Skip to main content

Back to life. Back to reality.

Terug naar de harde realiteit. Want als je denkt dat het leven één grote vakantie is, nou dan heb je het mis.

Terug uit Terschelling. Terug in de harde werkelijkheid. Die van een schoon huis (dank je Maria) en de geur van versgebakken pruimentaart. Pruimen uit eigen tuin wel te verstaan.


Met geknor van een rode kater.


Zwaar leven zei ik toch. Het kan niet alleen maar feest zijn.



Gelukkig bloeien ook in die harde werkelijkheid nog bloemen. Je hoeft alleen maar je ogen open te doen en een rondje extra te lopen.


Niet alleen bloemen. Ook de moestuin is gegroeid. 


Waarheid als een koe.


Heel leuk die natuur hoor. Maar je krijgt er wel vieze handen en voeten van.


En twee grote bakken vol onkruid (en dit was nog maar een deel). Hard werken in de harde werkelijkheid.


's Avonds een salade met alles zelfgekweekt, van de sla tot de komkommer en de tomaat. Lekker joh!


Het einde van de zomervakantie vierden Lotte en ik met het vuurwerk van de Kermis in Hoorn in de verte. Op het strandje.


Het fijne van het weer terugzijn in het dagelijks leven is dat we eindelijk weer Isa terug hadden op ons nest. We hebben je gemist lieve schat, ook al had jij een geweldige week! (en wij ook)


Agenda's versieren. De belangrijke taken die bij de terugkeer tot het dagelijks leven horen.


Mijn Up had lege batterijen, ik heb 'm sinds half april en in Italie deed ik 'm maar af, liep de hele dag in bikini zo ongeveer. Op Terschelling was de batterij op, maar nu kan ik weer iedere dag mijn 10.000 stappen zetten. Met een wandelingetje op het weiland om bloemen te plukken was dat ook deze dag weer gelukt.


Boeken kaften met Isa.


De allerlaatste vakantiedag, met een FoodFestival bij de molen. Totaal verregend, maar wij lieten ons niet uit het veld slaan.




Deze jongen uit Tasmanie zong geweldig!



Biertje erbij. Tevreden constateren dat deze pizza-oven wel heel erg schitterend is, maar dat Joost nog steeds de Pizzamaster aller pizzamasters is.


Terug in de realiteit. Waar het donkere kipje verstoten wordt, sinds vlak voor we naar Terschelling gingen ook een van de rode grote kippen door een roofvogel te grazen was genomen. De overgebleven kippen doen niet zo lief en ze zit de hele dag in de aardbeien. Dat was sowieso haar favoriete plek. Maar met 60 uur onafgebroken regen niet de handigste plek om te zitten. Maandagmorgen vond ik haar, ik was vergeten haar naar het nachthok te tillen in de avond. Totaal verzopen was ze. Een verlept vaatdoekje zag er mooier uit.

Ik droogde haar zo goed mogelijk af en nam haar mee naar binnen waar ik haar voorzichtig droog fohnde. Misschien een beetje overdreven, maar ik vond het zo sneu. Bovendien zijn deze kippen oersterk, maar kunnen ze slecht tegen nattigheid. Gelukkig komen er straks weer drogere dagen aan. Voor nu heb ik een roze parapluutje boven de aardbeien gezet.


Nog meer harde realiteit. Het leven is nu eenmaal niet altijd koekjes eten. Isa's eerste echte schooldag. Ze zou gaan fietsen. Volgens buienradar zou het droog zijn. Ja, dat kon buienradar wel beweren, maar het was niet droog. Zo'n dichte douche aan dunne miezerregen, waar je meteen doorweekt van wordt. Ik had beloofd een stukje mee te fietsen en samen deelden we het leed van de regen. Extra erg, want vandaag was ook de schoolfoto en om er nou net zo op te staan als Aardbeitje de donkere kip.....

Ik was ook zielig, want op de terugweg had ik een lekke band en kon ik de laatste twee kilometer ook nog eens wandelen. Sja, het leven is hard. En bonkig.


Comments

Anonymous said…
Hoi, neem te weinig tijd om op je Blogs te reageren, maar vind het superleuk je foto's, je verhalen, kortom geniet ervan om even langs te komen op je blog! Word er altijd vrolijk van!! Bedankt!! Groetjes, Miranda v.d.W.
jojoco said…
Hai Miranda,

Leuk dat je dat laat weten! Hoewel mijn log in eerste instantie bedoeld is om zelf bij de mooie dingen van de dagen stil te staan is het natuurlijk extra leuk als ik daarmee ook anderen een glimlach bezorg! Dank je wel!

Groet,

Jolanda
Angelique said…
Leuk dat de meiden zo ijverig agenda's versieren. J. wil niet eens een agenda "die gebruik ik toch niet" en versieren en kaften vindt hij maar onzin (dat laatste moet hij wel gaan doen dit weekend).

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more