Skip to main content

Verzameling leuke dingen

Oh help, de jaarlijkse winterdepressie komt weer sluipend binnen. Vorig jaar had ik 'm aardig in toom gehouden en ik heb de illusie dat ik ieder jaar een beetje wijzer word en er wat beter mee om leer gaan. 

Maar ik heb er last van, die donkere ochtenden en het gebrek aan licht. En dan is de wintertijd nu pas net ingegaan. Het zal wel weer settelen. Maar voorlopig gaat 't gepaard met een hele serie slechte nachten. Ik val prima in slaap, maar iedere keer weer midden in de nacht wakker. Dan zijn er weer muggen, dan maakt de verwarming herrie, dan schrik ik wakker uit een nare droom. Het duurt iedere keer uren voor ik weer inslaap, en als ik dan net diep slaap, gaat de wekker weer.

Gelukkig weet ik intussen dat het fases zijn. Dat het weer voorbij gaat. Dus ik negeer de vermoeidheid en richt me op het moois.

En guess what, het leven is post-hm opeens weer een heel stuk leuker, qua uitjes en lekker eten en drinken en de hort op.

Een verzameling leuks en liefs:

Isa met Rocky.


Met de meiden kasten kopen voor hun kamer. En toen zag ik opeens iemand bekends :). Wat leuk!


Zalig eten in Amsterdam. Ik ben dol op de polder en het platteland, maar in Amsterdam gaat mijn hart ook altijd extra open. Het is zo'n heerlijke stad. Met die lichtjes, de toeristen, de straatjes, de hectiek.



Een avond heerlijk eten, drinken, kletsen. Daar knapt een mens van op!


En ieder stralend uurtje probeer ik mee te pakken. Zoveel mogelijk buiten zijn. Dat gouden licht van deze maand is zo ontzettend mooi.



Ik verwende mezelf met een bosje bloemen.


En struinde een beetje door Edam.



Blij word ik van bloemen.



's Avonds ging ik met vriendinnen naar Boyhood. Een geweldige film, confronterend, voor wat betreft de snelheid van het leven. En mooi, een van de 'boodschappen' 'don't seize the moment, the moment seizes you'. Aanrader. Vooral als je het kunt laten samen gaan met lieve vriendinnen, lachen, luisterend oor, bokbier, bitterballen, nog meer kletsen en als klap op de vuurpijl Joost die me diep in de nacht op zijn sloffen komt ophalen. <3 .="" p="">

Met een katertje probeerde ik toch wat van de zondag te maken. Met teamLotte bouwden we een Ikeakast in elkaar. Yeah ons!


Lotte deelde haar kamer opnieuw in. Ik doe wel een logje als 'ie helemaal af is, ze maakt 'm zo leuk!



Er waren weer mooie ochtenden om toe te voegen aan de verzameling leuke dingen.



En ik stopte een paar honderd bollen in de grond. (en 's avonds had ik rugpijn ;)).


Ik maakte een vreselijke zakelijke fout en was er helemaal naar van. Ik had een datum verkeerd in mijn agenda gezet en hoorde opeens dat er 15 man op me zat te wachten. Terwijl ik die ochtend nog checkte wat de tijden zouden zijn waarop ik de volgende dag aanwezig dacht te moeten zijn. Vreselijk om een klant en mijn opdrachtgever teleur te moeten stellen. De eerste keer in mijn carrière, sinds 1998. Ik baalde als een stekker, probeerde een goedmaker te verzinnen en nam maar even de tijd om het van me af te schudden. Even in de buitenlucht. Rocky kwam me troosten.


Lotte was hard aan het werk. Stoertje!


En -je raadt 't al- de zon ging gewoon weer onder.



Ik probeerde de kleur van de herfst te zien.






En ook vandaag -er viel opeens een gat in mijn agenda- ging ik maar naar buiten. Licht, lucht en beweging. En lieve mensen. Ik kijk ernaar en koester het.





Comments

wilmi said…
mm wat een heerlijke foto's weer! Succes en sterkte met je "winterdip-struggle"! Ik herken het niet in deze periode, heb er nooit last van, bij mij begint dat gek genoeg pas in het late voorjaar. Met jouw instelling komt het vast goed!
En oh, die zakelijke blunder.., wat balen is dat zeg. Hoop dat je het weer hebt kunnen oplossen. En wat een schitterende bloemen trouwens!
Fijne week verder!
Sil said…
Owwwh, the blues, is zó Niet Leuk! :-(
Lekker veel naar buiten en probeer zoveel mogelijk te genieten. Dat helpt mij!
sillie said…
kom zomaar klikkerdeklik voorbij gewaaid, maar ik zou zeggen, ooit al eens aan een daglichtlamp gedacht? Gewoon elke dag een uurtje tijdens het lezen aanzetten. Het sleept mijn moeder er echt doorheen, door de donkeredagengevoelens..
succes!
Jolanda said…
Voor het eerst een zakelijke fout in 16 jaar. Daar zouden velen voor tekenen. Maar jeetje, snap je nare gevoel.
Soms is 'op je bek gaan' heel goed om te merken dat het leven toch gewoon doorgaat en men je ondanks je fout toch nog goed en gekwalificeerd vindt. Hoop dat je dat inderdaad ook zo kunt vertalen voor jezelf.
Balen ook dat je zo last hebt van de kortere dagen. Ik herken dat wel. Veel buiten zijn helpt. Ik hoop dat je nachten beter worden.
Wat leuk dat je blij werd om ons meisje te zien! Ik werd er blij van dat je het op de foto hebt gezet. :-)
Willy said…
Ik las in de laatste Flow Magazine een artikel waarin de quote 'Omarm het alledaagse' stond vermeld en moest ogenblikkelijk aan jou denken. In mijn ogen ben jij een expert op dit gebied!
jojoco said…
@wilmi, meestal komt ie bij mij ook pas in februari, maar dit jaar moet ik echt wennen, gek genoeg. Want echt herfst is het nog niet geweest.

@Sil, dat is precies wat ik probeer. Gelukkig kan ik makkelijk genieten van alles om me heen.

@sillie, hai! Welkom! Ja, zo'n lamp heb ik een aantal jaar geleden aangeschaft. Ik ben er nu weer wat trouwer mee aan de gang. Bedankt voor je tip.

@Jolanda, ja, dat was echt grappig, Liz zo groot te zien! En inderdaad, zo'n foutje kan gebeuren, maar ik heb dat liever niet bij mij zelf ;).

@willy, dat vind ik lief dat je dat zegt. Dat alledaagse omarmen doe ik maar weer even extra bewust.

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more