Skip to main content

Koesteren


Wat waren er weer veel mooie dingen, de afgelopen dagen. En dan staat er veel niet eens op de foto, maar gewoon opgeslagen in mijn hoofd. Een klemknuffel van mijn nichtje, lachen met vriendinnen tijdens een etentje in een uitgestorven restaurant, plannen maken met Joost, een bodempje port omdat ik 'm echt even moest proeven, een lieve brief in de bus, geinen met Isa, een kus van Lotte terwijl we lezen in het oneindige verhaal. Licht dat zo mooi door de herfstbladeren valt. Lieve woorden van vriendinnetjes de me door en door kennen. Wakker worden na een goede nacht slaap. Een roodborstje op de buitentafel. Ik koester het allemaal.

 

Ik kocht een nieuw appje, Chi Running. Na de cursus wil ik me er in blijven oefenen. Het is leuk om te doen, heb het plezier in het rennen weer helemaal terug.


Nu we ruim vijf jaar wonen waar we wonen, werd het zo langzamerhand tijd voor echte lampen boven de tafel.


Na de kast van Lotte, gingen Isa en ik op een woensdagmiddag aan het werk aan haar kast. Wat een megaklus. We zijn wel vijf uur bezig geweest, met pakketten sjouwen, uitpakken, in elkaar zetten.


Uitzicht tijdens werkdag.


Ochtendrood.


Met zulke zachte wolken erboven, dat ik er wel een tukkie in wil gaan doen.



Vrijdagavond ging ik met Lotte en een vriendinnetje naar Halloween, in Monnickendam. Wat was het druk dit jaar, en wat was het eng! Bijzonder hoor, hoe heel zo'n stadje meewerkt en er iets bijzonders van maakt. Tussen de vuurtjes, de rookmachines en de lichtjes in de huizen liepen we een enge speurtocht. De steegjes waren het engste, waar plotseling de meest griezelige monsters vlak voor je stonden. Afgehakte hoofden, bloederige babies, moorddadige engerds, het was best een beetje veel van het goede. Mijn handen waren fijngeknepen. Maar wat is dat knus, zo samen griezelen.



Een ketting van lichtjes op de muur.


De polder, zo mooi. Ik hou van dit landschap.


Isa bij haar paardje.





Ik stop maar met zeggen dat het het laatste mooie weekend van het jaar is. Volgens mij zitten we met de kerst nog in korte broek buiten ;). Genoten heb ik, van die zon op mijn huid.



De dag beginnen met koffie aan het water.



De man en zijn nieuwe hobby. Kunnen ze samen musiceren.



Ik liep nog een rondje. Ondanks de slechte nachten liep ik vrijdag opeens uitermate lekker en ontspannen. Wat kan dat dan heerlijk zijn! Een dikke vijftien kilometer. Genieten!



Dummie de mummie draait in de bioscoop en is deels opgenomen bij 'mijn' molen. Daar moesten we natuurlijk heen.




Herfstbladeren.



Our kinddom and our castle.


De kippen scharrelen rond in onze herfsttuin. En dan was de dag ervoor het gras nog gemaaid en vrij van blad!


Lotte knutselde weer iets schattigs.


Een spelletje doen. Kaarsjes aan.


Wat kneuterigheid ons huis in gesleept.


Bijpassend bij de nieuwe koperen lampen, die binnenkort worden opgehangen.


Wow, wat een sport is het toch, dat hardlopen. Door het Central Park ging het hier, vlak voor de finish. Ze maakten het spannend, de vrouwen. Wat een kracht, wat een passie, wat een topsportmentaliteit.



De lucht staat in brand.


Deze deden me van mijn fiets afstappen. Ze zijn zo fijntjes en je zou er zo langsfietsen of lopen. Dit setje van vier stond zo leuk bij elkaar.


Met nog wat harige kleintjes in de beschutting. Het is dit jaar voor het eerst dat ik ze zie, die konijnenpootjes. Wat zijn ze mooi en bijzonder.


Comments

Sil said…
Mooi!

En wat een gave renbroek!!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …