Skip to main content

Dagelijkse dingen in de herfst

Het is herfst. Echt herfst. In de polder merk je dat niet zo, zoveel bomen zijn er niet en de bomen in onze tuin zijn nog vrij groen. Maar als ik dan onderweg ben, kan ik echt genieten van al die herfstkleuren.


Weer op weg naar huis.



Lottes lievelings: pompoensoep. Ik hak dan een pompoen in stukken, schraap de pitten eruit en leg 'm ongeschild en al in een ovenschaal. Wat groente erbij die ik nog heb, een zachte paprika, een ui, wortel. Beetje roomboter erop en een tijdje in de oven. Drie kwartier ofzo. De pompoen is dan zacht genoeg om de lelijke plekken uit de schil te snijden, als die er zijn. Intussen heb ik een bouillon gemaakt (gewoon simpel  met kokend water en bouillonblokje) en daar dender ik de hele handel bij. Aardappeltje, appeltje, lekkere kruiden (currykruiden vind ik lekker, met wat kurkuma). Met de staafmixer glad maken. Verse koriander erover en een dikke lik creme fraiche. Nomnomnom.


Mistige morgen.



We gingen weer eens met zijn drietjes lopen. Niet zo lang, weer even inkomen. Dat viel tegen. De eerste kilometers kletsten we nog, maar dat lukte al snel niet meer. Geconcentreerd maakte ik het rondje af, goed op mijn techniek letten, op mijn ademhaling letten. Pas op het laatst keek ik op mijn klokje en zag dat ik er best een redelijk snelle 5 km van kon maken. Nog even aanzetten. Pfoeh! Zware training. En achteraf zag ik ook waarom: iedere km sneller, en zelfs de kletskilometers best met tempo.


Dat gaat ook maar door. Die was....


Lunch voor Lotte en mij gemaakt. Ovenbroodje opensnijden. Besmeren met chocopasta. Oude bananen erin prakken en lekker even in de oven.


Herfst.




Donderdag was ik weer op pad voor werk. Zo'n dag waarop je van huis gaat als het donker is, de hele dag binnen bent en weer in het donker thuis komt. Daar wilde ik wat aan doen. Dus ik ben op de terugweg, in de schemering uitgestapt bij Soestdijk om er een korte wandeling te maken. Het was maar een minuut of 20, maar het gaf de dag meteen een stukje extra.




Samen hapje eten. Fijn begin van het weekend. Zo gezellig.


Nu mijn vakantieboek klaar is, moet ik eraan geloven. Of, wil ik eraan geloven. Ik wil graag mijn jaarboek klaar hebben voor het volgende jaar begint. Dus ben ik in de foto's van januari 2013 gedoken, nu al bijna twee jaar geleden. Wat was het winters. Wat een ijs en sneeuw. Prachtig! Benieuwd hoe dat komende winter gaat worden.


De lampen hangen. En de tafel ligt nog vol. Zo gaat dat bij ons. De stapeltechniek.


Wentelteefjes, met eitjes van onze eigen kippetjes.


Weekend! Lotte is lekker aan het tekenen.



Deze foto maakte Lotte. Regen.


Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …