Dit maakt mij blij

Wat bof ik toch, denk ik regelmatig. Wat zijn er toch heel veel leuke dingen in het leven. Zomaar even terugkijkend op een fijne vandaag.

Wakker worden voor de wekker van een zonnestraal die mijn gezicht kietelt.

Een heerlijke douche, niet te warm, niet te koud.

Een blijzenuwachtige Lotte, die voor het allereerst een spreekbeurt doet. Als allereerste van de klas. Over konijntjes. Met een klasgenootje, dat zelf haar twee konijntjes meeneemt. Die blik van Lotte, die spanning, en zin in hebben tegelijkertijd uitstraalt.

Een snelle kus van Isa, zo'n beetje in de haast, want eigenlijk al veel te druk met wat er op de gang allemaal gebeurt.

Net dat ene leuke liedje op de radio in de auto en dan lekker hard meezingen.

Veel minder file dan gedacht en toch nog best op tijd op mijn werk arriveren.

Een heerlijke werkdag, met leuke mensen die blij zijn met wat ik voor ze doe. Dat is het fijne van zelfstandig ondernemer zijn. Het is vrijwel nooit een vanzelfsprekendheid om werk te hebben, daarom ben ik vrijwel altijd blij en tevreden met alle leuke klussen die ik mag doen.

Groot bord met salade met gerookte kip als lunch.

Af en toe even naar het fotootje kijken van mijn nieuwe nichtje Fie en dan weer smelten. En tegelijk ook blij zijn dat ik van een afstandje baby kan knuffelen en het zelf al achter de rug heb ;). 

Op de weg naar huis in de uitverkoop heel snel een heel kek jurkje scoren met een rood riempje.

Thuis komen in een ontploft huis, maar wel een gedekte tafel vinden buiten, twee blije kinderen, Opa en Oma en Joost die heerlijk eten heeft gehaald bij de lekkerste Italiaan uit de omgeving. Dat dan buiten verorberen onder de parasol, met gekwek van de kindjes en een glas koude wijn. Weten dat het weekend is begonnen. 

De meloenschillen de tuin ingooien voor de kippetjes. Dat uitmondt in een wedstrijdje Wie Kan Het Verst (of het minst ver) Gooien. "Grenzeloos opgevoed" hoor ik, semi-grappend. En dan Isa "Nou, mama heeft echt wel grenzen hoor." Met een veelbetekenende blik erbij. En dan innerlijk blij zijn, omdat het me duidelijk maakt, dat sommige dingen dus soms toch wel aankomen -al lijkt dat niet zo op dat moment-. 

Fries Suikerbrood bij de koffie. Met roomboter. En dan denken aan onze lieve vrienden Frank en Stefan, die het voor ons meenamen de Afsluitdijk over.

Stoeien met Rocky, die de tuin in mag en een soort van tikkertje speelt met de kippetjes. Af en aan dagen ze elkaar uit en zijn ze allemaal toch wel een beetje bang voor elkaar.

Een rondje Twitteren en allemaal leuke berichtjes, linkjes, foto's, gezellige uitwisselingetjes.

Uitzicht op de boom waarbij de bladeren zo groot zijn geworden dat de kleine vogeltjes die erin huizen verstoppertje kunnen doen.

Fotootjes gewetransferd krijgen van het Campingweekend en weer helemaal blij worden van hoe leuk het was.

Fotootjes van mijn vriendinnen en dan terugdenken aan het lekkere etentje en blij zijn dat ik zulke lieve vriendinnen heb.



En blij zijn met mijn liefde in mijn leven.




Wat een bofkont ben ik toch. En wat is 't leven toch mooi!

Fie is geboren!

De wereld is weer een klein beetje mooier geworden.
Het is zo'n mooi zoet poppetje.
Ons nieuwe nichtje Fie!

We zijn echt helemaal gesmolten, Isa en ik. Wij boften, want we mochten en konden meteen komen kijken!
Nu staan Joost en Lotte ook te trappelen....

Welkom op de wereld lief meisje!
Gefeliciteerd met Fie, lieve Marloes, Koen en Milou!























Campingweekend 2012

"Wat doen jullie met dat land?" vragen mensen die langs komen ons steevast. "Dat is onze camping" antwoorden we dan. En een camping werd het. Weken leefden we toe naar dit weekend, waarin ons landje werd uitgeroepen tot de Free State. Waar onze vrienden en familie ons bezochten op onze Camping Endless Summer. 

De meisjes bakten taart van tevoren, want het feest was ook een beetje ter ere van Isa's 11e verjaardag.



We oefenden op het teken van het weekend. Signaal van vrijheid.


En hoewel de voorspellingen steeds slecht waren geweest, werd het zaterdag een prachtige dag. Wel eentje met zoveel wind, dat de grote tent niet kon worden opgezet en dat het voor alle andere tentjes meteen een mooie proef was. Als ze dit weekend zouden doorstaan, konden ze weer een zorgeloze zomer mee. 

Het terrein was er klaar voor. Hout voor het vuur. Gras groen kortgemaaid. Zelfs een stroompunt was voorzien.


En langzaam druppelden ze binnen. De gasten. Met een tentje, laarzen en een vrije geest. Luchtbedden werden opgebladen. Met vereende krachten deden we een combinatie van tentopzetten en kitesurfen. Het veld werd voller en voller.


Onze lieve vrienden Frank en Stefan kwamen met hun Otje helemaal de Afsluitdijk over.


Mijn moeder bakte pannenkoeken in de luwte van de airstream, zodat alle kinderen stroopmonden kregen.


Wolken vlogen af en aan en steeds meer tenten stonden fier overeind.

Welkom op Camping Endless Summer!



Kinderen vermaakten zich. Onze Camping heeft geen animatie, maar biedt een hoop avontuur. Van klimmen op apparaten, tot verstoppertje spelen in het hoge gras. Ritjes op de kabelbaan, springen op de trampoline en heel veel achter elkaar aan rennen.

Toen de meeste mensen zich op het terrein verzameld hadden, zongen we een lied voor Isa. En Hannie zong het in nog vier andere talen. Tijd voor taart en felicitaties!


 Taart met Oreovulling en ook eentje met een vulling van bokkepootjes.

Als we die tent nou zo zetten, dan hebben we het minste last van de wind.


In alle soorten en maten werden de tentjes opgezet. Sommige ook zo klein dat je er inderdaad niet met twee personen in kon slapen.

Als campingeigenaren struinden Joost en ik langs alle tenten. Overal een drankje en hapje meepikkend. Even kletsen en dan weer naar de volgende verzamelplaats. Dat deed iedereen trouwens. Vrienden van vrienden werden vrienden.


Het is grappig, als ik nu zo de foto's terugkijk, ziet het er zo zomers uit. Het was ook prima weer. Maar let maar eens op de bomen en de strakgetrokken tentdoeken. Het stormde echt nogal. Niet dat iemand zich erdoor liet weerhouden.





Niet alleen tenten stonden er. Ook een vouwwagen uit de jaren zeventig en een brandweerbus.

Rob ving met zijn Nova Zembla als eerste de wind. Hij hoopte dat zijn tent de lucht in zou vliegen. Dat zou nog eens een mooi verhaal zijn voor de kleinkinderen.

Jesmin maakte van zijn tent een piratenschuilplaats.

Bert en Brigitte boden met de grootste tent van de camping een toevluchtsoord voor alle meiden ouder dan 10. Die het het langst volhielden van iedereen en naar hun eigen zeggen pas om half 5 gingen slapen.


Hier waren ze nog fris en fruitig. Zowel de grote als de kleine grote meisjes.

Zo leuk, wij zouden zorgen voor pizza's en eieren met spek bij het ontbijt. Ook hadden we een paar koelkasten vol bier en wijn. Verder had iedereen van alles mee. Uit iedere tent kwamen tassen met lekkers. Typisch Friese worstjes, zakken chips, een bak vol snoepjes voor de kinderen, Turks brood met allerlei lekkere smeersel, kaasjes, zelfgemaakte salades. Een feest was het, zo met zijn allen.



Olaf had ons al weken lekker gemaakt met zijn gemarineerde ribbetjes. Die inderdaad niet te versmaden waren.

Joost had bakken vol heerlijke buffelmozzarela laten invliegen en verzorgde zijn gefinetunede heerlijke pizza's. Genoeg voor een heel weeshuis.

Tegen etenstijd kwam iedereen aanstruinen bij de pizzaoven. Al het lekkers werd uitgestald en er was genoeg, meer dan genoeg voor iedereen.


Heerlijk, dat iedereen gewoon lekker zijn eigen gang gaat. Zo'n sfeertje wil iedereen wel op een camping!




Ik had deeg gemaakt voor op stokken boven het vuur. Meike had marhmellows mee. Het werd ietsje frisser, maar de wind ging ook een beetje liggen. Iedereen verzamelde zich om de vuurkorven. De gitaren kwamen erbij. De geprinte liedteksten werden tevoorschijn gehaald. Het werd knusser en gezelliger. Nog gezelliger!









De schemering viel. Ik nam nog maar een wijntje en verstopte mijn fototoestel. Even niet vastleggen op de gevoelige plaat, maar dansen op de zompige grond. Terwijl boven ons hier een daar sterren door de wolken prikten.



We feestten nog lang door, tot ver na middernacht de eerste druppels vielen en iedereen zijn min of meer droge slaapplaats opzocht. Bij sommigen was dat heel erg minder. De regen tikte op onze airstream en ik viel in een rozige slaap, mijn wangen rood van het dansen en het vuur. En blij. Blij dat we deze mooie plek kunnen delen met zoveel leuke lieve mensen. Helemaal hippi-esc viel ik in slaap.






Dat 't de volgende ochtend regende deerde ons niet echt. De eieren met spek smaakten prima met het aroma van versgevallen regen. Iedereen verzamelde zijn spullen en langzaam kwam de uittocht op gang, van het vrije leven naar de warme huizen. Dit is het begin van een nieuwe traditie!

Volgende week weer, riepen we al....

Dit vinden anderen leuk nu