Skip to main content

Vollemaansrit

Sommige ervaringen zijn zo bijzonder dat je al tijdens het meemaken weet dat je dit nooit meer zult gaan vergeten.

Isa had voor haar verjaardag van vriendinnen Fleur en Merel een geweldig gaaf cadeau gekregen: een vollemaansrit. Ik besloot met Brigitte mee te gaan om foto's te nemen en mee te genieten. Wat hadden ze er zin in!



Een prachtige manege in Schoorl, Poelenburg. De paarden werden verdeeld. Tijd om te poetsen en te zadelen.



De paarden hadden het best een beetje warm. Zo lief hoe ze allemaal met hun koppies buiten hangen.


En dit zijn Jut en Jul, in een tweelingstalletje.















Best wel een beetje groot, die paarden.


Maar eng vonden alleen Brigitte en ik het een beetje. Die meiden hadden nergens last van.



Daar gaan ze, op avontuur. Op paarden door de bossen, om de volle maan op te zien komen op het strand en daar lekker voluit te galopperen.

Brigitte en ik hadden ons eigen avontuur. Wij reden naar haar vader, Opa Theo, in Schoorl en ze liet me alle plekjes zien waar ze was opgegroeid. Wat een geluk om daar kind te kunnen zijn. Wij hadden ook geluk, want Opa Theo heeft een tandem en zo konden we met zijn drieën op de fiets.

Door bos en duin, richting de Kerf. De zon was al onder, het was behoorlijk aan het schemeren. De warmte van de dag hing nog in het bos. Het rook er naar gesmolten hars en af en toe waaide er een vleugje kamperfoelielucht voorbij. Er waren amper meer mensen en wij reden daar, gewoon de duinen door. Op een tandem! Zo gaaf! Ultiem vakantiegevoel.


Bij de Kerf aangekomen was het nog een flink stukje wandelen naar het strand. Het warme zand tussen mijn tenen, mijn ogen wenden langzaam aan het donker.
Op het strand zagen we de maan, groot en oranje, opkomen boven de duinen. Magisch. Echt magisch. Het zand had nog de sporen van de enorme regenbuien van gisteren, er waren niet veel mensen geweest hier vandaag. De lucht rook zout en de wind bracht verkoeling. Ik liep naar de zee en verwonderde me over de leegheid van het strand en de stilte van deze plek. En achter me de volle maan, die best wat licht gaf, het was nog steeds niet volledig donker.




En opeens hoorden we geluiden uit het bos komen. Daar kwamen ze aan, op hun paarden. Wow, wat een belevenis! Het was te donker om goed foto's te nemen, ik was een beetje aan het prutsen met mijn flits, die ik niet kon instellen - zo dom, had ik eerder moeten uitzoeken, maar ik flits nooit -. Ik besloot gelukkig al snel dat we het dan maar moesten opslaan in onze hoofden en te genieten van het moment in dit moment. Jeempie, het was zo bijzonder.




De paarden kwamen weer terug en gingen op de terugweg naar de manege. Wij liepen ook terug, het was inmiddels al na middernacht. En zo in het donker was het nog best lastig om het juiste paadje te vinden. Maar het lukte en we stapten weer op de fiets. Ik achterop de tandem, Het leek wel of door de donkerte onze zintuigen extra alert waren. Het knarsen van de wielen op het pad. Het ruisen van de wind. De geur van een zomernacht in de duinen, de wind die hier en daar opeens weer wat warmer was. En wij daar dus fietsend met zijn drietjes, in een verlaten duingebied. Magisch. Echt magisch.

De meiden hadden het geweldig gevonden, wat een belevenis, maar het gekwebbel achter in de auto verstomde al snel....

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …