Skip to main content

Anne Frank en de troost van de natuur

Soms zet iets opeens alles in een ander perspectief.

Vrijdag gingen we, drie moeders en vriendinnen met drie dochters en ook vriendinnen (hoe bijzonder is dat dan?) naar de voorstelling Anne Frank.

Door de sneeuwstorm, via een McDrive (met zijn zessen patatjes eten in een auto is een avontuur op zich), naar het prachtige nieuwe theater aan het IJ. Indrukwekkend was de voorstelling. Bijzonder. Bijzonder mooi. Het gekke was, dat in mijn hoofd Anne Frank een beetje een filosofische puber was. Waarschijnlijk door de statische zwartwitfoto's die ik kende. Maar in de voorstelling bleek ze vol levenslust te zijn. Zoals Lotte het zei 'het (de voorstelling) was helemaal niet alleen maar zielig, in het Achterhuis was het ook vaak grappig en leuk'.

Indringend toch ook wel, de gedachte dat zoveel mensen hun leven verloren. Dat iemand als Hitler met zijn idee├źn zoveel macht kon krijgen. En dat ik me afvraag of het wel zo is dat zoiets nooit meer kan gebeuren.

En toen zag ik vanmorgen in de Flowkalender heel toevallig een citaat van Anne Frank 'ik geloof heel sterk dat de natuur troost biedt voor alle zorgen'. 

En dat geloof ik ook. 



Het leven gaat zo snel. Het lijkt nog maar gisteren dat de meisjes nog zo waren.



En nu ga ik al naar voorstellingen die ik voor mezelf al wel heftig vind.




Door alle jaren heen, zijn er steeds weer de seizoenen. De regen die valt, het licht dat terugkomt. Is er de kracht van de natuur in het voorjaar, dat alles weer laat groeien. Het grote wordt klein in de oneindigheid van dagen en het kleine juist weer groot.


Ja, vergeef me mijn melancholische inslag maar. Die heb ik nou eenmaal af en toe. Gelukkig rijd ik ook nog zo nu en dan gewoon heel simpel door een prachtig winterlandschap.




De dijk is een ijsbaan.


Joost heeft de paadjes weer aangevuld. Het onkruid schiet alweer de grond uit. Maar ik zie ook heel veel bollen boven de grond.




Vergetengroentesoep. Met pompoen, ingewikkelde wortels en knollen waarvan ik de naam niet ken en zoete aardappel. Een verwarmende wintersoep.


Hyacintjes.



Donkere sneeuwluchten.


En ook de gewone dingen gaan gewoon door. Dit blad verzamelde ik op Isa's kamer. Oeps. Sorry mam. (en ja, de volgende keer moet ze het zelf opruimen)


En in alle rush van drukte en gedachten is er dan gewoon iedere ochtend weer de zon die opkomt. Zo heerlijk voorspelbaar. Op de minuut in zonsopgangsschema's te vatten (we hebben al anderhalf uur meer licht dan op de kortste dag, wist je dat?), maar tegelijkertijd zo onvoorspelbaar anders, iedere ochtend weer.

Ik ben blij dat ik ervan geniet.







Ik geloof het ook Anne. Je was een wijs meisje!


En daar was de volle maan!

Comments

Jacqueline DH said…
Ik heb de voorstelling ook gezien, prachtig. Na de indrukwekkende eindwoorden van Otto Frank schuifelde iedereen stilletjes de zaal uit. Kippevel....

Groetjes
Jacqueline
Femke said…
Wat was het mooi he. Ik ben ook met Door geweest, tranen (bij mij) en op de terugweg er allebei nog helemaal vol van. Heel indrukwekkend.

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …