Keek op deze week

Weer wat foto's van huis, tuin en keuken van de afgelopen week.

Wat een regen is er gevallen, tussen alle zomerse dagen door. De natuur is er ook van in de war. De paddenstoelen komen gewoon al op!

Snorremans Lotte.



Avondwandeling in de polder. Met een prachtige grutto.


Met Isa ging ik nieuwe rijbroeken scoren bij de Decathlon. Ze had er nog maar eentje die echt paste en dat is wel heel karig met een eigen paard om voor te zorgen. Om het feest compleet te maken scoorden we ook nog lekkers. Een Starbucks voor Isa. Een sapje en quinoa-noten-boontjessalade van de Appie to go. En oh, dat was Echt Lekker! In de auto gepicknickt. Knus!


De fysio gaf groen licht om te hardlopen. Het was geen ontsteking, maar een geïrriteerde spier. De rust had me geen goed gedaan, maar dat had ik ook zelf al gemerkt. Blijven bewegen en vooral ook goed rekken is voorlopig het devies. Hardlopen mag, zo'n 20-30 minuutjes, wat goed voelt. Blij liep ik de regen in die middag!


Mijn hoofd loopt deze dagen af en toe over. En dan hou ik dit maar voor de geest.


Het goot met Hemelvaartsdag. Jammer, want dan is de brugverkoop bij ons oude huis. Lotte liet zich met haar vriendin niet uit het veld slaan.




Ze hadden het evengoed heel leuk gehad. Ik kon er niet bij blijven, ik ging schilderen bij een verhuizend vriendinnetje.


's Avonds Time to smell the roses.


Wandelingetje over mijn landgoed doet me altijd goed.


En de regen doet veel voor de moestuin!


Die kuikens groeien zo hard. Maar het blijft zo leuk om naar te kijken. Beter dan tv, daar kom ik deze maanden eigenlijk helemaal niet aan toe. In de tuin met koffie naar de scharrelende kipjes kijken, moeder die voordoet, kleintjes die imiteren. Beter kun je het niet krijgen hoor, op al die netten niet.


Oogst.Sinds het kippenhok afgeschermd was, had ik niet meer in het leghok gekeken, de dames waren van de leg. Maar toen ik het van de week checkte, lagen daar zomaar 16 eitjes. Oeps... Moest ze toch maar weggooien, weet niet hoe lang ze daar hebben gelegen. Nu iedere ochtend weer rapen.


Pioenrozen. Wat ruiken die zalig!


Het slechte weer heeft het strandje groen gemaakt.


Nu gelukkig weer een stralende morgen!


Met een rondje hardlopen. Oh, wat heb ik dat gemist. Wat is het toch heerlijk! Ook al merk ik dat mijn conditie echt enorm is afgenomen. Het geeft zo'n gevoel van vrijheid. Ik hoop dat ik het snel weer opgebouwd heb.


Klaprozen onderweg.


Cadeautje voor mezelf. Kan ik vast wegdromen bij een volgend project, voor in het najaar/de winter: onze airstream ook van binnen opknappen. Geweldig boekje! Word er vrolijk van! Van http://www.caravanity.nl/ en ontworpen door www.zilverblauw.nl.


Lotte is met waterballonnen in de weer.


Na een drukke dag is het stante pede onthaasten op onze camping. Salade gemaakt. Vuur gestookt, wijntje erbij. En dan biefstuk grillen op een hete steen. Echt. Lekkerder krijg je het niet!


Zwarte voeten als bewijs van een goede dag.






Er kwam iemand even knuffelen.


Er is een zwanenkoppel naast ons weiland. Ik zie nog geen nest, maar ze zijn behoorlijk waaks.


Nu ik maar kort mag hardlopen, combineer ik het met fietsen en wandelen. De wandelkilometers tel ik mee met mijn persoonlijke uitdaging voor dit jaar. De fietskilometers zijn voor de lekker.


Rood.


Alarm. Isa is niet lekker. Ze moet ziek bij een feestje worden opgehaald. Dan leg ik alles stil en race ik naar haar toe terwijl de zon onder gaat. Gelukkig heeft een goede nacht slaap haar goed gedaan.


Jummie lunch.


Lotte is creatief in de weer geweest. Ze heeft een kort broekje ontworpen met afneembare franje. Staat echt heel cool.


Liefie.


Fruitsalade.


En het toprecept van deze week. Rauwe courgette geraspt (zowel de lichte turkse als de donkere gewone). Met een zelfgemaakte pesto van basilicum, olijfolie, pijnboompitjes en parmezaan, maar ook met rucola en pistachenootjes. Echt superduper lekker!


