Skip to main content

Anne Frank en de troost van de natuur

Soms zet iets opeens alles in een ander perspectief.

Vrijdag gingen we, drie moeders en vriendinnen met drie dochters en ook vriendinnen (hoe bijzonder is dat dan?) naar de voorstelling Anne Frank.

Door de sneeuwstorm, via een McDrive (met zijn zessen patatjes eten in een auto is een avontuur op zich), naar het prachtige nieuwe theater aan het IJ. Indrukwekkend was de voorstelling. Bijzonder. Bijzonder mooi. Het gekke was, dat in mijn hoofd Anne Frank een beetje een filosofische puber was. Waarschijnlijk door de statische zwartwitfoto's die ik kende. Maar in de voorstelling bleek ze vol levenslust te zijn. Zoals Lotte het zei 'het (de voorstelling) was helemaal niet alleen maar zielig, in het Achterhuis was het ook vaak grappig en leuk'.

Indringend toch ook wel, de gedachte dat zoveel mensen hun leven verloren. Dat iemand als Hitler met zijn idee├źn zoveel macht kon krijgen. En dat ik me afvraag of het wel zo is dat zoiets nooit meer kan gebeuren.

En toen zag ik vanmorgen in de Flowkalender heel toevallig een citaat van Anne Frank 'ik geloof heel sterk dat de natuur troost biedt voor alle zorgen'. 

En dat geloof ik ook. 



Het leven gaat zo snel. Het lijkt nog maar gisteren dat de meisjes nog zo waren.



En nu ga ik al naar voorstellingen die ik voor mezelf al wel heftig vind.




Door alle jaren heen, zijn er steeds weer de seizoenen. De regen die valt, het licht dat terugkomt. Is er de kracht van de natuur in het voorjaar, dat alles weer laat groeien. Het grote wordt klein in de oneindigheid van dagen en het kleine juist weer groot.


Ja, vergeef me mijn melancholische inslag maar. Die heb ik nou eenmaal af en toe. Gelukkig rijd ik ook nog zo nu en dan gewoon heel simpel door een prachtig winterlandschap.




De dijk is een ijsbaan.


Joost heeft de paadjes weer aangevuld. Het onkruid schiet alweer de grond uit. Maar ik zie ook heel veel bollen boven de grond.




Vergetengroentesoep. Met pompoen, ingewikkelde wortels en knollen waarvan ik de naam niet ken en zoete aardappel. Een verwarmende wintersoep.


Hyacintjes.



Donkere sneeuwluchten.


En ook de gewone dingen gaan gewoon door. Dit blad verzamelde ik op Isa's kamer. Oeps. Sorry mam. (en ja, de volgende keer moet ze het zelf opruimen)


En in alle rush van drukte en gedachten is er dan gewoon iedere ochtend weer de zon die opkomt. Zo heerlijk voorspelbaar. Op de minuut in zonsopgangsschema's te vatten (we hebben al anderhalf uur meer licht dan op de kortste dag, wist je dat?), maar tegelijkertijd zo onvoorspelbaar anders, iedere ochtend weer.

Ik ben blij dat ik ervan geniet.







Ik geloof het ook Anne. Je was een wijs meisje!


En daar was de volle maan!

Comments

Jacqueline DH said…
Ik heb de voorstelling ook gezien, prachtig. Na de indrukwekkende eindwoorden van Otto Frank schuifelde iedereen stilletjes de zaal uit. Kippevel....

Groetjes
Jacqueline
Femke said…
Wat was het mooi he. Ik ben ook met Door geweest, tranen (bij mij) en op de terugweg er allebei nog helemaal vol van. Heel indrukwekkend.

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more