Skip to main content

Uit mijn Iphone


De bloesem is er weer. Overal waar je kijkt komt kleur naar boven. Dat verse frisse lentegroen. Het zoete roze van de bloesem. Good times ahead!


Het gaat langzaam wat beter. Wat fijn! Zou je zeggen. Maar als je dan Jolanda heet, dan ligt dat toch weer wat gecompliceerder. Want als het beter gaat, dan kan er ook meer en dan doe ik al snel teveel. Het was een strijd tegen de frustratie van afgelopen week. Een les in kijken naar wat wel kan in plaats van vergelijken wat anderen kunnen, of wat ik eerst kon. Jemig, ik voel me echt een enorme doos, met al mijn zengedoe. Een beetje accepteren dat ik moet bijkomen van een griepje, dat kan ik niet eens. Maar goed. Genoeg gezeurd. Tijd voor wat moois. Heel veel vogels bijvoorbeeld.


En voor wat lekkers. Gezonde salade van spinazie, kikkererwten en geroosterde appeltjes, met een sateetje van varkenshaas erbij. Wow, daar knapt een mens van op!


En lekker iedere dag wat doen. Wandelen, fietsen. Steeds een stukje verder.






Onze dijk veel in het nieuws.


De week van de kuikens!



Genieten van een mooie bos bloemen.





En buiten staat de magnolia in bloei.


Eindelijk is het cadeau voor mijn vader en Hannie compleet.


Zo leuk! Voor de 50e verjaardag van een vriend deden we Wie is de Mol. In Amsterdam. Geweldig. Hele middag lol.






Ik deed goed mee, weer een mijlpaal en haakte voor het avondeten af. Om half 8 thuis en mijn bed in en slapen tot de volgende dag. Met spierpijn wakker worden. Oma.



Pasen op het strandje.



Avondwandelingetje.


Birds.


Mensen die niet van saaie blogs houden kunnen afhaken hoor.


Ik gooi er nog maar een zonsondergang tegen aan.


En een smeulend paasvuur.



Deze foto dook opeens op. Bijna 14 jaar geleden. Volop in de verbouwing van ons huis in de Beemster. Baby Isaatje voor haar geboortehuis in Amsterdam. Met een jonge Joost.


En welja, nog maar een mooie avondlucht. We zijn er nou toch.


Twee meisjes hadden zich keurig zelf omgekleed en het logeereiland gereed gemaakt (twee oude banken tegen elkaar aangeschoven, met veel kussens en dekbedden). Ik gaf ze nog een kusje en ging zelf naar bed. De badkamer vond ik zo :))).


En de tafel beneden zo....


De volgende ochtend was er weer een nieuw kuiken bij.




We deden een cruisetochtje langs de dijk. Het licht was zo mooi.


Ik fietste weer een stukkie verder.


En de zon kwam weer op. Zo rijgen de dagen zich aaneen. Vol kleine momenten. Ik sta verbaasd van hoeveel geluk en blijdschap ik kan halen uit de grutto in het land. Het licht op het IJsselmeer, de zon die door mijn fietsmandje schijnt. Wat heb je nog meer nodig? Niet zo veel toch?




Alhoewel, te laat komen op een werkafspraak door een combinatie van een tankstation dat verbouwd werd, een rijdende afzetting vlak voor me en en open brug op de A8, dat mag wel achterwege. Ik voelde me een smoezenkoningin 'en de brug stond ook nog open'.


Toen kon ik het niet meer houden. Ik trok mijn renschoenen aan en ging ervoor. Blokjes van 5 minuten, daarvan steeds iets meer hardlopend. Eerst 2, toen 2,5, 3, 3,5 en tot slot zelfs 4 minuten. En ik leefde nog. Sterker nog, een paar uur later stuiter ik nog na van alle endorfines die in mijn lijf rondzingen. Het is als goedkoop dronken worden na een zwangerschap zonder drank en dan een eerste wijntje mogen drinken. De kick van het lopen. Ik wil weer!


Maar eerst maar lekker slapen. Morgen komt de zon vast weer op!


Comments

Jolanda said…
Zou het dan echt aan de naam liggen? Ik herken exact wat je schrijft in de tweede alinea.
Mooi plaatje van jonge Joost en baby Isa. <3
Dorien H said…
Ik hou van jouw mooie Holland
Sil said…
Niks niet saai niet.
Hartstikke fijn logje!
Anonymous said…
Nee, helemaal niet saai! Lees al een tijdje mee en geniet zo van de foto's en bovenal van je schrijfstijl.
Wilde het nu dan een keer zeggen.

Gera

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …