Skip to main content

Koesteren


Wat waren er weer veel mooie dingen, de afgelopen dagen. En dan staat er veel niet eens op de foto, maar gewoon opgeslagen in mijn hoofd. Een klemknuffel van mijn nichtje, lachen met vriendinnen tijdens een etentje in een uitgestorven restaurant, plannen maken met Joost, een bodempje port omdat ik 'm echt even moest proeven, een lieve brief in de bus, geinen met Isa, een kus van Lotte terwijl we lezen in het oneindige verhaal. Licht dat zo mooi door de herfstbladeren valt. Lieve woorden van vriendinnetjes de me door en door kennen. Wakker worden na een goede nacht slaap. Een roodborstje op de buitentafel. Ik koester het allemaal.

 

Ik kocht een nieuw appje, Chi Running. Na de cursus wil ik me er in blijven oefenen. Het is leuk om te doen, heb het plezier in het rennen weer helemaal terug.


Nu we ruim vijf jaar wonen waar we wonen, werd het zo langzamerhand tijd voor echte lampen boven de tafel.


Na de kast van Lotte, gingen Isa en ik op een woensdagmiddag aan het werk aan haar kast. Wat een megaklus. We zijn wel vijf uur bezig geweest, met pakketten sjouwen, uitpakken, in elkaar zetten.


Uitzicht tijdens werkdag.


Ochtendrood.


Met zulke zachte wolken erboven, dat ik er wel een tukkie in wil gaan doen.



Vrijdagavond ging ik met Lotte en een vriendinnetje naar Halloween, in Monnickendam. Wat was het druk dit jaar, en wat was het eng! Bijzonder hoor, hoe heel zo'n stadje meewerkt en er iets bijzonders van maakt. Tussen de vuurtjes, de rookmachines en de lichtjes in de huizen liepen we een enge speurtocht. De steegjes waren het engste, waar plotseling de meest griezelige monsters vlak voor je stonden. Afgehakte hoofden, bloederige babies, moorddadige engerds, het was best een beetje veel van het goede. Mijn handen waren fijngeknepen. Maar wat is dat knus, zo samen griezelen.



Een ketting van lichtjes op de muur.


De polder, zo mooi. Ik hou van dit landschap.


Isa bij haar paardje.





Ik stop maar met zeggen dat het het laatste mooie weekend van het jaar is. Volgens mij zitten we met de kerst nog in korte broek buiten ;). Genoten heb ik, van die zon op mijn huid.



De dag beginnen met koffie aan het water.



De man en zijn nieuwe hobby. Kunnen ze samen musiceren.



Ik liep nog een rondje. Ondanks de slechte nachten liep ik vrijdag opeens uitermate lekker en ontspannen. Wat kan dat dan heerlijk zijn! Een dikke vijftien kilometer. Genieten!



Dummie de mummie draait in de bioscoop en is deels opgenomen bij 'mijn' molen. Daar moesten we natuurlijk heen.




Herfstbladeren.



Our kinddom and our castle.


De kippen scharrelen rond in onze herfsttuin. En dan was de dag ervoor het gras nog gemaaid en vrij van blad!


Lotte knutselde weer iets schattigs.


Een spelletje doen. Kaarsjes aan.


Wat kneuterigheid ons huis in gesleept.


Bijpassend bij de nieuwe koperen lampen, die binnenkort worden opgehangen.


Wow, wat een sport is het toch, dat hardlopen. Door het Central Park ging het hier, vlak voor de finish. Ze maakten het spannend, de vrouwen. Wat een kracht, wat een passie, wat een topsportmentaliteit.



De lucht staat in brand.


Deze deden me van mijn fiets afstappen. Ze zijn zo fijntjes en je zou er zo langsfietsen of lopen. Dit setje van vier stond zo leuk bij elkaar.


Met nog wat harige kleintjes in de beschutting. Het is dit jaar voor het eerst dat ik ze zie, die konijnenpootjes. Wat zijn ze mooi en bijzonder.


Comments

Sil said…
Mooi!

En wat een gave renbroek!!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more