Skip to main content

Happy things - tussen Perugia en Paal 8

Tussen Keulen en Parijs, ligt de weg naar Rome. 

Die weg namen we grotendeels terug naar huis. 

Tussen Italie en Terschelling vierden we het leven.


De zon zien opkomen bij Amsterdam. Dan gaat je hart wel een beetje open hoor. En als je dan ook nog opgewacht wordt door dit stelletje. Dan weet je dat je thuis bent.


Ik wist pas echt dat ik weer thuis was, na een frisse duik.


Bloemetjes plukken.


Fietsen. Wat een heerlijkheid. Gewoon kunnen fietsen zonder dat je er dood bij neervalt. Er gaat toch niets boven een Noord-Europees klimaat (goed, dat het de afgelopen dagen 60 uur aan een stuk door geregend heeft, dat zie ik daarbij dan even door de vingers).


Zusjes knuffelden met Sammy. Nog een paar weekjes en dan is hij groot genoeg om bij zijn moeder weg te gaan.



Nog zo'n genot, wat ik te vaak voor lief neem. Op blote voeten door het gras. Dat ik daardoor bij Pilates zulke zwarte voeten had (ze zijn niet meer schoon te krijgen, bovendien had ik vlak ervoor nog in een stuk teer gestaan ofzo) zie ik ook maar door de vingers. En lopen op blote voeten na een regenbui is ook -1 (misschien wel min 8, want dan zwermen er duizenden naaktslakken tussen het gras en ik weet niet of jij weet hoe dat voelt tussen je tenen.



Maar goed, over het algemeen bestaat de tuin vooral uit happy things.


Ik liep een rondje hard. Dat was best zweten, ondanks dat het 20 graden koeler was dan in Italië.


Ik knuffelde met Sammy. (oh, zo cute!)


En we genoten van een onverwachte spontane avond met vrienden en aanwaaiers.


Een windstille avond, blije kinderen, koude rose. Een goed gelukte salade. En veel gezelligheid.


Vuurtje erbij.


Rondje rijden door de tuin.







Zo'n dag met een gouden randje. Tussen twee vakanties in.

Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more