Skip to main content

Kijk om je heen - zie wat er gebeurt

Een liedje van Doemaar is het, ik ken niet meer de hele tekst, maar nog wel 
'oehoeeee, kijk om je heen
zie wat er gebeurt
zorg dat je wakker blijft'

Dan kun je wel denken 'ik heb helemaal geen tijd om om me heen te kijken, veel te druk'

Maar:


En zo is het maar net. Die drukte maak je zelf. Ik ga natuurlijk niemand vertellen hoe ze hun leven moeten invullen, ik heb er ook de ballen verstand van, maar voor mij werkt het om niet steeds meer en meer en meer in een dag voor elkaar te willen krijgen. Maar juist -en ook op drukke dagen- stil te staan. Te kijken. Er is zoveel leuks.


Je moet 't alleen wel willen zien.


Onkruid in de ondergaande zon bijvoorbeeld. 
Vind ik leuk.





Of fluitekruid met tegenlicht.
Vind ik ook leuk.


Na het eten niet op de bank voor de tv (dat doe ik eigenlijk nooit meer, daar heb ik het dan weer te druk voor), maar naar buiten. En zomaar een nieuw strandjuttersstrandje ontdekken. Terwijl de wolken roze kleuren en wel slagroomsoezen lijken, of suikerspinnen.


Rimpeltjes op het water.
Vind ik leuk.


Wuivend gras, waardoor het lijkt alsof je tussen de golven loopt.
Vind ik ook leuk.
Magic is echt everywhere.

Blaasbloemen.
Vind ik nog steeds heel leuk.



Plantjes planten.


Een springelfje op de trampoline. Zij weet wel wat ze leuk vindt.



Verse bloemen uit de tuin.



Voeten in de lucht, of juist in het water.
Sta stil. Kijk om je heen. Zie wat er gebeurt.
En het geeft niet als je niet wakker blijft, maar een klein tukje in de hangmat doet. ;)



Isa en Fleur gaan zitten, kijken naar hoe het witte paardje wordt uitgelaten op het strandje.


Ook bij 'slecht weer' is het echt geen slecht weer.



Heerlijk juist om een duik te nemen. Het water voelt veel minder koud als de lucht koud is.

Rondje hardlopen (dat ging best zwaar trouwens).



Hoezo 'slecht weer' denk ik dan. Die wolken. Die zijn toch prachtig?



Zeker als dan ook de zon nog doorbreekt.


Kijk om je heen.
Zie wat er gebeurt.

Iedere dag is de tuin weer anders.

En ik weet wel dat ik bof, dat realiseer ik me maar al te goed. Het plekje waar ik woon is echt erg bijzonder. Maar onderstaande foto maakte ik gewoon in een nieuwbouwwoonwijk, tijdens Lottes vioolles. Schoonheid is overal. Als je maar kijkt.



's Avonds ga ik nog steeds wel eens 'unplugged'. Geen wifi, gewoon een beetje staren, in de caravan op onze camping. Luisteren naar het kikkerconcert en opeens ontdekken dat er een gat in de schutting lijkt te zitten.
Roald Dahl had echt gelijk.
Magic is everywhere.




Als je dezelfde plek steeds weer met nieuwe ogen kunt bekijken, ben je altijd op reis.



En zo was ik vanmorgen weer op dezelfde plek als waar ik zo vaak ben als ik Lotte naar school heb gefietst en een klein rondje om fiets.


Wat is de wereld toch mooi! (en help, nu heb ik ineens niet meer Doemaar in mijn hoofd, maar een liedje van K3)....


Comments

wilmi said…
Ooh ik kan dit zo be-amen... Dat licht, die wolken, die golfjes in het water. Ik denk zelfs dat ik wel es te lang stil sta bij alles, ha, en overal foto's van willen maken, want stel dat je dit moment vergeet..
Ik hou er zo van!
Jolanda said…
Mooi.
En moet erg lachen om je laatste zin. :-)
jojoco said…
Haha Jolanda, moest 'm even nog een keer lezen (en heb meteen dat stomme lied weer in mijn hoofd....)
Ronald vierhuis said…
Het nummer heet Lajéninaj.
Ik weet niet wat voor taal het is maar dit is wel de titel van het nummer.

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …