Kijkles bij ballet


Afgelopen woensdag was het weer kijkles bij ballet. Kon ik die mooie meisjes zien dansen. Nou, poeh, behoorlijk gediscipleerd hoor, met al die oefeningen! Mooi om te zien!





Capturing daily life

 Vanaf zo halverwege januari is voor mij de lol er altijd een beetje af. Echt, zo ongeveer de laatste 10-15 jaar heb ik echt wel tamelijk last van een winterdip. Ik heb in de laatste jaren van alles gedaan om 't behapbaar te houden, natuurlijk door te beginnen met hardlopen, maar ook met een lamp -lichttherapie-, extra vitamine, etc. en dan dit jaar ook het sportrusten erbij. Het stomme is, dat ik periodes heb waarin ik slecht slaap. Inslapen gaat uitstekend, dat is het niet. Maar dan word ik zo tegen 2 uur wakker, lig ik te draaien tot een uur of 3, ga dan maar wat lezen en zo tegen 5 uur val ik wel weer een keer in slaap. Ik heb me er min of meer bij neergelegd, het hoort er kennelijk bij en gelukkig gaat het ook altijd weer over na een paar dagen/weken. Maar zo in januari, dan kan ik 't er niet meer bij hebben. Dan gaat het echt op mijn stemming drukken en merk ik gewoon dat mijn weerstand er minder door wordt. Verkoudheidjes, kwakkelen. Algeheel bluh-gevoel. Ik probeer er niet teveel op te letten, iedereen heeft wel iets, wat je aandacht geeft groeit, dus ik kijk liever naar de mooie dingen.

Zoals de lichtjes in Amsterdam, 's morgens op een werkdag.


En de prachtige reflectie in het water.


Met lopen neem ik iets meer rust. Als ik echt slecht sliep, sla ik een interval over, of ik ga wat minder ver of minder hard. Beetje waterige oogjes...


Toch wil ik er niet mee stoppen, het lopen doet me juist zoveel goed. Ook na een loopje, ik ben altijd weer blij dat ik toch geweest ben. Natural high, in januari extra onmisbaar.


Schommelen. Haren in de wind. Blij!


In de tuin lijkt het de ene dag wel lente, overal in het dorp zie ik opeens sneeuwklokjes. Maar op andere momenten hagelt het keihard en voelt het winters aan. Het gaat nog komen hoor, de wintertijd. 



Ik geniet van mijn rondje Edam. Even in het zonnetje zitten en me verwonderen over iets simpels als een mosje op de muur.




Ook hier bloeit van alles.


Ik haal Isa en haar tas op bij de bus.



Experiment, door het lezen van het prachtige blog van Nelleke Langius, durfde ik het toch aan. Bij mij mislukken alle baksels, maar dit was echt superlekker! Home-made mueslireep. Handig voor mee onderweg in de auto naar Parijs.


Bij thuiskomst uit Parijs lag er een prachtige envelop, een echte verrassing, met zo'n lief briefje en een fascinerend boek. Dat is dan weer het voordeel van slecht slapen, schiet 't een beetje op ;). Willy, superbedankt!


Sportrusten nadert het einde. Doel was diploos de winter door en met redelijk gemak 10 km in het uur kunnen redden. Die dip probeer ik onder controle te houden en begin februari test ik het tweede doel. Spannend!



In ieder geval ben ik wel een stuk sneller geworden. Regelmatig 'moet' je een testloop doen, om te kijken of je sneller bent geworden. En ja hoor. Ondanks het gekwakkel toch zomaar 33 seconde van mijn laatste record af! Daar ben ik best trots op!


Ben met een haakprojectje begonnen. Zomaar uit de losse pols met de enige steek die ik ken. Ga er een kussen van maken.


Joost en Lotte bakken taart.



Het strandje komt langzaam weer terug.


Na een lange dag opstijven in de koelkast kon ie vlak na het eten afgemaakt. Hadden wij mooi het lekkerste toetje op aarde! Tiramisutaart.


En zo werd het weer maandag. Nieuwe week. Nieuwe ronde. Nieuwe kansen.


Ik pikte het staartje mee van een enorme hagelbui, maar hield het voornamelijk droog.


Waar bofte jij mee?

Parijs dag 2.

Ja hoor, hij stond er nog. De Eiffeltoren....



Voor onze volgende afspraak hadden we een paar uurtjes de tijd om de stad in te gaan. Met de auto deze keer, want de afspraak was ergens in een buitenwijk. Zo samen door de stad scheuren heeft ook wel wat. En Joost parkeerde overal precies voor de deur. We stonden zo'n beetje naast de Notre Dame. En wat later praktisch onder de Eiffeltoren. Sja, zo gaan die dingen als je met Joost samen bent.



Het blijft een prachtige kerk. Je kunt blijven kijken naar alle details.



En hele stad boven de hoofden van de heiligen.





Toevallig liepen we tegen een slotjesbrug aan. Niet 'de' slotjesbrug, maar wat maakt t uit. Hier zijn heel wat liefdes bezegeld.








Kijk maar, veel dichter bij de Eiffeltoren kun je niet parkeren.









Sprookjesachtige foto. Maar de rook kwam van een bbq. Ergens op een bouwplaats naast de toren waren ze worstjes aan het grillen. Voor de lunch.



Hotel des Invalides. Nappie hield wel van een beetje goud.







Hij dacht er het zijne van.







We komen nog eens terug.












Dag Parijs! Hopelijk tot snel!

De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu