Living a dream

"Dan verkopen we toch de boel en vertrekken we. Weg uit de ratrace. Meer oog voor de mooie dingen in het leven. Tijd voor elkaar. Terug naar de basis."

Wij maakten die droom waar, nu bijna 6 jaar geleden. Al verkochten we de boel niet en hadden we heel lang twee huizen te onderhouden. En we vertrokken ook niet naar Verweggistan. Maar wel naar een ander leven.
 Natuurlijk werken we ook hier hard, misschien wel harder dan ooit. We hadden hier anders niet kunnen wonen. Maar voor het 'buitenlandgevoel', het uit de ratrace stappen, daarvoor hoefden wij niet naar een zonnig land. Dat vonden wij hier. Ons werk plannen we zo dat we heel veel tijd hebben voor elkaar. Dat we niet altijd hoeven te haasten. En iedere dag opnieuw komen er nieuwe plannen en idee├źn. En we hoeven ze alleen maar uit te voeren. Zo kwam er de boomhut. Wordt de tuin steeds mooier. 

Een nieuwe droom die uitkwam was het tuinhuisje. Dat begon bij een oude stacaravan. Hij moest weg bij de camping in de buurt. Of wij er geen plek voor hadden. Op een donkere herfstavond werd hij hierheen gereden, met zwaailichten en een escorte. Joost stripte m en schilderde hem wit. Hij stond een tijd scheef in de tuin, lekke band, tot de assen in de modder. Maar nu staat ie op z'n plek. En werd een nieuwe droom weer waarheid. 













1 comment:

wilmi said...

Zo leuk, zo'n plek, het gevoel van vrijheid en je dromen waarmaken!
Ik kreeg voor moederdag ook zo'n leuk kadootje: een oude bouwkeet. Stond al heel lang op mijn verlanglijstje...
Hij staat nu in de wei, tussen de beestjes, en we zijn hem aan het opknappen.
Ik kan me je gevoel wel voorstellen dus;)

Dit vinden anderen leuk nu