Skip to main content

Een koffer vol geluk


Het werd wel weer tijd om flink in de tuin te klussen, alles is zo hard gegroeid. Maar na een dag binnen, is het heerlijk om 's avonds tussen het groen te zitten. Kipjes scharrelend om me heen, Ganzen lawaai maken op het naburige weiland, zwaluwtjes die mooie capriolen uithalen. En de tuin die weer een beetje vorm krijgt,


Er is weer een kipje verdwenen. Van de 7 kuikens zijn er nog 4 over. En dat terwijl ze al bijna zo groot zijn als hun ouders. Het is niet anders, vrees ik, op het platteland. Het extra beveiligen van het hok heeft in ieder geval niet gewerkt, het was 's nachts gebeurd. Gewoon maar afwachten of de rest het houdt, en genieten van het gescharrel zolang als ze er zijn.


De lupines zijn zo mooi!


Half 10 's avonds en het licht is zo bijzonder. Ik kan wel blijven kijken.


's Morgens vroeg, voor de schoolrush. Ik zit met mijn kopje koffie buiten naar de kipjes te kijken en Instagram te checken. Fijn ochtendritueel.



Bizar drukke werkdag gehad waar maar geen einde aan leek te komen. Hartstikke fijn dat het zo goed loopt allemaal, maar ik wist heel even van voor niet meer dat mijn neus van achter zat, of hoe zit dat ook alweer? Maar weet je wat het is? Als zo'n dag voorbij is, en ik het vriendinnetje van Lotte naar huis wandelde (die met de hersenschudding, die een dagje bij ons thuis vertoefde omdat ze nog steeds niet naar school mag), dan voelt het meteen als vakantie. Vakantie zit 'm niet alleen in ver weg. Maar ook in de fijne dingen zoeken en je eigen momenten creëren op een dag. Ik zat even bij het water en alle drukte en haast gleden van me af. Dat relativeert zo lekker. Morgen weer een dag. 
En hup, de hangmat in. 



Weer nieuwe bloemetjes in de pluktuin op het weiland.


Boeketje geplukt voor op de camping.


Vrijdag was ik lui. Heel lui. Geen zin om hard te lopen. Lekker in de hangmat. Tijdschriftje lezen. Doezelen. Niks doen.


Tot Brigitte kwam en we samen wel een stukje wilden gaan zwemmen. Dat stukje werd een heus stuk. Tot voorbij de bocht. En ook nog terug deze keer! Het was koud! Ik denk dat we wel een kilometer gezwommen hebben. En zelfs in de warme auto zitten om nog wat boodschapjes te doen, kon me niet opwarmen. Dat duurde nog een tijd. Maar stoer waren we wel!


's Avonds bracht ik Isa met vriendinnen naar vriendinnen. Die gingen lekker stappen in Amsterdam. School is zo goed als klaar. Ze heeft het super gedaan. Tijd om te feesten. Ik wilde niet voor niets dat eind rijden en bedacht dat ik wel even in het park kon wandelen. Waar ik als verrassing in het Reuring-festival belandde. Dat was echt onverwacht superleuk!


Een robot die bloementekeningen maakte op het fietspad, met zand. En kinderen die de bloemen inkleurden met gekleurd zand.


Leuke kraampjes en gekke bussen.






Isa appte me een foto. Klaar om te gaan. Veel plezier lieve mooie meiden!



Ik bleef hangen bij allerlei voorstellingen.



Deze was het leukste. Een violist, met geweldige verhalen erbij. Erg gelachen!



Wat een onverwachte leukigheid allemaal!

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …