Skip to main content

Gevoel van vrijheid


Van die dagen dat je het gevoel hebt dat de wereld aan je voeten ligt. Beginnen met een frisse duik.


En 's middags de duinen in. Fit genoeg zijn om een lange route uit te kiezen en dan gewoon te gaan. Beetje hardlopen, veel wandelen tussendoor. Het gaat niet om snelheid, om cijfertjes, maar om het genieten van de mooie omgeving. Het is er echt prachtig, op sommige stukken kwam ik niemand tegen.







Prachtig uitzicht over het vogelmeer en aan de andere kant tot ver over zee.




Vanuit de vogelschuilhut even kijken naar de beesten.



Heuveltje op, heuveltje af.



Het laatste stuk geurde het bos van de lelietjes van dalen. Een heel tapijt.




Na de middag in de duinen liep ik bij een sportzaal binnen en vroeg vriendelijk of ik er even kon douchen. Geen probleem. Zo aardig. Was ik weer een beetje opgekalefaterd voor een gezellig etentje met vriendinnen. Maar ik was vroeg, had nog tijd om door Haarlem te slenteren.



Prachtige stad is dat toch!





We aten in de oude Drostefabriek, aan het Spaarne. Heerlijk gegeten -ondanks slechte recensies op Iens, die van mensen kwamen die het kennelijk leuk vinden om in hun leven alleen naar de slechte kanten te kijken, their loss-. Blij dat we de gok gewoon gewaagd hadden.


Nog een beetje een rafelrandje van de stad. Daar hou ik van.

In Haarlem had ik een nieuw ren/yogapakkie gekocht. Dat moest ik natuurlijk meteen uitproberen. Het gaat steeds soepeler en beter, dankzij de regelmatige sessies met Adriene. Ook al zo'n gevoel van vrijheid.


Nieuwe vrijheid ook voor Isa. Samen met Fleur mochten ze voor het eerst 'los' in Amsterdam. Ze had Fleur voor haar verjaardag een kaartje voor de Colorrun cadeau gedaan. Vond het leuker dan 'iets': een ervaring om samen mee te maken. Ze had wel een hele keer getraind vooraf, maar ze hadden er zin in.


En aan de foto's te zien die ik later kreeg (en op mijn log mocht zetten) hebben ze het geweldig gehad. Wat een feest! Een paar uur later, aan het einde van het feest daar, mochten we ze weer ophalen.












Stoer he?


En nog een ultiem gevoel van vrijheid: onderstaande kip. Door vriend Rob gemaakt. Gemarineerd in de folie. Gat in de grond graven. Vuurtje maken. Stenen erbij, die heet werden. Kip erop. Gat dicht gooien. Paar uur laten rusten. Schatgraven, uitpakken en smullen!!!!!

Comments

julia said…
Leuk lekker genieten .

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …