Skip to main content

Sevilla - een ode aan vriendschap

De afgelopen weken heb ik gemerkt dat ik zo ontzettend bof met alle lieve mensen om me heen. Kaartjes, een lief tijdschrift, bezorgde appjes, een 'zomaar-cadeautje', me meeslepen naar een film om te lachen, in ochtendjas een broodje voor me roosteren omdat ik zwaar jankend niet meer weet waar ik het zoeken moet, echt, het was zo lief en fijn. En dan was daar een van mijn oudste vriendinnetjes, die zei 'je moet gewoon een lang weekend naar de zon, kom, we gaan samen'. Het duurde even voor ik het kon inplannen. Ik zag overal beren op de weg. De boodschappen, de drukte vlak voor Kerst (ook al had ik alles afgeblazen), een afspraak met een andere lieve vriendin die ik ervoor zou moeten afzeggen. Maar Joost haalde me over en ik boekte een lang weekend Sevilla.


Vlak voor Kerst verruilden we de regen voor de zon. Je weet niet wat je overkomt.



Zulk heerlijk fel licht. De hele dag buiten zijn, op tukjes aan het einde van de middag na. Die de vakantie extra lang maakten, want daarna hadden we energie voor een avond, die voelde als een extra dag.


We kwamen aan en wisten allebei niet wat ons overkwam. Zo uit de pre-kerstdrukte tijd waarin helemaal niets hoefde. We struinden door de buurt van het hotel, in de wijk Macarena.


We aten heerlijk op een terras. In de zon. Met lekkere wijn.


Sinaasappelbomen overal in de stad.





De laatste anderhalf uur zon pikten we mee op het dakterras.





Om daarna heerlijk in slaap te vallen. En wakker te worden voor een volgende struintocht. Naar een geweldig restaurant.



We kwamen terecht in Bar Antojo, Calle Calletrava 44. Toen we tegen 22.00 uur binnenstapten was het erg rustig. Maar dat duurde niet lang. Het weekend voor Kerst gaan de Sevillanen met groepen vrienden eten. Restaurants houden er helemaal rekening mee, met speciale menu's en heel veel wijn. En zo zaten we in een restaurant waar het steeds drukker en hectischer werd, er werd gelachen, gejoeld, gezongen en geklapt. Alsof we in een andere wereld waren. En het eten was ook nog eens geweldig en de bediening superaardig.





Aanrader!

Comments

Jolanda said…
Iets om een traditie van te maken. :-)

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more