Skip to main content

Living a dream

"Dan verkopen we toch de boel en vertrekken we. Weg uit de ratrace. Meer oog voor de mooie dingen in het leven. Tijd voor elkaar. Terug naar de basis."

Wij maakten die droom waar, nu bijna 6 jaar geleden. Al verkochten we de boel niet en hadden we heel lang twee huizen te onderhouden. En we vertrokken ook niet naar Verweggistan. Maar wel naar een ander leven.
 Natuurlijk werken we ook hier hard, misschien wel harder dan ooit. We hadden hier anders niet kunnen wonen. Maar voor het 'buitenlandgevoel', het uit de ratrace stappen, daarvoor hoefden wij niet naar een zonnig land. Dat vonden wij hier. Ons werk plannen we zo dat we heel veel tijd hebben voor elkaar. Dat we niet altijd hoeven te haasten. En iedere dag opnieuw komen er nieuwe plannen en idee├źn. En we hoeven ze alleen maar uit te voeren. Zo kwam er de boomhut. Wordt de tuin steeds mooier. 

Een nieuwe droom die uitkwam was het tuinhuisje. Dat begon bij een oude stacaravan. Hij moest weg bij de camping in de buurt. Of wij er geen plek voor hadden. Op een donkere herfstavond werd hij hierheen gereden, met zwaailichten en een escorte. Joost stripte m en schilderde hem wit. Hij stond een tijd scheef in de tuin, lekke band, tot de assen in de modder. Maar nu staat ie op z'n plek. En werd een nieuwe droom weer waarheid. 













Comments

wilmi said…
Zo leuk, zo'n plek, het gevoel van vrijheid en je dromen waarmaken!
Ik kreeg voor moederdag ook zo'n leuk kadootje: een oude bouwkeet. Stond al heel lang op mijn verlanglijstje...
Hij staat nu in de wei, tussen de beestjes, en we zijn hem aan het opknappen.
Ik kan me je gevoel wel voorstellen dus;)

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more