Skip to main content

Dag 4 Een beetje de hemel - en de piripiriberg


Oh, als ik dit zie, wil ik weer teruhug!

De ochtenden, lekker stil, iedereen slaapt uit, maar ik ben meestal rond half 8 wakker en om kwart voor 8 komt dan de zon boven de heuvel uit.


Op die stoel zit ik dan, beetje te appen, te lezen, lekker kopje koffie. Sapje. Ogen dicht en genieten van alle vogeltjes.


En daarna de achtertuin in.



En flinke lading sinaasappels zoeken. Ze liggen gewoon op de grond en de bomen hangen overvol.


Daar gaat 't draakje en haar papa. Liefjes.


Ik kan hier niet voorbij lopen zonder nog een keertje extra te kijken. Het ziet er zo mooi en relaxed uit. De waarheid is overigens wel dat het ligbed in februari vooral mooi is om naar te kijken. Door de schaduw van de palmen is het er fris en is het matras klam en koud. Maar dat geeft niet. Alleen kijken al geeft het gevoel dat je in de hemel bent.


In de hemel wordt ook gewerkt!


Nog een snelle rondleiding door het huis. Vind je het niet prachtig?




Het is echt zo mooi en sfeervol.







Ondertussen ben ik ook zo megamegablij met mijn nieuwe camera. In de schemerige keuken. Zonder flits.




Mag ik weer terug?


Rondjes rennen in de buurt. Ook zo prachtig.



En dan uitpuffen naast het zwembad.


Later in de middag gingen we op pad. Naar Monchique en de PiriPiriberg. Dat klinkt misschien als een stripboek van Kuifje, maar dit is een gevalletje 'in je herinnering was het leuker'.

Het mooiste van het uitje was onderweg: overal gele bloeiende mimosa.


In Monchique maakte ik dezelfde foto's als een paar jaar geleden. http://jojo-co.blogspot.nl/2013/02/dag-5-monchique.html 













We stopten bij dezelfde verrekijker als toen. Met als doel: kip piripiri eten. De weg tussen Monchique en Foia is namelijk vol restaurantjes. Die allemaal heerlijke kip piripiri hebben. We hadden trek intussen, het water liep ons al in de mond bij de herinnering aan die lekkere geuren en smaken.



Maar dit jaar waren alle restaurantjes gesloten. Of ze waren aan het verbouwen. Na een tijdje rijden vonden we toch een tentje. Dat er nog een kerstboom op de bar stond had ons moeten alarmeren. Maar hee, wij hadden trek. En ze hadden piripiri op de kaart.

Maar toen we wilden bestellen, bleek dat ze die dag maar drie gerechten hadden. Pasta. Gevulde inktvis en wild boar.


Welja, die pasta daar kan niet veel mis mee. Inktvis is lekker, en wild zwijn, als gerecht van het huis. Prima. Nou. Dat was iets. te. optimistisch.

Het smaakte zo'n beetje alsof het was gemaakt in de tijd dat ze die kerstboom neer hadden gezet. Met lange tanden aten we een paar hapjes, we wilden niet onbeleefd zijn. Maar zo snel als we konden renden we hard weg, nog wel eerlijk aangegeven dat het niet echt lekker was. Sorry zei die mevrouw en ze probeerde nog te lijmen met een likeurtje van het huis en een snoepje waarvan Lotte bijna moest overgeven....

Weg hier.
Die berg af.
Waar het ook nog waaide en koud was.

Misselijk naar beneden.
Langs de mimosabomen.

Naar ons eigen veilige huis. Waar we een diepvriespizzaatje in de oven knalden en een glaasje sap dronken om te vieren dat we terug waren in onze hemel.

Comments

wilmi said…
WAt onwijs mooi allemaal, en wat een geweldig huis! Algarve wordt zo steeds aantrekkelijker!
Hi,

Ik volg je blog al jaren en lees steeds weer met plezier je verhalen en geniet van de mooie plaatjes.
Dit vakantiehuis ziet er inderdaad prachtig uit en ik kan me voorstellen dat je in zo´n week weer helemaal oplaadt. Kan je mij vertellen via welke organisatie jullie dit huis hebben gevonden=

Groeten, Xandra
jojoco said…
@wilmi,
jij gaat lekker nog he? Ik ben jaloers op je ;)

@Xandra, leuk dat je een reactie achter laat! Wij hebben dit huis geboekt via Michele van algarvehousing.net.

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more