Skip to main content

Terschelling deel 5 - klein geluk & groot geluk


De vloer van het wc-gebouw was steeds een beetje viezig. De oorzaak: een nestje zwaluwtjes, boven in de nok. In de week dat we er waren zag ik ze met wijd gesperde bekjes uit het nestje kijken, zag ik ze fladderen en op een rijtje zitten op de balken. Klein geluk, iedere keer bij plassen en tandenpoetsen.



Klein geluk is eigenlijk groot geluk. De hele dag door verzamelde ik de kleine gelukjes. Bergen schelpen op het strand. Een mooie veer. Een knuffel van Joost en Lotte. De prachtig donkere lucht (in plaats van de zonsondergang die we hoopten te zien). De regenboog en theatervoorstelling (minder dan dat was het echt niet) die onverwachts nog kwam: vanaf het duin zagen we de lucht rood, roze, paars, veranderen. Een cadeau. Blije kindjes die elkaar hielpen en voor elkaar zorgden. Krabbensoep maken, een avontuur op zich. Geklets uit de tent horen komen. Een koud wijntje. En nog een. Samen zijn met lieve mensen. Berichtjes van Isa die ik behoorlijk miste. De hei in bloei. Haren in de wind tijdens fietstochtje. Zweet over mijn neus tijdens hardlooptrailtochtjes dwars door de duinen. Niet alleen de kinderen speelden, ik zelf natuurlijk ook. Bitterballen bij een strandtent. De oranje krab die weer leefde 'maar die was eerst toch dood?'. De grote bak met ijs in de lekkerste smaken die we deelden met zijn allen. Op blote voeten lopen, of op slippers, de hele dag. De zon die opkwam op de dag dat we weer naar huis gingen. 

Klein geluk is groot geluk.






















Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more