Dit is waarom ik ren

Met de domper van de halve marathon nog steeds een beetje in mijn achterhoofd, probeer ik het plezier in het hardlopen weer helemaal terug te krijgen. Ik ben nog een beetje ambivalent daarin, want eigenlijk wil ik nog steeds zelf een prettige halve marathon lopen als goedmakertje. Om dat te redden zal ik toch aan de bak moeten blijven.

Maar vooralsnog doe ik gewoon loopjes waar ik zin in heb. En afgelopen vrijdag was er eentje uit duizenden. Zo'n dag waarop je geen zin hebt om naar buiten te gaan. Storm en regen. Een bluhdag, waarop 't niet lekker loopt allemaal, hoofdpijn, lamlendig. Zo'n dag waarop je geneigd bent onder een dekentje op de bank te kruipen en niks meer te doen. Over het algemeen ga ik me daar echter niet beter van voelen. Eruit dus maar. Ik moest Lotte wegbrengen naar Alkmaar en reed een eindje door, richting Bergen aan Zee. 

Daar zette ik mijn auto neer en begon gewoon te rennen. Eerst een route met gele paaltjes. Door het bos, over gras en door mul zand. Tot ik opeens een renmaatje zag. Oeps!


Voorzichtig passeerde ik hem, wat een enorm beest!


Ik jogde rustig verder. Gewoon lekker ontspannen. Het was al pittig genoeg, met al die heuveltjes en smalle paadjes. Dat zand liep zwaar, maar ik ging gewoon voor de lekker. Toen ik een heuvel beklommen had, keek ik opeens heel ver de duinen in, waar aan de horizon de zon onder de wolken piepte. Wow zeg! Ik stopte zo nu en dan heel even voor een snel fotootje. Wat maakt het uit, ik ren voor mijn plezier!



Zie je hoe mul het zand is? Goede training!


Een stukje verderop stond een groepje wilde paardjes. Verder was het zo stil. Ik was een andere hardloper tegengekomen, maar verder was ik alleen met de natuur.



Nadat de eerste route klaar was, was ik er nog niet klaar mee. Aan de andere kant van de weg maakte ik daarom nog een kort rondje. Onderweg genietend van al het moois. En ik zag zelfs nog een roodmetwittestippen paddestoel. De eerste van dit jaar!


Het laatste stukje liep ik op het fietspad. Het was nu echt flink aan het schemeren. Nog even een kilometertje tempo. En wat voelde ik me lekker daarna. Al met al een uurtje gelopen. 9 kilometer.


Dit is waarom ik loop!



3 comments:

wilmi said...

Heerlijk, zo op een ander plekje rennen. Dat zijn de onthoud-rondjes.Best pittig hoor met dat zand en jee wat een groot beest, lijkt wel pre-historisch zo van de achterkant!

somertjes.nl/florida said...

Prachtig he in de duinen, ik loop elke week in Schoorl, ook zo mooi, niet hard hoor, gewoon wandelen met honden en vriendin.
Genieten er iedere keer van!

julia said...

Wat ben jij een bofferd om in Bergen aan zee te lopen, jaren hebben we in Schoorl een huisje gehuurd en een fietstocht naar Bergen aan zee .

Dit vinden anderen leuk nu