Sportief weekend


Het begon al goed. Miljonair in stappen! Sinds ik mijn Up heb, begin april, heb ik dus 1 miljoen stappen gezet! Leuk he? Op naar het volgende miljoen.


Vroeg op pad. Mijn favoriete zomerontbijtje: beschuitje met aardbeitjes, yoghurt, muesli en het een en ander aan zaden. Lotte en vriendin afgezet bij het TalentenTheater waar ze een eindfeest hadden.


Eigenlijk zouden we met wat loopmaatjes een stuk gaan hardlopen, maar dat ging op het laatst niet door. Maar nu ik er toch was, ging ik alleen wel een stukje lopen. Ik had een kilometer of 8 in mijn hoofd en zou het rustig aan doen, RunWalkRun met 700 meter hardlopen afgewisseld met 300 meter wandelen. Met mijn knie had ik de afgelopen dagen maar weinig gelopen. Niets forceren. Wat een prachtige uitzichten zo met die wolken. De eerste twee blokjes waren zwaar. Mijn benen waren zwaar, het ging niet lekker, maar ik genoot zo van het uitzicht. Het derde blokje kwam ik opeens in een soort flow, heel relaxed, rustig lopen. Lekker wandelen tussendoor. Genieten van alles om me heen. Ik besloot niet te keren waar ik eigenlijk van plan was, maar gewoon verder te lopen langs de dijk.


Nog maar een stukje verder langs Schellinkhout, richting Wijdenes. En toen ik daar eenmaal liep en de prachtige vogels zag in het vogelmeertje, besloot ik dat het wel lekker ging, ik zou via Wijdenes wel een rondje maken. Bij een splitsing zag ik ook een bordje met wandelpad. Ik vroeg een vrouw die daar haar hond uitliet of dit ook weer terug naar Schellinkhout zou gaan. Ja hoor zei ze, dit pad slingert heel leuk die kant op. Dat klonk aanlokkelijk. Maar als snel bleek het pad door de weilanden te gaan, over hobbelige bodem met best lang gras voor mijn wat inmiddels sjokkende tred.


Het was wel drie kilometer door de weilanden en ik heb er anderhalf van gewandeld. Het was intussen flink warm geworden, en de zon scheen steeds meer tussen de wolken door. In Schellinkhout kon ik gelukkig mijn waterflesjes bijvullen en gestaag liep ik verder. Wel wat vermoeider, maar het bleef maar lukken om de 700 meter steeds hard te lopen. Dat is het leuke van RunWalkRun. Door het wandelen ben je zo opgefrist dat je weer goed op je loophouding en het ontspannen lopen kunt letten. Al is het ook wel zo dat naarmate de vermoeidheid erin sluipt (bij mij was dat nu na een kilometer of 14 al) het steeds zwaarder wordt om weer te gaan hardlopen na zo'n wandelpauze. Mentale training, denk ik dan maar.


Totaal niet ingepland, maar het ging zo lekker, dus ik liep mijn auto nog even voorbij om de Halve vol te maken. Best trots! En vooral op hoezeer ik genoten had en hoe ontspannen het voelde. Heel anders dan mijn vorige. Ik nam een snelle plons in het IJsselmeer om af te koelen en het zweet af te spoelen. Wat een superbegin van de dag!

Thuis ontdekte ik echter dat ik een beetje dom was geweest. Het miezerde nog die ochtend en ik had alleen mijn gezicht ingesmeerd. Mijn rug was een beetje verbrand. Niet zo slim.


's Avonds gingen Joost en ik samen gezellig een hapje eten en omdat het zo'n mooie avond was ook nog een stukje fietsen. Wat wonen we toch mooi (als je van vlak en leeg houdt, zei Joost).






De blijheid zette zich voort met de brievenbus: een liefleukmooi kaartje, twee landkaarten voor de vakantie en een boek om in de vakantie te lezen. Voorpretpakket!



Ik nam nog een beetje vakantiegevoel in de caravan, waar ik de zon onder zag gaan met mijn benen omhoog.






Wat een heerlijke dag!

No comments:

Dit vinden anderen leuk nu