In mei ben ik blij


Vier mei. Het lijkt zo lang geleden, de oorlog. Met Lotte lees ik het dagboek van Anne Frank en af en toe komt opeens kneiterhard binnen wat een onrecht er was. Ik ben een beetje te gevoelig. Kijk ook geen journaals. Als ik beelden zie van drijvende bootvluchtelingen in de Middellandse zee, dan ga ik huilen. De Tweede Wereldoorlog is dan wel een tijd geleden, maar onrecht is er nog steeds.

Belangrijk om bij stil te staan. Ik vertaal het naar mijn eigen motto 'wees een beetje lief voor elkaar'.


Op 4 mei is er pilates. Ik wil niet in de auto zitten tijdens de twee minuten stilte en ga vast eerder naar de Beemster. Terwijl ik wandel langs de dijk, realiseer ik me ten volle hoe fijn het is om in vrijheid te leven. Ik sta stil om 8 uur, adem de frisse lucht in, denk aan de mensen die het minder goed hadden en hebben. In de verte hoor ik de kerkklokken van Purmerend.
Best mooi zo, zonder tv. Gewoon alleen, met mijn eigen gedachten.



Stiekem is de gouden regen gaan bloeien.


End of an era. Toen we hier kwam wonen, was een van de eerste dingen die we kochten een speeltoestel. Ergens tweedehands. Het heeft 6 jaar trouwe dienst gedaan. Heel veel kinderen hebben erop gespeeld, geschommeld, gelachen en gehuild als er een schommel tegen hun koppies kwam. Ik zag mijn eigen kleinkinderen er al dartelen. Maar de palen waren rot. Hij moest om.


Wat een storm en noodweer hadden we de afgelopen dagen. Prachtige donkere luchten, woeste hagelbuien en heel veel wind. De tuinstoelen kwamen voorbij zeilen. Maar wat een prachtig gezicht, die luchten.


En tussendoor was het ook prachtig weer. We verplaatsten ons kantoor naar het strand. Lang leve het zelfstandig ondernemen.



De Omdenken-boeken zijn geweldig. Er is er ook eentje over opvoeden en onderwijs. Ik hou van de insteek. 


Door de storm was het strand heel breed geworden. Het leek wel Terschelling.


En de mooie, mooie dijk. Slingerend langs het water.


Vakantie vieren in eigen huis. De meiden zijn vrij. 's Morgens geen drukte met naar school helpen. Een paar uurtjes werken en dan lekker naar buiten. Zo voelt het leven als vakantie. 's Avonds ga ik met een tijdschrift in de caravan zitten. Hoor ik alleen de vogels (en de loeiende grasmaaier). Geen Wifi. Terug naar de basis. Who needs a tv anyway?



De bermen staan zo mooi in bloei. Koolzaad en fluitekruid. Pinksterbloemen. En de luchten op zijn mooist.


Ik maakte een lekkere salade.


De tulpen die we kochten na de wandeltocht komen uit.


De nichtjes houden een logeerweek. Lotte was eerst een paar nachtjes in Den Haag. Nu is Marijn bij ons. Heerlijk om ze te zien spelen samen. Ze kunnen zich zelfs heerlijk vervelen met zijn tweetjes. Ze slapen op de camping.


Nieuw project in aantocht.....


Ik maakte een lekkere pastasaus.



De bloesem is ook al weer op zijn eind. Door de storm ligt er veel op de grond. Alles is groen aan het worden, zelfs de late bomen op ons land.


We temmen een nieuw stukje woesternij. Er is heel veel gesnoeid in de tuin. Rondom de appelboom achter in het bos proberen we gras te krijgen in plaats van kleefkruid en berenklauw.


En de camping wordt zo mooi.


Avondwandelingetje. Als de wind weer is gaan liggen, komt er opeens zo'n rust over het land.




Maar het is niet altijd rustig geweest, deze gesneuvelde eieren lagen in het weiland.


Goedemorgen, nieuwe dag.







1 comment:

Anonymous said...

Zo maak je iedereen blij in Mei, wat eem fotos!!! Annemarie

Dit vinden anderen leuk nu