wel!



Zicht op de Mulino, tijdens een van de ochtendwandelingen.



Lotte zorgde voor de all inclusive luxe!

Comments

Dat over je dochter... dat had ik dus goed gezien :) En natuurlijk mag jij dat zeggen. Soms doen hormonen dus wel hun best ;)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …