Skip to main content

MijnMoment 2014

De laatste dagen van het jaar zijn voor MijnMoment.com.

Mijmeraar is my middlename, en ik ben dol op verhalen. Echte verhalen. Daarom is het zo'n mooi initiatief, MijnMoment, waarin mensen terugkijken op hun jaar. Ik raad je aan eens te lezen en te bladeren en zelf stil te staan bij jouw eigen moment van het afgelopen jaar.


MijnMoment van het afgelopen jaar is de #goedemorgen.
Zo vaak als ik kon, klom ik de dijk over. Soms voor een snelle glimp, soms voor een kop koffie en thee terwijl mijn ogen dwaalden over het water. Een en dezelfde plek, maar altijd anders.


Mijn mooiste #goedemorgen aan de andere kant van de dijk was Midzomernacht. De wekker gezet terwijl het nog pikdonker was. Lotte en ik sjouwden een berg kleden de dijk over en zagen hoe het langzaam licht werd.

"En we verwonderden ons. Over de vorm van de wolken. De kleur van het licht. We zaten daar gewoon, samen, en zeiden hoeveel we van elkaar hielden en van de natuur. Dit was ons bijzondere moment. Alsof de hele wereld gewoon alleen aan ons tweetjes toebehoorde. Ieder ander nietsvermoedend in bed. We stalen de tijd, de minuten die heel langzaam voorbij gingen, alsof de tijd in de ochtendschemering een andere dimensie heeft."


Die verwondering verloor ik. Langzaam, zo rond het verschuiven van de klok naar wintertijd, ik had het in eerste instantie niet eens echt door. Beetje bij beetje trok de kleur weg uit mijn leven en maakte plaats voor grijs en somber. Ik keek wel, het kijken naar mooie dingen is zo'n vast onderdeel geworden van mijn dag, ik kan niet anders meer. Maar ik zag het niet meer. Ik merkte het, om me heen merkten ze het. Ik probeerde uit alle macht positief te blijven, mezelf naar buiten te schoppen, het te analyseren en op te lossen. Te relativeren, het gaat weer voorbij. Ik heb daar extra hulp bij gezocht en nog meer zelf alles gedaan wat ik kon.

En opeens, na een week of 6 van grauwengrijs, was daar, vlak voor Midwinter, het Midwinterfeest. Waar opeens dat vlammetje van binnen weer aanwakkerde, ik merkte het zo duidelijk. Die verwondering. Alsof mijn zintuigen weer aan werden gezet. De lichtjes, de warme gluhwijn, ik keek ernaar, ik rook eraan ik dronk ervan. Ik was er weer.

Die nacht klommen we weer over de dijk. Met dikke jassen en een oude sjaal om op te zitten. Pikkedonker, met alleen in de verte vage schimmen licht, een paar rode knipperlichtjes op het water. We lagen op onze rug en keken omhoog. De bevroren schelpjes koud onder ons. Mijn ogen wenden aan het donker en steeds meer sterren werden zichtbaar.

"In de nacht van zaterdag op zondag zijn in Nederland tientallen 'vallende sterren' te zien. De weerbureaus denken dat de weersomstandigheden erg gunstig zijn.
Dat meldt de Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Weer- en Sterrenkunde (KNVWS). 

De sterrenregen is vanaf 20.00 uur waarschijnlijk de hele avond en nacht overal in het land goed te zien."

We telden er vijf. Ik deed 1 wens.

MijnMoment

Comments

Marloes said…
Mooi! Fijn van het vlammetje!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more