Isa's dressuurproef


"Mam, je komt eigenlijk nooit naar mij kijken, als ik een wedstrijd heb, ofzo". Isa zei het een beetje nonchalant, naast me in de auto.

En ja, dat was waar. Isa brengen we meestal zaterdagmorgen, als ze niet op vrijdag al bij Fleur slaapt. En tegen een uur of zeven 's avonds halen we haar dan weer af. De hele dag is ze dan op de manege. Maar daardoor loop ik de wedstrijdjes die ze doet mis. Mijn eigen schuld, ik kan makkelijk even tussendoor komen. Maar dat was er nog nooit van gekomen. Het werd hoog tijd. Op Goede Vrijdag was het zo ver.



Heerlijk om te zien hoe thuis ze zich voelt op de manege en om daar alle meiden te zien, die hier regelmatig logeren en waar Isa regelmatig is. Het was even haasten, want ze moest opeens eerder rijden dan ze dacht. Geen tijd meer om het paard goed te borstelen.



Maar Isa zelf zag er uit om door een ringetje te halen. Een geleend wedstrijdjasje (het jasje wat we kochten bij Decathlon had te wijde mouwen en moeten we ruilen), haar haar in een netje en maar een paar vlekken in haar witte broek. ;) en een heerlijke big smile. Sommige kinderen zijn enorm nerveus voor zo'n proefje, maar dat zit niet in Isa's aard.



Ik heb er zelf echt geen verstand van. Maar ze reed mooi. Al vergat ze een paar rondjes. En moest iedereen, inclusief Isa zelf daar heel hard om lachen. Ik vond het prachtig. Van mij kreeg ze de eerste plaats.



Dat werd 't niet, maar toch een winstpunt binnen. Goed gedaan!

2 comments:

Jolanda said...

Wat ziet dat er toch mooi en echt uit in zo'n pakje. Gaaf. En heerlijk dat ze geen zenuwen kent voor dit soort dingen. Maakt vast dat ze er nóg meer van geniet.

Angelique said...

Mooi! Leuk en stoer en lekker nonchalant maar toch netjes.

Dit vinden anderen leuk nu