Skip to main content

Koesteren


Wat waren er weer veel mooie dingen, de afgelopen dagen. En dan staat er veel niet eens op de foto, maar gewoon opgeslagen in mijn hoofd. Een klemknuffel van mijn nichtje, lachen met vriendinnen tijdens een etentje in een uitgestorven restaurant, plannen maken met Joost, een bodempje port omdat ik 'm echt even moest proeven, een lieve brief in de bus, geinen met Isa, een kus van Lotte terwijl we lezen in het oneindige verhaal. Licht dat zo mooi door de herfstbladeren valt. Lieve woorden van vriendinnetjes de me door en door kennen. Wakker worden na een goede nacht slaap. Een roodborstje op de buitentafel. Ik koester het allemaal.

 

Ik kocht een nieuw appje, Chi Running. Na de cursus wil ik me er in blijven oefenen. Het is leuk om te doen, heb het plezier in het rennen weer helemaal terug.


Nu we ruim vijf jaar wonen waar we wonen, werd het zo langzamerhand tijd voor echte lampen boven de tafel.


Na de kast van Lotte, gingen Isa en ik op een woensdagmiddag aan het werk aan haar kast. Wat een megaklus. We zijn wel vijf uur bezig geweest, met pakketten sjouwen, uitpakken, in elkaar zetten.


Uitzicht tijdens werkdag.


Ochtendrood.


Met zulke zachte wolken erboven, dat ik er wel een tukkie in wil gaan doen.



Vrijdagavond ging ik met Lotte en een vriendinnetje naar Halloween, in Monnickendam. Wat was het druk dit jaar, en wat was het eng! Bijzonder hoor, hoe heel zo'n stadje meewerkt en er iets bijzonders van maakt. Tussen de vuurtjes, de rookmachines en de lichtjes in de huizen liepen we een enge speurtocht. De steegjes waren het engste, waar plotseling de meest griezelige monsters vlak voor je stonden. Afgehakte hoofden, bloederige babies, moorddadige engerds, het was best een beetje veel van het goede. Mijn handen waren fijngeknepen. Maar wat is dat knus, zo samen griezelen.



Een ketting van lichtjes op de muur.


De polder, zo mooi. Ik hou van dit landschap.


Isa bij haar paardje.





Ik stop maar met zeggen dat het het laatste mooie weekend van het jaar is. Volgens mij zitten we met de kerst nog in korte broek buiten ;). Genoten heb ik, van die zon op mijn huid.



De dag beginnen met koffie aan het water.



De man en zijn nieuwe hobby. Kunnen ze samen musiceren.



Ik liep nog een rondje. Ondanks de slechte nachten liep ik vrijdag opeens uitermate lekker en ontspannen. Wat kan dat dan heerlijk zijn! Een dikke vijftien kilometer. Genieten!



Dummie de mummie draait in de bioscoop en is deels opgenomen bij 'mijn' molen. Daar moesten we natuurlijk heen.




Herfstbladeren.



Our kinddom and our castle.


De kippen scharrelen rond in onze herfsttuin. En dan was de dag ervoor het gras nog gemaaid en vrij van blad!


Lotte knutselde weer iets schattigs.


Een spelletje doen. Kaarsjes aan.


Wat kneuterigheid ons huis in gesleept.


Bijpassend bij de nieuwe koperen lampen, die binnenkort worden opgehangen.


Wow, wat een sport is het toch, dat hardlopen. Door het Central Park ging het hier, vlak voor de finish. Ze maakten het spannend, de vrouwen. Wat een kracht, wat een passie, wat een topsportmentaliteit.



De lucht staat in brand.


Deze deden me van mijn fiets afstappen. Ze zijn zo fijntjes en je zou er zo langsfietsen of lopen. Dit setje van vier stond zo leuk bij elkaar.


Met nog wat harige kleintjes in de beschutting. Het is dit jaar voor het eerst dat ik ze zie, die konijnenpootjes. Wat zijn ze mooi en bijzonder.


Comments

Sil said…
Mooi!

En wat een gave renbroek!!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more