Skip to main content

Week 1: Acqui Therme


Een van de stadjes die we bezochten in de eerste week is Acqui Therme. Een beetje geschiedenis via wikipedia:
Acqui Terme is een stad en gemeente in de Italiaanse regio Piëmont, in de provincie Alessandria. De stad ligt op de linkeroever van de rivier de Bormida di Spigno. De Liguriërs stichtten de plaats onder de naam Carystum. In 173 v.Chr. werd deze verwoest en herbouwd door de Romeinen die het de naam Aquae Statiellae gaven. De stad lag aan de belangrijke weg Emilia Scaurii die naar Augusta Taurinorum leidde (Turijn) en was een van de belangrijkste thermale badplaatsen van het rijk.Tegenwoordig is Acqui Terme nog steeds een belangrijk kuuroord. Er zijn drie bronnen aanwezig "Bollente", "Del lago" en "Acqua marcia". De belangrijkste is "La Bollente", waarvan het water een temperatuur heeft van 73°c. Belangrijke bouwwerken in de stad zijn de kathedraaluit 989, het en het 11de-eeuwse Castello dei Paleologi waarin het archeologische museum is gevestigd. Buiten het centrum staan de resten van een Romeins aquaduct uit de 2de eeuw.


Prachtig plaatsje, met leuke steegjes en inderdaad, de Bollente, met loeiwarm water.

Omdat wij steeds op het heetst van de dag verkoeling zochten in de airco van de auto, waren we altijd rond de siesta in de stadjes. En hoewel het hier niet zo'n erg toeristisch gebied is, was het nu heel erg rustig.









Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more