Skip to main content

Sevilla - een ode aan vriendschap

De afgelopen weken heb ik gemerkt dat ik zo ontzettend bof met alle lieve mensen om me heen. Kaartjes, een lief tijdschrift, bezorgde appjes, een 'zomaar-cadeautje', me meeslepen naar een film om te lachen, in ochtendjas een broodje voor me roosteren omdat ik zwaar jankend niet meer weet waar ik het zoeken moet, echt, het was zo lief en fijn. En dan was daar een van mijn oudste vriendinnetjes, die zei 'je moet gewoon een lang weekend naar de zon, kom, we gaan samen'. Het duurde even voor ik het kon inplannen. Ik zag overal beren op de weg. De boodschappen, de drukte vlak voor Kerst (ook al had ik alles afgeblazen), een afspraak met een andere lieve vriendin die ik ervoor zou moeten afzeggen. Maar Joost haalde me over en ik boekte een lang weekend Sevilla.


Vlak voor Kerst verruilden we de regen voor de zon. Je weet niet wat je overkomt.



Zulk heerlijk fel licht. De hele dag buiten zijn, op tukjes aan het einde van de middag na. Die de vakantie extra lang maakten, want daarna hadden we energie voor een avond, die voelde als een extra dag.


We kwamen aan en wisten allebei niet wat ons overkwam. Zo uit de pre-kerstdrukte tijd waarin helemaal niets hoefde. We struinden door de buurt van het hotel, in de wijk Macarena.


We aten heerlijk op een terras. In de zon. Met lekkere wijn.


Sinaasappelbomen overal in de stad.





De laatste anderhalf uur zon pikten we mee op het dakterras.





Om daarna heerlijk in slaap te vallen. En wakker te worden voor een volgende struintocht. Naar een geweldig restaurant.



We kwamen terecht in Bar Antojo, Calle Calletrava 44. Toen we tegen 22.00 uur binnenstapten was het erg rustig. Maar dat duurde niet lang. Het weekend voor Kerst gaan de Sevillanen met groepen vrienden eten. Restaurants houden er helemaal rekening mee, met speciale menu's en heel veel wijn. En zo zaten we in een restaurant waar het steeds drukker en hectischer werd, er werd gelachen, gejoeld, gezongen en geklapt. Alsof we in een andere wereld waren. En het eten was ook nog eens geweldig en de bediening superaardig.





Aanrader!

Comments

Jolanda said…
Iets om een traditie van te maken. :-)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …