Happy things - tussen Perugia en Paal 8

Tussen Keulen en Parijs, ligt de weg naar Rome. 

Die weg namen we grotendeels terug naar huis. 

Tussen Italie en Terschelling vierden we het leven.


De zon zien opkomen bij Amsterdam. Dan gaat je hart wel een beetje open hoor. En als je dan ook nog opgewacht wordt door dit stelletje. Dan weet je dat je thuis bent.


Ik wist pas echt dat ik weer thuis was, na een frisse duik.


Bloemetjes plukken.


Fietsen. Wat een heerlijkheid. Gewoon kunnen fietsen zonder dat je er dood bij neervalt. Er gaat toch niets boven een Noord-Europees klimaat (goed, dat het de afgelopen dagen 60 uur aan een stuk door geregend heeft, dat zie ik daarbij dan even door de vingers).


Zusjes knuffelden met Sammy. Nog een paar weekjes en dan is hij groot genoeg om bij zijn moeder weg te gaan.



Nog zo'n genot, wat ik te vaak voor lief neem. Op blote voeten door het gras. Dat ik daardoor bij Pilates zulke zwarte voeten had (ze zijn niet meer schoon te krijgen, bovendien had ik vlak ervoor nog in een stuk teer gestaan ofzo) zie ik ook maar door de vingers. En lopen op blote voeten na een regenbui is ook -1 (misschien wel min 8, want dan zwermen er duizenden naaktslakken tussen het gras en ik weet niet of jij weet hoe dat voelt tussen je tenen.



Maar goed, over het algemeen bestaat de tuin vooral uit happy things.


Ik liep een rondje hard. Dat was best zweten, ondanks dat het 20 graden koeler was dan in Italië.


Ik knuffelde met Sammy. (oh, zo cute!)


En we genoten van een onverwachte spontane avond met vrienden en aanwaaiers.


Een windstille avond, blije kinderen, koude rose. Een goed gelukte salade. En veel gezelligheid.


Vuurtje erbij.


Rondje rijden door de tuin.







Zo'n dag met een gouden randje. Tussen twee vakanties in.

No comments:

Dit vinden anderen leuk nu