Skip to main content

In mei ben ik blij


Vier mei. Het lijkt zo lang geleden, de oorlog. Met Lotte lees ik het dagboek van Anne Frank en af en toe komt opeens kneiterhard binnen wat een onrecht er was. Ik ben een beetje te gevoelig. Kijk ook geen journaals. Als ik beelden zie van drijvende bootvluchtelingen in de Middellandse zee, dan ga ik huilen. De Tweede Wereldoorlog is dan wel een tijd geleden, maar onrecht is er nog steeds.

Belangrijk om bij stil te staan. Ik vertaal het naar mijn eigen motto 'wees een beetje lief voor elkaar'.


Op 4 mei is er pilates. Ik wil niet in de auto zitten tijdens de twee minuten stilte en ga vast eerder naar de Beemster. Terwijl ik wandel langs de dijk, realiseer ik me ten volle hoe fijn het is om in vrijheid te leven. Ik sta stil om 8 uur, adem de frisse lucht in, denk aan de mensen die het minder goed hadden en hebben. In de verte hoor ik de kerkklokken van Purmerend.
Best mooi zo, zonder tv. Gewoon alleen, met mijn eigen gedachten.



Stiekem is de gouden regen gaan bloeien.


End of an era. Toen we hier kwam wonen, was een van de eerste dingen die we kochten een speeltoestel. Ergens tweedehands. Het heeft 6 jaar trouwe dienst gedaan. Heel veel kinderen hebben erop gespeeld, geschommeld, gelachen en gehuild als er een schommel tegen hun koppies kwam. Ik zag mijn eigen kleinkinderen er al dartelen. Maar de palen waren rot. Hij moest om.


Wat een storm en noodweer hadden we de afgelopen dagen. Prachtige donkere luchten, woeste hagelbuien en heel veel wind. De tuinstoelen kwamen voorbij zeilen. Maar wat een prachtig gezicht, die luchten.


En tussendoor was het ook prachtig weer. We verplaatsten ons kantoor naar het strand. Lang leve het zelfstandig ondernemen.



De Omdenken-boeken zijn geweldig. Er is er ook eentje over opvoeden en onderwijs. Ik hou van de insteek. 


Door de storm was het strand heel breed geworden. Het leek wel Terschelling.


En de mooie, mooie dijk. Slingerend langs het water.


Vakantie vieren in eigen huis. De meiden zijn vrij. 's Morgens geen drukte met naar school helpen. Een paar uurtjes werken en dan lekker naar buiten. Zo voelt het leven als vakantie. 's Avonds ga ik met een tijdschrift in de caravan zitten. Hoor ik alleen de vogels (en de loeiende grasmaaier). Geen Wifi. Terug naar de basis. Who needs a tv anyway?



De bermen staan zo mooi in bloei. Koolzaad en fluitekruid. Pinksterbloemen. En de luchten op zijn mooist.


Ik maakte een lekkere salade.


De tulpen die we kochten na de wandeltocht komen uit.


De nichtjes houden een logeerweek. Lotte was eerst een paar nachtjes in Den Haag. Nu is Marijn bij ons. Heerlijk om ze te zien spelen samen. Ze kunnen zich zelfs heerlijk vervelen met zijn tweetjes. Ze slapen op de camping.


Nieuw project in aantocht.....


Ik maakte een lekkere pastasaus.



De bloesem is ook al weer op zijn eind. Door de storm ligt er veel op de grond. Alles is groen aan het worden, zelfs de late bomen op ons land.


We temmen een nieuw stukje woesternij. Er is heel veel gesnoeid in de tuin. Rondom de appelboom achter in het bos proberen we gras te krijgen in plaats van kleefkruid en berenklauw.


En de camping wordt zo mooi.


Avondwandelingetje. Als de wind weer is gaan liggen, komt er opeens zo'n rust over het land.




Maar het is niet altijd rustig geweest, deze gesneuvelde eieren lagen in het weiland.


Goedemorgen, nieuwe dag.







Comments

Anonymous said…
Zo maak je iedereen blij in Mei, wat eem fotos!!! Annemarie

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …