Skip to main content

Anne Frank en de troost van de natuur

Soms zet iets opeens alles in een ander perspectief.

Vrijdag gingen we, drie moeders en vriendinnen met drie dochters en ook vriendinnen (hoe bijzonder is dat dan?) naar de voorstelling Anne Frank.

Door de sneeuwstorm, via een McDrive (met zijn zessen patatjes eten in een auto is een avontuur op zich), naar het prachtige nieuwe theater aan het IJ. Indrukwekkend was de voorstelling. Bijzonder. Bijzonder mooi. Het gekke was, dat in mijn hoofd Anne Frank een beetje een filosofische puber was. Waarschijnlijk door de statische zwartwitfoto's die ik kende. Maar in de voorstelling bleek ze vol levenslust te zijn. Zoals Lotte het zei 'het (de voorstelling) was helemaal niet alleen maar zielig, in het Achterhuis was het ook vaak grappig en leuk'.

Indringend toch ook wel, de gedachte dat zoveel mensen hun leven verloren. Dat iemand als Hitler met zijn idee├źn zoveel macht kon krijgen. En dat ik me afvraag of het wel zo is dat zoiets nooit meer kan gebeuren.

En toen zag ik vanmorgen in de Flowkalender heel toevallig een citaat van Anne Frank 'ik geloof heel sterk dat de natuur troost biedt voor alle zorgen'. 

En dat geloof ik ook. 



Het leven gaat zo snel. Het lijkt nog maar gisteren dat de meisjes nog zo waren.



En nu ga ik al naar voorstellingen die ik voor mezelf al wel heftig vind.




Door alle jaren heen, zijn er steeds weer de seizoenen. De regen die valt, het licht dat terugkomt. Is er de kracht van de natuur in het voorjaar, dat alles weer laat groeien. Het grote wordt klein in de oneindigheid van dagen en het kleine juist weer groot.


Ja, vergeef me mijn melancholische inslag maar. Die heb ik nou eenmaal af en toe. Gelukkig rijd ik ook nog zo nu en dan gewoon heel simpel door een prachtig winterlandschap.




De dijk is een ijsbaan.


Joost heeft de paadjes weer aangevuld. Het onkruid schiet alweer de grond uit. Maar ik zie ook heel veel bollen boven de grond.




Vergetengroentesoep. Met pompoen, ingewikkelde wortels en knollen waarvan ik de naam niet ken en zoete aardappel. Een verwarmende wintersoep.


Hyacintjes.



Donkere sneeuwluchten.


En ook de gewone dingen gaan gewoon door. Dit blad verzamelde ik op Isa's kamer. Oeps. Sorry mam. (en ja, de volgende keer moet ze het zelf opruimen)


En in alle rush van drukte en gedachten is er dan gewoon iedere ochtend weer de zon die opkomt. Zo heerlijk voorspelbaar. Op de minuut in zonsopgangsschema's te vatten (we hebben al anderhalf uur meer licht dan op de kortste dag, wist je dat?), maar tegelijkertijd zo onvoorspelbaar anders, iedere ochtend weer.

Ik ben blij dat ik ervan geniet.







Ik geloof het ook Anne. Je was een wijs meisje!


En daar was de volle maan!

Comments

Jacqueline DH said…
Ik heb de voorstelling ook gezien, prachtig. Na de indrukwekkende eindwoorden van Otto Frank schuifelde iedereen stilletjes de zaal uit. Kippevel....

Groetjes
Jacqueline
Femke said…
Wat was het mooi he. Ik ben ook met Door geweest, tranen (bij mij) en op de terugweg er allebei nog helemaal vol van. Heel indrukwekkend.

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more