Skip to main content

Living a dream

"Dan verkopen we toch de boel en vertrekken we. Weg uit de ratrace. Meer oog voor de mooie dingen in het leven. Tijd voor elkaar. Terug naar de basis."

Wij maakten die droom waar, nu bijna 6 jaar geleden. Al verkochten we de boel niet en hadden we heel lang twee huizen te onderhouden. En we vertrokken ook niet naar Verweggistan. Maar wel naar een ander leven.
 Natuurlijk werken we ook hier hard, misschien wel harder dan ooit. We hadden hier anders niet kunnen wonen. Maar voor het 'buitenlandgevoel', het uit de ratrace stappen, daarvoor hoefden wij niet naar een zonnig land. Dat vonden wij hier. Ons werk plannen we zo dat we heel veel tijd hebben voor elkaar. Dat we niet altijd hoeven te haasten. En iedere dag opnieuw komen er nieuwe plannen en idee├źn. En we hoeven ze alleen maar uit te voeren. Zo kwam er de boomhut. Wordt de tuin steeds mooier. 

Een nieuwe droom die uitkwam was het tuinhuisje. Dat begon bij een oude stacaravan. Hij moest weg bij de camping in de buurt. Of wij er geen plek voor hadden. Op een donkere herfstavond werd hij hierheen gereden, met zwaailichten en een escorte. Joost stripte m en schilderde hem wit. Hij stond een tijd scheef in de tuin, lekke band, tot de assen in de modder. Maar nu staat ie op z'n plek. En werd een nieuwe droom weer waarheid. 













Comments

wilmi said…
Zo leuk, zo'n plek, het gevoel van vrijheid en je dromen waarmaken!
Ik kreeg voor moederdag ook zo'n leuk kadootje: een oude bouwkeet. Stond al heel lang op mijn verlanglijstje...
Hij staat nu in de wei, tussen de beestjes, en we zijn hem aan het opknappen.
Ik kan me je gevoel wel voorstellen dus;)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …