Skip to main content

In mei ben ik blij


Vier mei. Het lijkt zo lang geleden, de oorlog. Met Lotte lees ik het dagboek van Anne Frank en af en toe komt opeens kneiterhard binnen wat een onrecht er was. Ik ben een beetje te gevoelig. Kijk ook geen journaals. Als ik beelden zie van drijvende bootvluchtelingen in de Middellandse zee, dan ga ik huilen. De Tweede Wereldoorlog is dan wel een tijd geleden, maar onrecht is er nog steeds.

Belangrijk om bij stil te staan. Ik vertaal het naar mijn eigen motto 'wees een beetje lief voor elkaar'.


Op 4 mei is er pilates. Ik wil niet in de auto zitten tijdens de twee minuten stilte en ga vast eerder naar de Beemster. Terwijl ik wandel langs de dijk, realiseer ik me ten volle hoe fijn het is om in vrijheid te leven. Ik sta stil om 8 uur, adem de frisse lucht in, denk aan de mensen die het minder goed hadden en hebben. In de verte hoor ik de kerkklokken van Purmerend.
Best mooi zo, zonder tv. Gewoon alleen, met mijn eigen gedachten.



Stiekem is de gouden regen gaan bloeien.


End of an era. Toen we hier kwam wonen, was een van de eerste dingen die we kochten een speeltoestel. Ergens tweedehands. Het heeft 6 jaar trouwe dienst gedaan. Heel veel kinderen hebben erop gespeeld, geschommeld, gelachen en gehuild als er een schommel tegen hun koppies kwam. Ik zag mijn eigen kleinkinderen er al dartelen. Maar de palen waren rot. Hij moest om.


Wat een storm en noodweer hadden we de afgelopen dagen. Prachtige donkere luchten, woeste hagelbuien en heel veel wind. De tuinstoelen kwamen voorbij zeilen. Maar wat een prachtig gezicht, die luchten.


En tussendoor was het ook prachtig weer. We verplaatsten ons kantoor naar het strand. Lang leve het zelfstandig ondernemen.



De Omdenken-boeken zijn geweldig. Er is er ook eentje over opvoeden en onderwijs. Ik hou van de insteek. 


Door de storm was het strand heel breed geworden. Het leek wel Terschelling.


En de mooie, mooie dijk. Slingerend langs het water.


Vakantie vieren in eigen huis. De meiden zijn vrij. 's Morgens geen drukte met naar school helpen. Een paar uurtjes werken en dan lekker naar buiten. Zo voelt het leven als vakantie. 's Avonds ga ik met een tijdschrift in de caravan zitten. Hoor ik alleen de vogels (en de loeiende grasmaaier). Geen Wifi. Terug naar de basis. Who needs a tv anyway?



De bermen staan zo mooi in bloei. Koolzaad en fluitekruid. Pinksterbloemen. En de luchten op zijn mooist.


Ik maakte een lekkere salade.


De tulpen die we kochten na de wandeltocht komen uit.


De nichtjes houden een logeerweek. Lotte was eerst een paar nachtjes in Den Haag. Nu is Marijn bij ons. Heerlijk om ze te zien spelen samen. Ze kunnen zich zelfs heerlijk vervelen met zijn tweetjes. Ze slapen op de camping.


Nieuw project in aantocht.....


Ik maakte een lekkere pastasaus.



De bloesem is ook al weer op zijn eind. Door de storm ligt er veel op de grond. Alles is groen aan het worden, zelfs de late bomen op ons land.


We temmen een nieuw stukje woesternij. Er is heel veel gesnoeid in de tuin. Rondom de appelboom achter in het bos proberen we gras te krijgen in plaats van kleefkruid en berenklauw.


En de camping wordt zo mooi.


Avondwandelingetje. Als de wind weer is gaan liggen, komt er opeens zo'n rust over het land.




Maar het is niet altijd rustig geweest, deze gesneuvelde eieren lagen in het weiland.


Goedemorgen, nieuwe dag.







Comments

Anonymous said…
Zo maak je iedereen blij in Mei, wat eem fotos!!! Annemarie

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more