Skip to main content

Isa's dressuurproef


"Mam, je komt eigenlijk nooit naar mij kijken, als ik een wedstrijd heb, ofzo". Isa zei het een beetje nonchalant, naast me in de auto.

En ja, dat was waar. Isa brengen we meestal zaterdagmorgen, als ze niet op vrijdag al bij Fleur slaapt. En tegen een uur of zeven 's avonds halen we haar dan weer af. De hele dag is ze dan op de manege. Maar daardoor loop ik de wedstrijdjes die ze doet mis. Mijn eigen schuld, ik kan makkelijk even tussendoor komen. Maar dat was er nog nooit van gekomen. Het werd hoog tijd. Op Goede Vrijdag was het zo ver.



Heerlijk om te zien hoe thuis ze zich voelt op de manege en om daar alle meiden te zien, die hier regelmatig logeren en waar Isa regelmatig is. Het was even haasten, want ze moest opeens eerder rijden dan ze dacht. Geen tijd meer om het paard goed te borstelen.



Maar Isa zelf zag er uit om door een ringetje te halen. Een geleend wedstrijdjasje (het jasje wat we kochten bij Decathlon had te wijde mouwen en moeten we ruilen), haar haar in een netje en maar een paar vlekken in haar witte broek. ;) en een heerlijke big smile. Sommige kinderen zijn enorm nerveus voor zo'n proefje, maar dat zit niet in Isa's aard.



Ik heb er zelf echt geen verstand van. Maar ze reed mooi. Al vergat ze een paar rondjes. En moest iedereen, inclusief Isa zelf daar heel hard om lachen. Ik vond het prachtig. Van mij kreeg ze de eerste plaats.



Dat werd 't niet, maar toch een winstpunt binnen. Goed gedaan!

Comments

Jolanda said…
Wat ziet dat er toch mooi en echt uit in zo'n pakje. Gaaf. En heerlijk dat ze geen zenuwen kent voor dit soort dingen. Maakt vast dat ze er nóg meer van geniet.
Angelique said…
Mooi! Leuk en stoer en lekker nonchalant maar toch netjes.

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more