Skip to main content

Sportief weekend


Het begon al goed. Miljonair in stappen! Sinds ik mijn Up heb, begin april, heb ik dus 1 miljoen stappen gezet! Leuk he? Op naar het volgende miljoen.


Vroeg op pad. Mijn favoriete zomerontbijtje: beschuitje met aardbeitjes, yoghurt, muesli en het een en ander aan zaden. Lotte en vriendin afgezet bij het TalentenTheater waar ze een eindfeest hadden.


Eigenlijk zouden we met wat loopmaatjes een stuk gaan hardlopen, maar dat ging op het laatst niet door. Maar nu ik er toch was, ging ik alleen wel een stukje lopen. Ik had een kilometer of 8 in mijn hoofd en zou het rustig aan doen, RunWalkRun met 700 meter hardlopen afgewisseld met 300 meter wandelen. Met mijn knie had ik de afgelopen dagen maar weinig gelopen. Niets forceren. Wat een prachtige uitzichten zo met die wolken. De eerste twee blokjes waren zwaar. Mijn benen waren zwaar, het ging niet lekker, maar ik genoot zo van het uitzicht. Het derde blokje kwam ik opeens in een soort flow, heel relaxed, rustig lopen. Lekker wandelen tussendoor. Genieten van alles om me heen. Ik besloot niet te keren waar ik eigenlijk van plan was, maar gewoon verder te lopen langs de dijk.


Nog maar een stukje verder langs Schellinkhout, richting Wijdenes. En toen ik daar eenmaal liep en de prachtige vogels zag in het vogelmeertje, besloot ik dat het wel lekker ging, ik zou via Wijdenes wel een rondje maken. Bij een splitsing zag ik ook een bordje met wandelpad. Ik vroeg een vrouw die daar haar hond uitliet of dit ook weer terug naar Schellinkhout zou gaan. Ja hoor zei ze, dit pad slingert heel leuk die kant op. Dat klonk aanlokkelijk. Maar als snel bleek het pad door de weilanden te gaan, over hobbelige bodem met best lang gras voor mijn wat inmiddels sjokkende tred.


Het was wel drie kilometer door de weilanden en ik heb er anderhalf van gewandeld. Het was intussen flink warm geworden, en de zon scheen steeds meer tussen de wolken door. In Schellinkhout kon ik gelukkig mijn waterflesjes bijvullen en gestaag liep ik verder. Wel wat vermoeider, maar het bleef maar lukken om de 700 meter steeds hard te lopen. Dat is het leuke van RunWalkRun. Door het wandelen ben je zo opgefrist dat je weer goed op je loophouding en het ontspannen lopen kunt letten. Al is het ook wel zo dat naarmate de vermoeidheid erin sluipt (bij mij was dat nu na een kilometer of 14 al) het steeds zwaarder wordt om weer te gaan hardlopen na zo'n wandelpauze. Mentale training, denk ik dan maar.


Totaal niet ingepland, maar het ging zo lekker, dus ik liep mijn auto nog even voorbij om de Halve vol te maken. Best trots! En vooral op hoezeer ik genoten had en hoe ontspannen het voelde. Heel anders dan mijn vorige. Ik nam een snelle plons in het IJsselmeer om af te koelen en het zweet af te spoelen. Wat een superbegin van de dag!

Thuis ontdekte ik echter dat ik een beetje dom was geweest. Het miezerde nog die ochtend en ik had alleen mijn gezicht ingesmeerd. Mijn rug was een beetje verbrand. Niet zo slim.


's Avonds gingen Joost en ik samen gezellig een hapje eten en omdat het zo'n mooie avond was ook nog een stukje fietsen. Wat wonen we toch mooi (als je van vlak en leeg houdt, zei Joost).






De blijheid zette zich voort met de brievenbus: een liefleukmooi kaartje, twee landkaarten voor de vakantie en een boek om in de vakantie te lezen. Voorpretpakket!



Ik nam nog een beetje vakantiegevoel in de caravan, waar ik de zon onder zag gaan met mijn benen omhoog.






Wat een heerlijke dag!

Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more