Isa is nog steeds zo blij met haar Moonlight. Leuk, ze gaat er vaak samen met Lotte heen. Lotte heeft 't niet echt op paarden, maar vindt het buitenleven wel gezellig en ook de jonge katjes lief die er te vinden zijn. Heerlijk om die twee dan samen aan het werk te zien.


Ik maakte nog een avondwandeling.


Terwijl de zon onder ging, liet ik deze week nog eens aan me voorbij gaan. En daarna waren er alleen nog maar mijn voetstappen en het geluid van de vogels en de schemering die langzaam viel.





De meeste dromen.....

Dromen. Dat is misschien wel het belangrijkste in het leven. Wie groot kan dromen, maakt de mooiste dingen mee. Vooral als het niet bij dromen blijft, maar je zoveel je maar kunt doet om ze waar te maken.

Soms komen dromen uit.

Isa droomde er al heel lang van. Een eigen pony. Al een jaar of 6 zijn paarden haar grote hobby. Zit ze iedere zaterdag op de manege. 

Wij wilden er niet aan. We zijn geen paardenmensen, hebben er geen verstand van. Ik durf de verantwoordelijkheid niet aan. De ruimte, die hebben we wel, maar dat is niet genoeg. 

Isa zocht daarom maar tussenoplossingen. Verzorgpony's, waar ze in weer en wind naar toe ging, heel trouw. Ze had heel wat pech gehad. De eerste echte verzorgpony werd al vrij snel onverwachts verkocht, en ook de pony's die ze daarna verzorgde, daar was steeds wat mee. Te ver, te duur (je moet betalen om de pony van een ander te verzorgen), te onhandig. 

En toen werd een lang verhaal een stuk korter en kwam er de kans van Isa's leven voorbij. Wij zouden een pony kopen, onze buren met een zorgboerderij namen de stalling en verzorging voor hun rekening. Isa doet het rijden en het mesten in het weekend. Wij kunnen gewoon op vakantie zonder zorgen. Mooier kon het niet.

En Isa greep de kans met beide handen aan. Wat zeg ik, met haar hele ziel en zaligheid. Uren surfte ze over marktplaats. Ze legde lijsten met criteria aan, want deze constructie heeft ook gevolgen. Het moest een braaf en lief beestje zijn, goed verkeersmak, niet te jong, niet te oud, goed in de stal, goed lopend aan de hand. Niet te groot, niet te klein. Makkelijk in de omgang, maar ook niet te suf. Ze mailde verkopers op Marktplaats om heel keurig haar vragen te stellen. Ze maakte longlists, die we samen dan weer terugbrachten tot short lists. We gingen niet over 1 nacht ijs. Hadden er kenners bij, waardoor het voor Isa nog meer organiseren werd als we ergens gingen kijken. Kon iedereen erbij zijn? Kon een dierenarts geregeld worden voor een check-up? Isa zocht alles uit. Werd soms teleurgesteld, bijvoorbeeld toen 1 paardje het echt leek te zijn, maar we op het laatste moment toch twijfelden en bij twijfel niet inhaalden. Of dat Isa een 'bezichtiging' geregeld had, en ze de avond ervoor een appje kreeg 'Je hoeft niet meer te komen, hij is toch al verkocht'. Kon ze iedereen weer afbellen. 

En dat voor een grietje van 12 jaar. Ik vind het wat en ik ben er hartstikke trots op. En gelukkig werd haar geduld beloond, want na omzwervingen in heel Nederland vonden we uiteindelijk de perfecte pony hier nog geen half uur vandaan. Zo blij was ze.

Hij kwam dit weekend. Een droom kwam uit.

Dit is 'm. Moonlight. Wat een beauty he?



Lotte vond 'm ook lief.



Hij wende snel. De eerste dag longeren en kennismaken met de andere twee pony's. Dat ging gelukkig goed.



Ze zijn prachtig. Allebei!


Toen ons kleine vriendinnetje kwam kijken, zagen we goed hoe lief Moon is. Zo rustig en vriendelijk. Bijzonder om te zien.










Het hele weekend stond in het teken van de pony. Vriendinnen bleven logeren en wat hadden ze een lol samen.


Isa stalt haar spulletjes uit. Zelf verdiend door te werken bij ons in en om het huis.




Er is misschien maar één ding mooier dan een droom die uitkomt.


En dat is om de droom van iemand anders die je zo lief vindt uit te laten komen.

Dit vinden anderen leuk nu