Skip to main content

Week 1: in de Mulino - Piana Crixia




De eerste week huurden we een oude watermolen, op de grens van Ligurië en de Piemonte, in het Noorden van Italië. Een streek die nog niet zo toeristisch is, maar wel enorm mooi. Een prachtige plek aan de rand van een natuurgebied, een half uur van de kust vandaan.





Ultiem vakantiegevoel: een hele stapel tijdschriften. Joost had ze dit jaar gehaald en kwam met een enorme verrassingstas vol bladerplezier.





Dé attractie van het dorp: een paddestoel, of gekke piemel, zoals wij 'm noemden.







Auto had nieuwe banden nodig. We hoorden een raar geluid rechtsachter onderweg. En gelukkig viel het mee. Versnelde slijtage door de hete wegen had voor 'cubben' gezorgd. Gelukkig kon een Italiaanse garage uitstekend helpen.



Wat een prachtige plek! In de hele vroege ochtenden als het nog net geen dertig graden was, ging ik vaak op pad, wandelen en hardlopen een beetje gecombineerd, in de schitterende omgeving. Thuis kon ik dan nog rustig bijkomen en zwemmen en nog meer bijkomen voor de rest van de familie wakker werd.



Wow, ik bleef maar kijken naar Isa deze vakantie. Ze werd gek van me. Maar ze is opeens zo groot. Haar haar is zo gaan krullen, haar ogen zijn zo mooi donker, ze is bijna langer dan ik. Wat een prachtig kind heb ik gemaakt *insert grijnzende smile*.



Zo leuk, we kwamen bij een locale trattoria terecht, die al jaren hetzelfde menu heeft. Je kunt steeds kiezen tussen twee heerlijkheden. Die ravioli. Voortreffelijk! Alles versgemaakt. Het hoofdgerecht was ok, maar de tiramisu toe was ook weer onovertroffen. Zo leuk om op die gekke plekjes uit te komen.





Discozwemmen in de avond.



Isa kookte. Lotte hielp mee.



Geweldige pastasalade.



Ja, dan mag je best trots kijken. Het was zalig! Dank je wel!



Zicht op de Mulino, tijdens een van de ochtendwandelingen.



Lotte zorgde voor de all inclusive luxe!

Comments

Dat over je dochter... dat had ik dus goed gezien :) En natuurlijk mag jij dat zeggen. Soms doen hormonen dus wel hun best ;)

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more