Koesteren


Wat waren er weer veel mooie dingen, de afgelopen dagen. En dan staat er veel niet eens op de foto, maar gewoon opgeslagen in mijn hoofd. Een klemknuffel van mijn nichtje, lachen met vriendinnen tijdens een etentje in een uitgestorven restaurant, plannen maken met Joost, een bodempje port omdat ik 'm echt even moest proeven, een lieve brief in de bus, geinen met Isa, een kus van Lotte terwijl we lezen in het oneindige verhaal. Licht dat zo mooi door de herfstbladeren valt. Lieve woorden van vriendinnetjes de me door en door kennen. Wakker worden na een goede nacht slaap. Een roodborstje op de buitentafel. Ik koester het allemaal.

 

Ik kocht een nieuw appje, Chi Running. Na de cursus wil ik me er in blijven oefenen. Het is leuk om te doen, heb het plezier in het rennen weer helemaal terug.


Nu we ruim vijf jaar wonen waar we wonen, werd het zo langzamerhand tijd voor echte lampen boven de tafel.


Na de kast van Lotte, gingen Isa en ik op een woensdagmiddag aan het werk aan haar kast. Wat een megaklus. We zijn wel vijf uur bezig geweest, met pakketten sjouwen, uitpakken, in elkaar zetten.


Uitzicht tijdens werkdag.


Ochtendrood.


Met zulke zachte wolken erboven, dat ik er wel een tukkie in wil gaan doen.



Vrijdagavond ging ik met Lotte en een vriendinnetje naar Halloween, in Monnickendam. Wat was het druk dit jaar, en wat was het eng! Bijzonder hoor, hoe heel zo'n stadje meewerkt en er iets bijzonders van maakt. Tussen de vuurtjes, de rookmachines en de lichtjes in de huizen liepen we een enge speurtocht. De steegjes waren het engste, waar plotseling de meest griezelige monsters vlak voor je stonden. Afgehakte hoofden, bloederige babies, moorddadige engerds, het was best een beetje veel van het goede. Mijn handen waren fijngeknepen. Maar wat is dat knus, zo samen griezelen.



Een ketting van lichtjes op de muur.


De polder, zo mooi. Ik hou van dit landschap.


Isa bij haar paardje.





Ik stop maar met zeggen dat het het laatste mooie weekend van het jaar is. Volgens mij zitten we met de kerst nog in korte broek buiten ;). Genoten heb ik, van die zon op mijn huid.



De dag beginnen met koffie aan het water.



De man en zijn nieuwe hobby. Kunnen ze samen musiceren.



Ik liep nog een rondje. Ondanks de slechte nachten liep ik vrijdag opeens uitermate lekker en ontspannen. Wat kan dat dan heerlijk zijn! Een dikke vijftien kilometer. Genieten!



Dummie de mummie draait in de bioscoop en is deels opgenomen bij 'mijn' molen. Daar moesten we natuurlijk heen.




Herfstbladeren.



Our kinddom and our castle.


De kippen scharrelen rond in onze herfsttuin. En dan was de dag ervoor het gras nog gemaaid en vrij van blad!


Lotte knutselde weer iets schattigs.


Een spelletje doen. Kaarsjes aan.


Wat kneuterigheid ons huis in gesleept.


Bijpassend bij de nieuwe koperen lampen, die binnenkort worden opgehangen.


Wow, wat een sport is het toch, dat hardlopen. Door het Central Park ging het hier, vlak voor de finish. Ze maakten het spannend, de vrouwen. Wat een kracht, wat een passie, wat een topsportmentaliteit.



De lucht staat in brand.


Deze deden me van mijn fiets afstappen. Ze zijn zo fijntjes en je zou er zo langsfietsen of lopen. Dit setje van vier stond zo leuk bij elkaar.


Met nog wat harige kleintjes in de beschutting. Het is dit jaar voor het eerst dat ik ze zie, die konijnenpootjes. Wat zijn ze mooi en bijzonder.


1 comment:

Sil said...

Mooi!

En wat een gave renbroek!!

Dit vinden anderen leuk nu